Warszawa: Zbliża się 5. edycja U:NEW Dance Wave Festival

Festiwal U:NEW Dance Wave Festival to prezentacja najważniejszych zjawisk w tańcu współczesnym i choreografii eksperymentalnej.  W ramach piątej edycji festiwalu w Warszawie odbędą się wydarzenia złożone z pokazów spektakli, etiud i filmów, które dotykają tematów związanych z ekologią, queer i różnorodnością w sztuce tańca. Bardzo ważny jest także głos kobiet: dyskusja wokół wzmacniania kobiecych społeczności. Festiwal stworzyła Agata Życzkowska, choreografka, tancerka, producentka i kuratorka tańca, założycielka Hoteloko Company. Główną ideą festiwalu jest promocja młodych artystek i artystów z Polski i zza granicy, spotkanie międzypokoleniowe osób debiutujących i uznanych oraz spotkanie zespołu Hoteloko Company z warszawską publicznością. Istotna jest także promocja zrównoważonego rozwoju – zrównoważenie w tańcu i ruchu, którego jednym z elementów jest produkowanie mniejszej liczby nowych dzieł choreograficznych, a raczej możliwość prezentacji tych prac, które już powstały.

Program

Film: Ilha de Árvores / Island of Trees – Joanna Gruntkowska, Małgorzata Suś 7’45’’

Spektakle i etiudy:

Taos – The Age of Shiver – Hoteloko Company: Agata Życzkowska, Karina Szutko, Mirek Woźniak, Maciej Feliga, Polska, 30 min
Words on a piece of paper – Lena Skrzypczak, Polska, 11 min
Why not both – Zuza Kubiak, Polska, 10 min
Not the Same – Zoe Marston, Karina Szutko, USA/Polska, 10 min
Ptasiek – Palina Chapulianets i Andrei Kamarou, Polska/Białoruś, 8 min
404 Gender not found – Kamila Biedrzycka, Polska, 10 min
shake it till you make it – Michał Przybyła, Polska, 10 min

Ilha de Árvores / Island of Trees – Joanna Gruntkowska, Małgorzata Suś

Krótkometrażowy film Ilha de Árvores / Island of Trees jest poetycką dokumentacją próby spektaklu site-specific o tym samy tytule, który został zaprezentowany na Festiwalu Dos Canais w Aveiro w lipcu 2021 roku. Produkcja nakręcona w ciągu jednego dnia na maleńkiej wysepce na Ria de Aveiro w Portugalii bada związek między naturalnym środowiskiem wyspy a ciałami tancerek. Ukazuje, jak drastycznie zmieniające się pływy oraz warunki pogodowe oddziałują na ruch i jak kształtują narrację. W artystki stworzyły unikalny mikrolas na kilkumetrowej wyspie. Oniryczna przestrzeń wydaje się być fatamorganą lub utopijną krainą zagrożonych drzew, gdzie można spotkać gatunki, które prawie wyginęły. Czy jest jeszcze nadzieja na ich uratowanie? Film został oficjalnie wybrany do udziału w festiwalach: Desassossego Short Dance Film Festival 2022, Dance Days Chania Video Dance 2022, Curtas de Dança Vila Nova de Gaia 2022, The Lab.Sessions Porto 2024.

Taos – The Age of Shiver – Hoteloko Company

To opowieść o empatii wobec innych, walce ze strachem i poszukiwaniu dobrostanu ciała oraz duszy w świecie pełnym niepewności. Ruch staje się językiem wspólnoty – ciepła i bezpieczeństwa, a jednocześnie sposobem na uwolnienie od lęku. Drżenie i trzęsienie się – przeistacza się w akt wyzwolenia, przypominając o kruchości i sile ludzkiego istnienia. W obliczu niewiadomej przyszłości taniec staje się afirmacją życia – carpe diem wyrażonym w rytmie ciał i emocji. Poza kontekstem religijnym tao może oznaczać drogę lub ścieżkę w sensie ogólnym – filozoficznym lub życiowym. W tym znaczeniu tao odnosi się do zasad i metod postępowania, które prowadzą do harmonii, równowagi i naturalności w życiu. Może być rozumiane jako sposób życia w zgodzie z naturą, intuicją, a także jako filozofia działania, która promuje prostotę, spokój i płynność.

Realizatorzy:

Reżyseria, dramaturgia, choreografia: Agata Życzkowska
Współpraca choreograficzna: Mirek Woźniak, Karina Szutko, Maciej Feliga
Scenografia, kostiumy, opracowanie muzyczne: Agata Życzkowska
Projekcje wideo: Agata Życzkowska, Karina Szutko
Wykonanie: Agata Życzkowska, Mirek Woźniak, Karina Szutko, Maciej Feliga
Produkcja: Fundacja Rozwoju Teatru Nowa Fala
Partnerzy: Centrum Promocji Kultury Praga-Południe, Ośrodek Kultury Ochoty OKO

Powstanie premiery spektaklu dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury Kultura Interwencje – edycja 2025.

