ENG
A A A
 grudzień 2018 

Edyta Kozak

tancerka | kuratorka | choreografka

Edyta Kozak – tancerka, choreografka, animatorka i organizatorka wielu wydarzeń w obszarze tańca współczesnego. Obecnie dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego Ciało/Umysł (od 2001), prezes Fundacji Ciało/Umysł, jedna z głównych koordynatorek Kongresu Tańca w Warszawie (2011). Absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej (dyplom artystki tancerki) i Akademii Muzycznej (Wydział Pedagogiki Baletu; obecnie Uniwersytet Muzyczny im. Fryderyka Chopina) w Warszawie. Była solistką Teatru Wielkiego w Warszawie (1988-1990) i Stadttheater w Bernie (Szwajcaria: 1990-92) pod dyrekcją Fracois Klausa. Jest jednym z najbardziej spektakularnych przykładów zerwania z baletem klasycznym i zwrócenia się w stronę tańca współczesnego, aż do fascynacji jego formami eksperymentalnymi i konceptualnym nurtem nie-tańca. Widać to choćby na przykładzie formuły festiwalu Ciało/Umysł i innych wydarzeń organizowanych przez fundację Kozak, a także najnowszej instalacji artystki i jej solowego spektaklu Dancing for you longer than one minute.  Na wybór jej ścieżki artystycznej wpłynęły lekcje tańca współczesnego i warsztaty, w których uczestniczyła w latach 1992-1997 (takie miejsca i artyści, jak: Jazzex, NDT, Scapino, Hans van Mannen, Steve Paxton, Irene Hultman, Gery Hulighan). W roku 1994 wzięła wzięła udział programie International Choreographers in Residency w ramach American Dance Festival w Durham (USA – praca z nauczycielami i choreografami tańca współczesnego ze Stanów Zjednoczonych i z Europy: contact improvisation, video dance, kompozycje tańca, teoria, tworzenie własnych spektakli). Artystka jest laureatką wielu nagród i stypendiów, m.in. nagrody indywidualnej Ministra Kultury (1996) oraz za upowszechnianie sztuki tańca (2003).

 

Przez dziesięć lat (1995-2005) Edyta Kozak pełniła funkcje prezesa Stowarzyszenia Tancerzy Niezależnych, w którym była autorką projektów, odpowiadała  za ich  kształt  artystyczny, organizację i promocję. Stowarzyszenie typu non-profit skupiało tancerzy, choreografów i innych zainteresowanych rozwojem sztuki tańca, realizując spektakle, programy, produkcje, oraz autorskie projekty związane z promocją i edukacją tańca współczesnego w Polsce – zarówno na szczeblu lokalnym i krajowym, jak i międzynarodowym.

 

Na początku lat 90. założyła grupę NEI, jeden z pierwszych niezależnych zespółów teatru  tańca w Polsce i pierwszy w Warszawie. Była jego tancerką i choreografką, współpracując z wieloma artystami z Polski, Francji i USA. Swoje spektakle teatr prezentował w Warszawie w takich miejscach, jak  Teatr Wielki, Centrum Sztuki Współczesnej – Zamek Ujazdowski, Kino-Teatr Tęcza, oraz na festiwalach w Austrii, Czechach Słowacji, USA i na Ukrainie.  Zespół był laureatem nagród i wyróżnień, m.in. na Międzynarodowych Pzezentacjach Współczesnych Form Tanecznych w Kaliszu (obecnie: Strefa Kontaktu).Wraz z Nei artystka tworzyła poetyckie historie o alienacji współczesnego człowieka, poszukującego własnej drogi i zagubionego w realcjach międzyludzkich. Należą tu między innymi spektakle: Gonitwa ciał (1993), Poza…(1995),  For 4 (1996), Without movement (1999). Swoje przedstawienia realizowała także w przestrzeniach pozateatralnych, konfrontując się z przpadkową widownią ulicy i klubu (m.in. Extra dry – festiwal „Sztuka Ulicy” 2000, Kiss me – Festiwal „Taniec XXI wieku” w Kijowie). Pod koniec lat 90. odeszła od twórczości choreograficznej, poświęcając się tworzeniu autorskiego programu Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego Ciało/Umysł oraz projektów stymulujących rozwój tańca w Polsce, czym zajmuje się do dziś.

