Gliwice: „Wilk w ruchu. Fenomen Gerarda Wilka”

Gerard Wilk był tancerzem Teatru Wielkiego w Warszawie, solistą Baletu XX wieku Maurice’a Béjarta oraz pedagogiem. Zachwycał zarówno na scenie, jak i w telewizji. Przystojny, czarujący i niezwykle utalentowany przyciągał ludzi wyjątkową aurą, elegancją i sceniczną lekkością, która hipnotyzowała publiczność. Po ponad trzech dekadach od jego śmierci Gliwice ponownie przypomną postać swojego niezwykłego mieszkańca.

Gerard Wilk należał do artystów, których trudno było przypisać do jednej kategorii. Był solistą Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie wykreował wiele ważnych postaci. Szczególne uznanie przyniosła mu kreacja Spartakusa – rola wymagająca nie tylko perfekcyjnej techniki, lecz także siły i dramatyzmu. Zachwycał muzykalnością, miękkością ruchu, charakterystyczną sylwetką i sceniczną charyzmą. W latach 60. i 70. stał się również jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiej kultury popularnej – występował z Krystyną Mazurówną, tańczył do muzyki Beatlesów, pojawiał się w filmach Stanisława Barei i Andrzeja Wajdy, tańczył także w produkcjach raczkującej wtedy telewizji. W 1970 roku, gdy dołączył do Baletu XX wieku Maurice’a Béjarta, jego kariera nabrała międzynarodowego wymiaru. Tam przez 11 lat tańczył na największych scenach świata i wystąpił w wielu choreografiach, spełniając marzenia wielu tancerzy baletu.

Wszystko zaczęło się w Gliwicach. Urodzony w 1944 roku Wilk jako dziecko początkowo interesował się rysunkiem. Do najbliższej szkoły baletowej w Bytomiu trafił niemal przypadkiem – zaprowadziła go tam matka koleżanki ze szkolnego kółka – Karina Mickiewicz. Miał wtedy 13 lat – późno jak na przyszłego zawodowego tancerza. Szybko jednak okazało się, że ma w sobie coś, czego nie da się wyćwiczyć – muzykalność, naturalną miękkość ruchu i sceniczną charyzmę.

Karierę sceniczną zakończył około 37. roku życia, będąc wciąż w znakomitej formie. Przeniósł się do Paryża, gdzie został pedagogiem, ucząc kolejne pokolenia tancerzy w Europie. W 1994 roku wyreżyserował Wertera w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej. Zmarł rok później, w wieku 51 lat. Mimo życia poza Polską pozostał silnie związany z miejscem pochodzenia. Przechowywał w Paryżu śląskie pamiątki, które przypominały mu o Gliwicach.

Wilk w ruchu. Fenomen Gerarda Wilka
25–27 września

Opis wydarzeń

Wśród zaplanowanych wydarzeń znalazła się wystawa fotografii z archiwum Zofii Rudnickiej – przyjaciółki Gerarda Wilka, tancerki, choreografki i autorki jego biografii – przybliża jego postać z wielu perspektyw. Fotografie prowadzą przez kolejne etapy jego artystycznej drogi: od dzieciństwa, przez karierę w Teatrze Wielkim, obecność w filmie, telewizji i na estradzie, aż po czas spędzony w zespole Maurice’a Béjarta. To także spotkanie z Wilkiem uchwyconym w ruchu i poza sceną. Zatrzymane w kadrze gesty, pozy i spojrzenia pozwalają odkrywać fenomen jego popularności i przypomnieć postać, która mimo upływu lat wciąż pozostaje niezapomniana.

W programie cyklu wydarzeń nie zabraknie również spotkań z osobami, które znały Gerarda Wilka i były częścią jego artystycznego świata oraz ten świat współtworzyły. Podczas spotkania autorskiego Zofia Rudnicka – wieloletnia przyjaciółka Wilka, tancerka, choreografka i autorka jego biografii – opowie o artyście, którego znała osobiście.

