Poznań: Premiera spektaklu Living Space Theatre „Something is resisting” w choreografii Olgi Roriz

Żyjemy w sieci zasad, które nas kształtują, ograniczają i przekonują, że jesteśmy wolni, podczas gdy wpychają nas w pętlę. Zużywamy energię tylko po to, by przetrwać — jakby ciało istniało wyłącznie jako narzędzie do produkcji. Powtarzalność przejmuje kontrolę: dni, które wyglądają tak samo jak poprzednie, gesty, które powracają, cykle, w których jesteśmy uwięzieni. To prawda, pojawia się zmęczenie, ale jest też coś, co nie ustępuje. Coś, co stawia opór.

Wypowiedzenie słów: „zamierzam opowiedzieć historię” jest już gestem politycznym. Ponieważ oznacza zabranie głosu. Zakłada, że jest coś, co musi zostać opowiedziane. Być może historia nie ma początku ani końca. Może składa się z fragmentów, powtórzeń, odgłosów. Być może ciało wie więcej niż usta. Być może ciało jest archiwum wszystkiego, czego nie da się wypowiedzieć.

W tym projekcie ciało jest teatrem dla sprzecznych sił: jest posłuszne i stawia opór, powtarza i kreuje, męczy się i nie ustępuje. To ciało, które żyje pomiędzy tym, co narzucone, a tym, co się wymyka. Ciało polityczne, tak – ale też poetyckie. Ciało, które pyta: kto tu rządzi? I być może ostatecznie odpowiedź nie znajduje się tam, gdzie byśmy się jej spodziewali.

Realizatorzy: 

Reżyseria i choreografia: Olga Roriz
Selekcja muzyki: João Rapozo i Olga Roriz
Ścieżka dźwiękowa: João Rapozo
Kostiumy: Olga Roriz i Grzegorz Łabuda
Reżyseria świateł: Michał Stenzel
Asystent prób: Yonel Castilla Serrano
Tekst: Anna Mikula, Daria Nowak, Jakub Margosiak
Tancerze: Anna Mikula, Daria Nowak, Jakub Margosiak
Produkcja: Living Space Theatre
Koprodukcja: Olga Roriz Company
Partner: Polski Teatr Tańca w Poznaniu
Współorganizatorzy: Narodowy Instytut Muzyki I Tańca, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Producent wykonawczy: Jakub Margosiak
Koordynatorka projektu: Alicja Siwik

Olga Roriz jest doktorem honoris causa Uniwersytetu w Aveiro za zasługi w dziedzinie sztuki (2017) oraz członkinią Academy of Sciences i Lisbon School of Fine Arts. Wykształcenie taneczne zdobywała w Dance School of the National Theatre of Saint Charles z Aną Ivanovą oraz w Dance School of the National Conservatory w Lizbonie.

W 1976 roku dołączyła do Ballet Gulbenkian pod kierunkiem Jorge’a Salavisa, gdzie pozostała do 1992 roku jako primabalerina i główna choreografka. W 1992 roku została dyrektorem artystycznym Lisbon Dance Company. W 1995 roku założyła Olga Roriz Company, który w dalszym ciągu prowadzi i pełni rolę choreografki oraz dyrektorki szkoły FOR Dance Theatre. Jej repertuar taneczny, teatralny, operowy i filmowy obejmuje ponad 90 dzieł. Tworzyła spektakle dla Ballet Gulbenkian, National Ballet of Portugal, Ballet Teatro Guaira (Brazylia), Ballets de Monte-Carlo, Ballet Nacional de España, English National Ballet, American Repertory Ballet, Maggio Danza i Alla Scala. Jej prace były prezentowane w głównych stolicach europejskich oraz w wielu krajach na świecie.

Olga Roriz została uhonorowana ważnymi nagrodami krajowymi i zagranicznymi. Wśród nich znajdują się m.in.: I nagroda w Osaka-Japan Dance Competition (1988), nagroda za najlepszą choreografię przyznana przez magazyn Londrina Time-Out (1993), Almada Prize (2004), odznaczenie insygniami orderu Infante D. Henrique – Grand Officer przez Prezydenta Republiki Portugalskiej (2004), Portuguese Prize (2008), SPA and Milleniumbcp Grand Prize (2008), Latinity Prize (2012), nagroda dla najbardziej wpływowej kobiety w Portugalii (edycja 2016, przyznawana przez magazyn EXECUTIVA), nagroda SPA (2018) za najlepszą choreografię z utworem Síndrome, nagroda SMA – przyznawana przez gminę Figueira da Foz (2019), medal honorowy SPA (2019) i nagrodę Femina (2023).

