Zbliża się dziewiąta edycja Polskiej Platformy Tańca organizowanej przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca i współorganizowanej w tym roku przez Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Historia tego wydarzenia sięga 2003 roku, o czym szczegółowo pisze Anna Królica w publikacji Polska Platforma Tańca jako świadek zmian.

Wersja do druku

Udostępnij

Autorka otwiera tekst pytaniem – czy na sukces tego typu wydarzenia trzeba poczekać? W kolejnych częściach analizuje pojawiające się „punkty zapalne” – skład i prace komisji, kryteria open calli, rezultaty obrad.

Główną częścią publikacji jest Kronika platformowa, w której autorka przedstawia wszystkie odsłony Platformy. W zakończeniu Królica rozszerza perspektywę i opisuje przemiany, które zaszły w polskim tańcu w latach 2003–2026.

Platformy tańca stały się swoistym świadkiem zmian zachodzących na polskiej scenie tańca w latach 2003–2026. Są to transformacje zarówno subtelne, jak i poważne modyfikacje, związane z infrastrukturą, nowymi programami, nowymi trendami. Platformy są bodaj najbardziej czułe na przemiany estetyczne, ale stają się także mimowolnym świadkiem przemian politycznych, napływu nowych nazwisk osób performerskich, wymian pokoleniowych, poszerzania się środowiska, jak i jego redukcji, etc. Nie ucieknie się również od obserwacji odchodzenia do przysłowiowego lamusa pewnych gatunków tańca czy jego nurtów.

Zamieszczamy pełną treść publikacji:

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close