Z kolei w rozmowie z udziałem Zofii Rudnickiej, Krystyny Mazurówny i Piotra Nardellego powrócą wspomnienia o Wilku – partnerze scenicznym, przyjacielu i artyście, który swoją charyzmą i odwagą zapisał się w historii tańca.

Dopełnieniem wspomnień będzie projekcja filmu Podróż magiczna (1979 rok) w reżyserii Andrzeja Wasylewskiego, do którego choreografię stworzyła Zofia Rudnicka. Na ekranie zobaczymy samego Gerarda Wilka – jego ruch, charakterystyczną ekspresję i sceniczną obecność.

Anatomia Wilka

Co zostaje z tancerza, kiedy przestaje istnieć jego ciało? Zdjęcie, wspomnienie, kilka zdań, gest zapamiętany przez kogoś innego? Anatomia Wilka to spektakl inspirowany postacią Gerarda Wilka i próba odnalezienia go poprzez ciało: jego siłę, dyscyplinę, instynkt, zmysłowość i nieustanną potrzebę przekraczania granic. Czworo wykonawców staje się elementami jednego organizmu, który powstaje z archiwalnych śladów, wspomnień i obrazów. W spektaklu pojawiają się fotografia, słowo, przedmioty i obrazy, ale to żywe ciało staje się najważniejszym nośnikiem pamięci.

Program

25 września (piątek)
Ruiny Teatru Victoria, Aleja Przyjaźni 18

g. 17.00

Wystawa fotografii z archiwum Zofii Rudnickiej – przyjaciółki i autorki biografii Gerarda Wilka – zabierze oglądających w podróż przez życie i karierę artysty: od dzieciństwa, przez lata spędzone na scenie w Teatrze Wielkim w Warszawie, film, telewizję i estradę, aż po czas, gdy występował u Béjarta.

Scenariusz wystawy, kuratorki: Zofia Rudnicka, Magdalena Kulesza
Kształt plastyczny wystawy: Krzysztof Kelm

g. 19.00

Spotkanie z Zofią Rudnicką – wieloletnią przyjaciółką Wilka, tancerką, choreografką i autorką jego biografii.

g. 20.00

Projekcja filmu Podróż magiczna (1979 rok) w reżyserii Andrzeja Wasylewskiego, z choreografią Zofii Rudnickiej.

26 września (sobota)
Ruiny Teatru Victoria, Aleja Przyjaźni 18

g. 19.00

Anatomia Wilka – spektakl inspirowany postacią Gerarda Wilka. Czterech wykonawców, archiwalne fotografie, wspomnienia, słowo i ciało, które staje się nośnikiem pamięci.

Reż. Łukasz Błażejewski
Obsada: Tomasz Sebastian Berg, Michał Przybyła, Alina Senik
Kompozycja muzyczna: Sławomir Kupczak

27 września (niedziela)
Ruiny Teatru Victoria, Aleja Przyjaźni 18

g. 15.00

Rozmowa z Zofią Rudnicką, Krystyną Mazurówną i Piotrem Nardellim. Wspomnienia o Wilku jako artyście, partnerze scenicznym i przyjacielu.

Prowadzenie: mgr Elżbieta Mendakiewicz – Dyrektorka Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Ludomira Różyckiego w Bytomiu

g. 19.00

Anatomia Wilka – spektakl inspirowany postacią Gerarda Wilka. Czterech wykonawców, archiwalne fotografie, wspomnienia, słowo i ciało, które staje się nośnikiem pamięci.

Reż. Łukasz Błażejewski;
Obsada: Tomasz Sebastian Berg, Michał Przybyła, Alina Senik;
Kompozycja muzyczna: Sławomir Kupczak;

Organizacja: Miasto Gliwice, Centrum Kultury Victoria
Patronat honorowy: Teatr Wielki – Opera Narodowa
Partnerzy: e-Teatr.pl, Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Ludomira Różyckiego w Bytomiu, Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Romana Turczynowicza w Warszawie, Teatr im. Tadeusza Różewicza w Gliwicach, Śląska Sieć Metropolitalna, Qubus Hotel
Patroni medialni: TVP Kultura, Nowiny Gliwickie

Dofinansowano ze środków Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Taniec”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.