Na zdjęciu: Janina Niesobska
We wrześniu Postacią miesiąca portalu taniecPOLSKA.pl jest Janina Niesobska – tancerka, choreografka, reżyserka ruchu oraz wykładowczyni. Jej dotychczasowa działalność została doceniona i uhonorowana licznymi wyróżnieniami, w tym Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Absolwentka Państwowej Średniej Szkoły Baletowej w Bytomiu. W latach 1958–1967 była solistką Opery Łódzkiej, a następnie Teatru Wielkiego w Łodzi, gdzie zaprezentowała się publiczności m.in jako Zobeida w balecie Szeherezada (chor. Przemysław Śliwa), Panna Młoda w Harnasiach (chor. Witold Borkowski) oraz Partyzantka w balecie Zielony stół (chor. Kurt Jooss).
Artystka opracowała ponad 200 układów scenicznych w teatrach operowych, dramatycznych i muzycznych. Stworzyła również choreografie do spektakli telewizyjnych oraz filmów fabularnych, takich jak Kornblumenblau (1988 rok, reż. Leszek Wosiewicz) czy Pierścień i róża (1986 rok, reż. Jerzy Gruza). Współpracowała z wieloma znakomitymi reżyserami polskimi oraz zagranicznymi.
Była wykładowczynią Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi.
Otrzymała wiele wyróżnień, m.in. Złoty Krzyż Zasługi, Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, odznakę za „Zasługi dla Miasta Łodzi” oraz trzy Złote Maski za choreografie do różnych spektakli.
Zachęcamy do zapoznania się z biogramem artystki: Janina Niesobska
Teatr Wielki w Łodzi „Orfeusz”, 1975 rok. Na zdjęciu: Janina Niesobska i Kazimierz Knol. Fot. Chwalisław Zieliński, archiwum Teatru Wielkiego w Łodzi
Teatr Wielki w Łodzi „Harnasie”, 1970 rok. Na pierwszym planie: Janina Niesobska. Fot. archiwum Teatru Wielkiego w Łodzi
Opera Łódzka „Fontanna Bachczysaraju”, 1961 rok. Na zdjęciu: Janina Niesobska. Fot. Edward Hartwig, archiwum Teatru Wielkiego w Łodzi
Opera Łódzka „Coppélia”, 1962 rok. Na zdjęciu: Janina Niesobska oraz Eugeniusz Kowalczyk. Fot. Franciszek Myszkowski, archiwum Teatru Wielkiego w Łodzi
Opera Łódzka „Coppélia”, 1962 rok. Na zdjęciu: Janina Niesobska oraz Włodzimierz Traczewski. Fot. Franciszek Myszkowski, archiwum Teatru Wielkiego w Łodzi
