ENG
A A A
 luty 2020 

SI

Teatr Dada von Bzdülöw | 80 - 241 Gdańsk-Wrzeszcz | 2000

Z recenzji:

 

"\ si \ w choreografii Chmielewskiej można interpretować jako chęć "ucieleśnienia" dźwięku czy też ukazania symbiozy dwóch odmiennych form ekspresji - muzyki i ruchu. Chmielewska z właściwym sobie skupieniem i dbałością o każdy szczegół, kontrolująca drganie każdego mięśnia, jest nie tylko tancerką. Na jej twarzy raz po raz pojawia się przekorny grymas; uśmiecha się ona do nas zadziornie, a jej ciało zastyga w niepokojącym bezruchu. Clou tej krótkiej, bo ledwie dwudziestominutowej improwizacji, jest osobliwy "taniec pleców" okazuje się, że ta część ciała potrafi, przynajmniej w wydaniu Chmielewskiej, zagrać pełen napięcia teatr!"

Bratumiła Pawłowska, "Życie"

 

"Widz zdany na własne skojarzenia w warstwie tematycznej, nie ma wątpliwości w kwestiach technicznych - tancerka jest perfekcjonistką w każdym szczególe ruchu. Choreografia robi wrażenie. Można by ją nazwać "strukturą kryształu" lub "stąpaniem po szkle" - to kwestia skojarzeń. Pewnym jest, że kostium tancerki i rekwizyt w postaci stosu "kryształów" pasują do siebie. Życie rozsypuje się niczym przezroczyste kawałki plastiku, pozostaje czas kołyszący naszym ciałem niczym wahadłem zegara. W bezszelestne stąpanie po szkle wkradają się intrygujące "dźwięki" Wojciecha Mazolewskiego. Gdy gra każdy mięsień ciała tancerki, muzyka i profesjonalne oświetlenie są bardzo ważne. Tu tworzą całość."
Edyta Puchalska, "Trójmiasto"



"Mazolewski łapczywie śledzi każde drgnienie ciała tancerki. Ta z kolei zdaje się podążać za każdym dźwiękiem jego kontrabasu (improwizacje Mazolewskiego są rewelacyjne !). Nie wiadomo do końca, kto za kim wędruje. Synchronizacja, a raczej symbioza tańca i muzyki jest tu idealna.


\ Si \ to subtelny spacer po odcieniach emocji. Jest szalenie oszczędny, esencjonalny. Nie ma tu niepotrzebnych gestów ani ruchów. Chmielewska (w pięknym kostiumie Katarzyny Piątek) ma w sobie skupienie tancerza butoh. Tańczy prawie wyłącznie rękoma, głową i plecami (piękna sekwencja z podświetlonymi mięśniami). Jej ruch ma w sobie jakąś dostojność."

Barbara Świąder, "Gazeta Wyborcza"


choreografia: Katarzyna Chmielewska; muzyka: Wojciech Mazolewski; kostium: Katarzyna Piątek; wykonanie: Katarzyna Chmielewska & Wojciech Mazolewski

ludzie tańca

instytucje

bibliografia

 

przedstawienia:

8 grudnia 2000 | CSW, Sala Laboratorium, Warszawa

INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKÓW SERWISU
Przed przystąpieniem do użytkowania Serwisu www.taniecpolska.pl operator Serwisu poleca zapoznanie się z Polityką Prywatności Serwisu.
Operator Serwisu poleca w szczególności zapoznanie się z postanowieniami Polityki Prywatności Serwisu w zakresie: Zapoznanie się z Polityką Prywatności Serwisu pozwoli wszystkim Użytkownikom na korzystanie z Serwisu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi oraz własną wolą wyrażoną w odpowiednich zgodach.
Operator Serwisu jest gotów odpowiedzieć na ewentualne pytania w sprawie wykonywania Polityki Prywatności Serwisu.
Nie pokazuj więcej tego powiadomienia