Na zdjęciu: Andrzej Śnieżyński. Fot. brak danych, Narodowe Archiwum Cyfrowe. Zespół: Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny – Archiwum Ilustracji. Sygnatura: 3/1/0/11/11994
10 lipca 1906 roku w Rydze urodził się Andrzej Śnieżyński – m.in. solista Teatru Wielkiego w Warszawie, Baletu Polskiego (Polski Balet Reprezentacyjny) oraz Państwowej Opery Śląskiej w Bytomiu.
Swoją artystyczna drogę rozpoczął w szkole baletowej Kazimierza Łobojki w Warszawie. W 1925 roku zdał egzamin zawodowy organizowany przez Związek Artystów Scen Polskich, po czym został zatrudniony w Teatrze Wielkim na stanowisku koryfeja. Był również solistą teatrów Olimpia oraz Czerwony As, a także tancerzem zespołu Balety Rosyjskie (Ballets Russes) Sergiusza Diagilewa. Swoją karierę kontynuował jako solista w teatrach rewiowych Ananas i Bagatela. W 1931 roku został solistą Opery Narodowej w Bukareszcie, a lata 1934–1937 spędziła tańcząc jako solista Baletu Polskiego (Polski Balet Reprezentacyjny). Od sierpnia 1939 roku pracował w Teatrze Wielkim w Warszawie jako etatowy solista. W latach 1941–1944 tańczył w jawnych teatrach Warszawy. Później współpracował z zespołami Eugeniusza Paplińskiego i Feliksa Parnella. Swoją karierę zakończył w 1971 roku na scenie Państwowej Opery Śląskiej w Bytomiu, występując w roli Króla w spektaklu Pan Twardowski (chor. Jerzy Gogół). Tego dnia świętował jubileusz 45-lecia swojej pracy artystycznej.
Z okazji 120. rocznicy urodzin artysty zachęcamy do zapoznania się z jego biogramem: Andrzej Śnieżyński.