Daria Nowak – tancerka, performerka, nauczycielka ruchu. Absolwentka rocznego Dance Intensive Program w TanzFabrik w Berlinie (2015–2016) oraz kierunku Taniec na Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych w Poznaniu (2015). Współpracowała z takimi choreografami jak: Arthur Pita, Shai Faran (sesja coachingowa), Marcela Giesche (Unstable Landscapes), Idan Yoav (Performing Project), Iar Elezra (Performing Project), Gundula Peuthert (Stay in touch), Olga Kebas (Isles Of Game And Dance), Viktor Davydiuk (Dziadek do orzechów), Krystian Lada (Aria di Potenza). Performerka podczas wystawy Mariny Abramović w Polsce – The Cleaner (Do czysta) (2019). Brała udział w festiwalach na arenie polskiej i międzynarodowej: 7. Gdański Festiwal Tańca (Stay in touch), Malta Festival (Isles Of Game And Dance), OFF Opera (mourning songs), Interferencias (Empty space).

Jakub Margosiak – aktor, tancerz, reżyser. Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie oraz wolny słuchacz na Wydziale Teatru Tańca PWST w Bytomiu. Ukończył studia doktoranckie w Szkole Filmowej w Łodzi. Ukończył Immersion Course w Michael Chekhov School w Nowym Jorku, a także stypendysta programu Fulbrighta w celu badania techniki Michaiła Czechowa w USA. Brał udział w International Summer Program organizowanym przez Roberta Wilsona w Watermill Center w Nowym Jorku. Współpracuje z Theatre No Theatre we Włoszech. Założyciel Living Space Theatre oraz twórca lub wykonawca spektakli: Ferdydurke, Kaj dzias, Jezus Maria, Uchodźca!, Kształty. Występował w spektaklach stworzonych m.in. przez takich artystów jak: K.J. Holmes, Isabelle Schad, Thomas Richards, Robert Wilson, Gustavo Ciriaco, Paulina Almeida, Hege Haagenrud, Iwona Pasińska, Katarzyna Minkowska, Krzysztof Popiołek, Sylwia Hefczyńska-Lewandowska, Jakub Lewandowski i inni. Występował m.in. w USA, Chinach, Włoszech, Portugalii, Bułgarii i Polsce.

Anna Mikuła – tancerka, performerka, nauczycielka tańca i twórczyni. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie – Wydział Teatru Tańca, była stypendystką m.in. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca, programu Erasmus+. Aktywnie pracuje jako performerka w produkcjach tanecznych i teatralnych prezentowanych na arenie międzynarodowej, a także poszukuje własnej estetyki jako twórczyni tanecznych i interdyscyplinarnych spektakli. Jako członkini VANDEUTEKOM Collective w Holandii (wcześniej: LAVA Collective) od 2021 roku – występuje w produkcjach grupy i rozwija działalność artystyczną oraz edukacyjną kompanii. Współtworzy interdyscyplinarny ANY Collective, duet z gitarzystką Tamarą van Esch, a także współpracuje z francuskim kolektywem tanecznym Page 55. Współpracowała z wieloma polskimi i zagranicznymi artystami, kolektywami, instytucjami kultury, takimi jak: Living Space Theatre, Przestrzenie Sztuki – Katowice, Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu, Teatr Tańca i Ruchu Rozbark, choreograf Maciej Kuźmiński, Misiconi Company (Holandia), Jens van Daele’s Burning Bridges (Holandia), Central Europe Dance Theatre (Węgry), Transe-en-Danse (Belgia), Stalker Teatro – officine CAOS (Włochy), CIE MF (Francja), oraz uczelniami – m.in. Zakładem Tańca Akademii Muzycznej w Katowicach i Fontys Dance Arts in Context (Holandia).

João Rapozo – interdyscyplinarny muzyk pochodzący z Portugalii. Brał udział w występach audiowizualnych w Portugalii, Austrii, Bułgarii, Mozambiku i we Włoszech. Od 2010 roku rozwija transdyscyplinarne laboratorium przy Olga Roriz Company. Stworzył ścieżki dźwiękowe do jej 15 spektakli.

Grzegorz Łabuda – kostiumograf, tancerz. Jako kostiumograf współpracował z Quantum Theatre w Pittsburghu, Galerią BWA w Katowicach oraz takimi osobami jak: Fruzsina Nagy, Simona Rybakova, Melinda Eshelman. Wystawił swoje projekty podczas Prague Quadrennial, otrzymał nagrodę honorową Fundacji Księżniczki Monako w kategorii: kostiumy. Absolwent Carnegie Mellon University w USA.

31 października 2025, godz. 20
Polski Teatr Tańca
ul. Stanisława Taczaka 8
Poznań

Bilety: Polski Teatr Tańca

Projekt Something is resisting jest dofinansowany przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca w ramach programu własnego Zamówienia Choreograficzne – edycja 2025, finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.