Words on a piece of paper – Lena Skrzypczak

Opowieść utkana z ciszy, niedokończonych zdań i słów, które grzęzną w gardle, zanim zdążą wybrzmieć. To historia codziennych zmian, niemal niezauważalnych – takich, które nie przychodzą gwałtownie, lecz osadzają się w ciele stopniowo. W tych subtelnych pęknięciach rodzi się jednak coś nowego – język gestów, spojrzeń, muśnięć dłoni, które próbują wypełnić przestrzeń po znikających słowach. Choreografia eksploruje świat, w którym komunikacja staje się wyzwaniem. W rzeczywistości zdominowanej przez słowo trzeba odnaleźć inne sposoby wyrażania siebie. Jak to jest, gdy myśli pozostają zamknięte wewnątrz, a każde wypowiedziane zdanie to walka? Jak wiele można powiedzieć ruchem, spojrzeniem, drżeniem dłoni?

Why not both – Zuza Kubiak

Solowa etiuda będąca scenicznym debiutem performerki. Ta krótka forma powstała jako praca dyplomowa, kończąca kurs choreografii eksperymentalnej Choreografia w Centrum. Inspiracją do jej stworzenia stało się doświadczenie poruszania się w obrębie dwóch różnych estetyk tańca – współczesnej choreografii eksperymentalnej oraz zajęć tanecznych bazujących na ruchach konwencjonalnie postrzeganych jako atrakcyjne, imponujące czy seksowne. W Why not both artystka przygląda się granicom tych dwóch światów, bada ich porowatość i możliwości przepływu pomiędzy nimi. Performerka poszukuje momentów, w których coś zaczyna się rozpadać, staje się dziwne i nieprzystające, a mimo to wciąż pozostaje w pewien sposób atrakcyjne. Jednocześnie pracuje z obrazem własnego ciała — z tym, jak jest ono widziane, jak chce być postrzegane, jak nie chce i jak bardzo może to być zmienne lub niejednoznaczne.

Not the Same – Zoe Marston, Karina Szutko

Był tylko jeden system, którym należało podążać, jednak żadna z nas nie potrafiła w nim funkcjonować. Życie w ciągłym biegu, lęku i poczuciu odrzucenia, odcięte od rytmu natury, który mógłby nas uzdrowić. Czy kiedykolwiek uda nam się znaleźć akceptację? Strefę bezpieczeństwa? A przede wszystkim – wspólny język między sobą nawzajem i z ziemią, która nas otacza?

Nasze korzenie tkwią w naturze – w niej szukamy poczucia przynależności i siły. Idea siostrzeństwa splata nas w sieć wsparcia, która pozwala przetrwać w nieprzyjaznych warunkach. Przyjaźń między kobietami staje się ekosystemem – żywym, wspierającym, pełnym wzajemnej troski. Jak drzewa w lesie – wspieramy się nawzajem, dzielimy energię, walczymy o świat, w którym zarówno kobiety, jak i natura będą szanowane i chronione.

To podróż ku harmonii – z sobą nawzajem, z naszymi ciałami i z ziemią, która przypomina, że w rytmach przyrody można odnaleźć nie tylko bezpieczeństwo, ale także odnowę i nadzieję

Po trzech latach artystki powracają do tej pracy w odmienionej formie, przechodzą transformację w swoim życiu.

Ptasiek – Palina Chapulianets i Andrei Kamarou

Ptasiek, główny bohater, wierzy, że jest kanarkiem. Próba przywrócenia go do świata ludzi staje się wyzwaniem – ale czy można odebrać skrzydła komuś, kto jest pewien, że potrafi latać? Choreografia jest inspirowana dramatem Williama Whartona Ptasiek. Otrzymała wyróżnienie w konkursie zorganizowanym przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS z inicjatywy Sekcji Autorów Dzieł Choreograficznych.

404 Gender not found – Kamila Biedrzycka

Co jest kobiece, a co jest męskie? Czy muszę mieścić się w kanonach, które wykreowało społeczeństwo? Co, jeśli jestem czymś pomiędzy – czymś, co nie jest ani kobiece, ani męskie? Może to jest zwierzęce, wulgarne i agresywne, a może delikatne i zmysłowe. Czy oznacza to, że od razu musi być nacechowane płciowo?

404: Gender Not Found to próba odpowiedzenia sobie na te pytania. To proces godzenia się ze swoim wyglądem, swoim zachowaniem i trudami funkcjonowania w obecnym świecie. To nauka życia w zgodzie ze sobą.

shake it till you make it – Michał Przybyła

Eksperymentalny performans w jednym działaniu. Ciało wprawione w drganie staje się polem badania – jak długo można trwać w jednym geście, aż stanie się czymś innym? Jak głęboko można znaleźć shake w shake’u? Praca oscyluje między nudą a fascynacją, groteską a popkulturą, budując kinestetyczne połączenie z widzami i widzkami.

5. edycja U:NEW Dance Wave Festival – pre-day

25 października 2025, godz. 19.00
Ośrodek Kultury Ochoty OKO
ul. Radomska 13
Warszawa

Rezerwacja bezpłatnych biletów: formularz

Partner: Ośrodek Kultury Ochoty OKO
Patronat medialny: TVP Kultura, e-teatr, Notes na 6 Tygodni
Wsparcie medialne: taniecPOLSKA.pl
Kuratorka i dyrektorka festiwalu: Agata Życzkowska
Współpraca i organizacja: Karina Szutko, Bartłomiej Mamajek
Produkcja i organizacja: Fundacja Rozwoju Teatru Nowa Fala / Hoteloko Company

Projekt współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa w programie Kultura, projekty, wydarzenia – projekt Kalendarium Fundacji Nowa Fala i kolektywu Hoteloko 2025

Dofinansowano w ramach środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: Kultura – Interwencje, edycja 2025