Wręczenie statuetki „Perły Tańca 2025”. Zdjęcie pochodzi z archiwum Fundacji na Rzecz Sztuki Tańca (FST).
7 listopada, w zabytkowym budynku Uniwersytetu Casa Convalescència w Barcelonie, odbyło się uroczyste wręczenie statuetki Perły tańca 2025 wybitnemu polskiemu artyście – Januszowi Smolińskiemu. Organizatorami wydarzenia byli: Konsulat Generalny RP w Barcelonie, Instytut Polski w Madrycie oraz Fundacja na Rzecz Sztuki Tańca. Nagrodę wręczyła Bożena Kociołkowska, założycielka oraz prezeska Fundacji (FST).
Nagroda Perły Tańca, ustanowiona przez Fundację na rzecz Sztuki Tańca w 2019 roku, honoruje polskich artystów za całokształt dorobku w dziedzinie sztuki tańca. Statuetka jest miniaturą rzeźby W hołdzie polskim artystom baletu zwanej Warszawską Terpsychorą, wykonaną przez rzeźbiarza Zbigniewa Stanucha. Wręczana w prestiżowych teatrach w Polsce i za granicą, stała się wyróżnieniem dla artystów, którzy swoim talentem i pracą wpisali się w historię baletu i sztuki tańca.
Janusz Smoliński
W 1960 roku został przyjęty do Państwowej Opery Warszawskiej. Rok później wyjechał na staż do Teatru Bolszoj w Moskwie, gdzie kształcił się pod kierunkiem m.in. Jurija Żdanowa. W 1961 roku wziął również udział w II Ogólnopolskim Konkursie Tańca Scenicznego, podczas którego zdobył II nagrodę w pionie zawodowym. Trzy lata później, w 1964 roku, uczestniczył w półfinale I Międzynarodowego Konkursu Baletowego w Warnie. W 1965 roku Smoliński awansował na stanowisko solisty w Teatrze Wielkim w Warszawie, gdzie występował zarówno w repertuarze klasycznym, jak i neoklasycznym.
Od 1966 do 1968 roku był pierwszym solistą w Het Nationale Ballet w Amsterdamie, gdzie zatańczył m.in. jako solista w 4:4 w choreografii Conrada Drzewieckiego, solista w La Valse George’a Balanchine’a oraz jako Książę Albert i solista w pas de deux z I aktu Giselle (chor. Natalia Orlovskaja).
W 1968 roku artysta powrócił do Teatru Wielkiego w Warszawie na stanowisko pierwszego solisty, jednocześnie podejmując współpracę jako pedagog w warszawskiej szkole baletowej.
Janusz Smoliński w 1974 roku był wykładowcą tańca klasycznego w Instituto del Teatro, a w sezonie 1975/76 – solistą i pedagogiem w Gran Teatro del Liceo w Barcelonie. Po pobycie w Hiszpanii wrócił na scenę warszawską, aby zatańczyć główne role m.in. w Sylfidach (chor. Michaił Fokin oraz Raissa Kuzniecowa), w balecie Pietruszka (chor. Michaił Fokin, Leon Wójcikowski) czy w Szaherezadzie (chor. Raissa Kuzniecowa). Prowadził staże w ośrodkach baletowych m.in. w Reus, Maladze czy Tarragonie. Od 2009 roku pełnił rolę przewodniczącego jury na Międzynarodowym Konkursie Tańca w Reus (Roseta Mauri International Dance Competition).
Źródła:
Materiały udostępnione przez prezeskę Fundacji na Rzecz Sztuki Tańca – Bożenę Kociołkowską.
