„Szekspirie” Krakowskiego Teatru Tańca w Wenecji i Vancouver

Szekspirie to taneczny kolaż alternatywnych wyobrażeń na temat bohaterek z tragedii Szekspira i ich współistnienia. Tancerki Krakowskiego Teatru Tańca tworzą ruchowe interpretacje zdezorganizowanych myśli Ofelii, Lady Makbet i Julii, odkrywając nieznane obszary postaci literackich i nas samych.

Kompleks Ofelii, efekt Lady Makbet, tragedia Julii. Kobiecym bohaterkom Szekspira często przypisuje się obłęd i niestabilność. Popularność kobiecego szaleństwa sięga daleko poza dzieło Szekspira i staje się doświadczeniem z ciekawością analizowanym przez kolejnych twórców. W spektaklu artyści/artystki próbują wyobrazić sobie kontekst doświadczenia „szalonych” bohaterek. Obłęd staje się dla nich fascynującym obrazem, a i nierzadko poszukują w nim strategii emancypacyjnych. Często jednak bohaterki te działają w pojedynkę. A co, gdyby dokonać przemieszczeń i za pomocą ruchu spotkać je w jednej przestrzeni?

Punktem wyjścia w tworzeniu spektaklu stały się obiekty, które razem z wizualizacjami i ciałami performerek budują architekturę przestrzeni, tej scenicznej i tej wyobrażonej. Czy przywołując Ofelię, Lady Makbet i Julię jesteśmy w stanie wskazać architekturę ich pokoi? A co, gdyby rzeczywiście pojawić się z wizytą u Julii w Weronie? A co, jeżeli bohaterki naprawdę chciałyby przyjść w odwiedziny do Lady Makbet? W jakim wnętrzu by je przyjęła? Na czym ugościła?

Oprócz architektury miejsc, twórców/twórczynie spektaklu interesuje zagadnienie architektury ciała. Czy rozpad psychologiczny można przedstawić w formie dekompozycji fragmentów ciała? Czy dłoń Julii ocaliłaby Lady Makbet przed obłędem? Czy defragmentacja ciał tych trzech bohaterek może wydarzyć się na scenie jako projekt emancypacyjny?

Fragmenty recenzji spektaklu Szekspirie

Wstrząsająco dobry spektakl. W szczegółach przemyślana koncepcja reżyserska/choreograficzna/scenograficzna (efekt pochłaniania, kawałkowania, defragmentacji, przenikania, nieustannej transformacji) i wreszcie muzyka. Wow! Obydwie performerki: Agnieszka Bednarz-Tyran i Yelyzaveta Tereshonok – niesamowite. To żywe rzeźby, splecione w agonalnej relacji.

Robert Piaskowski, wieloletni pełnomocnik Prezydenta Miasta Krakowa ds. Kultury, dyrektor Narodowego Centrum Kultury

Trudny, wręcz morderczy, ale i schizofreniczny układ choreograficzny, zachwyca swą dynamicznością, ale i przeraża agresywnością, zapiera dech w momentach, gdy taniec dotyka sprawnej gimnastyki sportowej czy wręcz ekwilibrystyki cyrkowej.

Janusz M. Paluch, pisarze.pl

„Szekspirie” to skondensowana, dobrze zatańczona i bardzo ciekawie ukazana kobiecość, z zaskakującą puentą, jawnie nawiązującą do trzech literackich pierwowzorów.

Łukasz Rudziński, Women power

Twórcy:

Koncepcja i scenografia: Eryk Makohon
Choreografia: Eryk Makohon, Agnieszka Bednarz-Tyran, Yelyzaveta Tereshonok
Dramaturgia: Daria Kubisiak
Muzyka: Piotr Peszat
Wideo: Grzesiek Mart
Performans: Agnieszka Bednarz-Tyran, Yelyzaveta Tereshonok
Światło: Michał Wawrzyniak
Współpraca scenograficzna: Piotr Karp
Identyfikacja graficzna: Weronika Wawryk
Koordynacja i produkcja: Paweł Łyskawa, Izabela Zawadzka

Szekspirie Krakowski Teatr Tańca

6 września 2025, godz. 17.00
Forte Marghera
Wenecja, Włochy
Festiwal Venere in Teatro
Więcej informacji znajduje się na stronie Live Arts Cultures.

13 września, godz. 16:00
The Dance Centre
Vancouver, Kanada
Scotiabank Dance Centre Open House
Więcej informacji znajduje się na stronie The Dance Centre – Scotiabank Dance Centre.

Projekt współfinansowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP z Funduszu Promocji Kultury.
Projekt współfinansowany przez Miasto Kraków.
Wsparcie – Konsulat Generalny RP w Vancouver