Polskie orędzie Henryka Konwińskiego i uroczystość pod pomnikiem „Warszawskiej Terpsychory” z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca

Treść orędzia

Sztuka tańca ma wielką moc

Święto tańca to szczególna okazja spojrzenia na Was, wspaniałych ludzi, którzy dzięki ogromnej pasji, pracy, samozaparciu, zmaganiu z samym sobą, swoją fizycznością i duszą, wchodzicie na scenę i opowiadacie wspaniałe historie.

Jesteście nad wyraz wrażliwi. Czujecie inaczej, myślicie inaczej. Używacie innego języka, wyrażając siebie i komunikując się ze światem bez słów, a przy tym bardzo, bardzo ciężko pracujecie.

W Międzynarodowym Dniu Tańca chcę się Tobie – Artystko baletu, Artysto baletu, Tancerzu, Tancerko – głęboko ukłonić.

Dzisiaj – nawet jeśli śpieszysz się na lekcję, na próbę, na scenę – zatrzymaj się na moment i pomyśl, że idziesz zmieniać świat, inspirować ludzi, łączyć, poruszać serca i dusze, sprawiać, że dzięki uniwersalnemu językowi tańca, którym się posługujesz, świat staje się piękniejszy, a widzowie wychodzą z teatru lepsi. Bo taka jest moc sztuki tańca, Twoja moc.

Życzę Ci – Artystko baletu, Artysto baletu, Tancerzu, Tancerko – jak najmniej zwątpień w sens swojej pracy, w sens bycia artystą, nawet wtedy, gdy masz gorszy dzień, obolałe ciało i widzisz poranione palce stóp.

Życzę Ci, aby zdrowie dopisywało, a kontuzje omijały. A kiedy zamierasz w finałowym akordzie, kiedy jeszcze drżysz wewnętrznie, a przy aplauzie widowni pytasz bezgłośnie: „Podobało się?” – niech Cię nigdy nie opuści radość z bycia na scenie.

Dziękuję! Pozdrawiam i życzę sukcesów.

Henryk Konwiński

Biografia autora

Henryk Konwiński
Choreograf, reżyser, pedagog, tancerz

Henryk Konwiński działa na scenach teatralnych w Polsce i za granicą już 65 lat. Wybitny choreograf, reżyser, ceniony pedagog. Przyjaciel artystów. Jako utalentowany tancerz rozpoczął swoją karierę w zespole baletowym, następnie został solistą baletu w Operze im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, a także w Państwowej Operze Śląskiej. Do tworzenia choreografii namówił go Conrad Drzewiecki.

Kwalifikacje zawodowe zdobył w warszawskiej szkole baletowej, ale ważną częścią artystycznego życia Henryka Konwińskiego były podróże stypendialne. Był stypendystą Baletu XX wieku Maurice’a Béjarta w Brukseli, Het Nationale Ballet w Amsterdamie, Nederlands Dans Theater pod kierownictwem Jiříego Kyliána w Hadze, a także ośrodków w Delhi i Addis Abebie.

Twórca dzieł scenicznych z gatunku grand opéra, baletów klasycznych oraz tańca współczesnego. Chętnie sięga do repertuaru teatrów dramatycznych, musicalowego i operetkowego, a także teatrów lalkowych, czego przykładem jest autorski spektakl Z biegiem Wisły. W teatrach dramatycznych układał ruch sceniczny, m.in. do Kordiana, Iwony Księżniczki Burgunda, Krzeseł, Szkoły błaznów, Filozofii po góralsku. Reżyserował Zielonego Gila i Kram z piosenkami. W Teatrze Rozrywki w Chorzowie współreżyserował i wyczarował mistrzowskie układy taneczne do Kabaretu, Skrzypka na dachu, Pocałunku Kobiety Pająka, Rocky Horror Show. Tworzy choreografie w megawidowiskach, takich jak Carmina Burana, Straszny Dwór, Gioconda we Wrocławiu. Jest też autorem choreografii do Halki wystawionej na Skałkach Twardowskiego w Krakowie. Współpracuje z teatrami offowymi i ulicznymi. Widowisko Pelikan offowego Teatru A z Gliwic o męczennikach XX wieku z jego choreografią było prezentowane m.in. w rzymskim Panteonie. Współtworzył w telewizji poznańskiej cykl programów Alfabet rozrywki, a w telewizji katowickiej – Żywoty instrumentów. Ułożył choreografię do filmu Strachy.

Jest polskim rekordzistą pod względem liczby realizacji scenicznych – ma ich na swoim koncie ponad trzysta. Nieustannie angażuje się w działania artystyczne inspirowane kulturą i historią Śląska – regionu, który wybrał na swój dom. Wyreżyserował Pomstę i Wesele na Górnym Śląsku. Pytany o swoje najważniejsze choreografie, odpowiada: balet Romeo i Julia do muzyki Siergieja Prokofiewa oraz wyjątkowa choreografia do IX Symfonii Ludwiga van Beethovena, która jest efektem międzypokoleniowego spotkania wybitnych polskich choreografów/choreografek w Teatrze Wielkim w Poznaniu: Teresy Kujawy, Henryka Konwińskiego i Emila Wesołowskiego. Ponadto artysta wyróżnia: Wariacje na temat Franka Bridge’a do muzyki Benjamina Brittena zrealizowane w Operze Śląskiej i w Teatrze Wielkim w Warszawie, Epitafium na śmierć Szymanowskiego, Jezioro łabędzie, W górę w dół i Ad Montes – Balety Tatrzańskie do muzyki Wojciecha Kilara, zrealizowane w Operze Śląskiej w Bytomiu, oraz Krzesany i Siwa Mgła – w Teatrze Wielkim w Łodzi. Po powrocie z Indii stworzył balet La Peri dla Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu. Z ważniejszych baletów zrealizowanych w Operze Śląskiej można wymienić następujące tytuły: Stworzenie Świata, Coppelia, Romeo i Julia do muzyki Hectora Berlioza, Don Kichot, Córka źle strzeżona, Pan Twardowski, Dziadek do orzechów. Z oper, które współtworzył, warto wspomnieć: Madame Butterfly, Traviatę, Rigoletto, Straszny dwór, Ernaniego, Orfeusza i Eurydykę, Giocondę, a z operetek – Zemstę Nietoperza, Wesołą Wdówkę i Barona Cygańskiego. W Krakowie ułożył choreografię do opery Juliusz Cezar i baletu Córka źle strzeżona. W Gliwickim Teatrze Muzycznym pracował nad spektaklami Hrabina Marica, Bal w Savoyu, Oklahoma. Jego najnowsze realizacje to Wesoła Wdówka dla Mazowieckiego Teatru Muzycznego (2019) i balet Don Kichot dla Opery Śląskiej (2020).

Orędzie Henryka Konwińskiego zostało odczytane podczas uroczystości związanej z obchodami Międzynarodowego Dnia Tańca pod rzeźbą „W hołdzie polskim artystom baletu”. Podczas wydarzenia złożono kwiaty pod pomnikiem „Warszawskiej Terpsychory”, wygłoszono przemówienia, a także wspomniano o wybitnych nieżyjących artystach sztuki tańca, którzy mieli wpływ na rozwój baletu polskiego. Uczestnicy mieli również okazję obejrzeć występ uczniów Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie. Uroczystość prowadziła prezeska Fundacji na Rzecz Sztuki Tańca – Bożena Kociołkowska.