 

W latach 90. i w pierwszej dekadzie lat 2000 była kuratorką ważnych wydarzeń  artystycznych związanych z tańcem współczesnym, tj. Małe Formy Teatru Tańca (1995-1999); +++ tańca (Plusy tańca) – program impresaryjny Teatru Narodowego  w Warszawie (2004); Jagniątków: Move the Mount – interdyscyplinarne laboratorium dla choreografów i artystów z innych dziedzin sztuki z Polski i Niemiec (w ramach Roku Współpracy Polsko-Niemieckiej, I edycja – 2005), Co-OPERACJA – laboratorium współpracy dla choreografów z Polski, Szwajcarii i Francji (2006-2007), pokaz prac w Gdańsku, Genewie, Paryżu; Polska Platforma Tańca (2003, w ramach Festiwalu Ciało/Umysł). Interesujący jest również projekt Go! Go! Dance zrealizowany przez Fundację Ciało/Umysł w latach 2009-2010. Wobec braku miejsca dla tańca polscy tancerze oraz goście zagraniczni wzięli udział w alternatywnym maratonie tanecznym, przez całą noc występując w witrynach – oknach klubu Nowy Wspaniały Świat.

 

Do twóczości artystycznej Kozak powróciła w roku 2001, tworząc wraz z artystą multimedialnym, Mirkiem Kowalczykiem, zespół Made Inc. W ramach ich współpracy powstał konceptualny spektakl/instalacja/performance PLIK 01, który miał premierę podczas Międzynarodowych Spotkań Sztuki Akcji „Rozdroże” (2001). Pozostałe przedstawienia grupy to Rosa furiosa (2003) – artystyczna walka na pięści i twórczość pomiędzy choreografką a artystą sztuk plastycznych, oraz Patenty ciała, wnikające w istotę procesu powstawania spektaklu (2004, Maubeuge /Francja).

 

Po kolejnej przerwie w działalności na polu artystycznym Edyta Kozak 2007 roku swój czas kreacji oddała widzowi, tworząc instalację Dancing For You For One Minute, która zapoczątkowała tryptyk, ze spektaklem Dancing For You Longer Than One Minute oraz filmem fabularnym Dancing For You. Razem daje to instalację interaktywną Dancing for you for one minute…, spektakl-performance Dancing for you longer than one minute oraz inspirowany nim film fabularny. W pierwszym z wymienionych przedsięwzięć widzowi stwarza się możliwość wejścia w rolę tancerza-choreografa. Filmowa dokumentacja projektu, zrealizowanego podczas 7. festiwalu Ciało/Umysł (2008), została włączona do solowego spektaklu Kozak w reżyserii Rolanda Rowińskiego, tj. Dancing for you longer than minute, którego premiera (poprzedzona pokazami work in progress) odbyła się podczas kolejnej edycji festiwalu (2009). W spektaklu, będącym rodzajem lecture performance, a zarazem autobiograficznej wypowiedzi artystki, fikcja castingu/spotkania z reżyserem i autokreacja przenikają się z wycinkami intrygującego artystycznie życia Kozak – od czasów szkoły baletowej aż do chwili obecnej. Zderzenie różnych konwencji tanecznych, na czele z baletem klasycznym, z autentyczną ekspresją wciągniętych do udziału widzów, a także z nagraniami ich spontanicznego tańca w zamkniętej przestrzeni, tworzą napięcie i budują dodatkowy kontekst spektaklu. Dancing for you został uznany za niespodziankę roku 2008 w ramach środowiskowej ankiety przeprowadzonej przez portal NowyTaniec.PL

 

Solo Kozak stało się kanwą dla realizacji tanecznego filmu fabularnego Dancing 4 U Rolanda Rowińskiego, według scenariusza i z udziałem Kozak oraz, m.in. Małgorzaty Kożuchowskiej, Magdaleny Walach, Pawła Królikowskiego i aktorów znanych z udziału w serialach telewizyjnych.

 

 

 

instytucje

bibliografia

spektakle

 
INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKÓW SERWISU
Przed przystąpieniem do użytkowania Serwisu www.taniecpolska.pl operator Serwisu poleca zapoznanie się z Polityką Prywatności Serwisu.
Operator Serwisu poleca w szczególności zapoznanie się z postanowieniami Polityki Prywatności Serwisu w zakresie: Zapoznanie się z Polityką Prywatności Serwisu pozwoli wszystkim Użytkownikom na korzystanie z Serwisu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi oraz własną wolą wyrażoną w odpowiednich zgodach.
Operator Serwisu jest gotów odpowiedzieć na ewentualne pytania w sprawie wykonywania Polityki Prywatności Serwisu.
Nie pokazuj więcej tego powiadomienia