Bohaterem kolejnego tekstu z cyklu Choreostorie jest Janusz Chojecki – choreograf, pedagog, kierownik artystyczny. Laureat licznych nagród. W marcu 2026 roku świętował 50-lecie swojej pracy artystycznej. Przez 50 lat wychował tysiące młodych ludzi, którzy godnie reprezentują kulturę Polski w kraju i na świecie.

Wersja do druku

Udostępnij

  1. Taniec to dla mnie…

Rytm, a bez rytmu nic się nie stało*.

  1. Moja fascynacja tańcem zaczęła się od…

Tańczenia twista na zabawach szkolnych, po których mama mnie i brata przez pół roku namawiała do zapisania się do Zespołu Pieśni i Tańca „Podlasie”.

  1. Pierwsze kroki w kierunku tanecznej kariery stawiałem w…

Klasie Ziuty Buczyńskiej w młodzieżowej grupie Zespołu Pieśni i Tańca „Podlasie” w Siedlcach w latach 1966–1969. Następnie choreografem w zespole była Wanda Bończa.

  1. Mój pierwszy występ na scenie…

Odbył się w czasie koncertów Zespołu Pieśni i Tańca „Podlasie” w 1968 roku, a następnie na Festiwalu Folklorystycznym Ziem Nadwiślańskich w Płocku w 1969 i 1970 roku.

  1. Najbardziej inspirującą mnie postacią ze świata tańca jest…

Jiří Kylián, a także Janina Marcinkowa.

  1. Spektakl lub pokaz taneczny, który mnie zachwyca, to…

Bolero Maurice’a Béjarta.

  1. Inspiracje do pracy twórczej czerpię z…

Życia.

  1. Moja ulubiona metoda pracy / działanie taneczne to…

Przekazywanie emocji tancerzom w czasie ustawiania choreografii czy nauki tańca – tak, abyśmy wspólnie mogli tworzyć lepszy świat.

  1. Doświadczeniem szczególnie ważnym (przełomowym) w mojej tanecznej drodze było…

Był to koncert 2000 steps and notes from Poland w Jack Singer Concert Hall w Calgary w Kanadzie w 2000 roku. W wydarzeniu wzięli udział: stuosobowa orkiestra Filharmonii Calgary, Krzysztof Jabłoński i Zespół Pieśni i Tańca „Polanie” (Calgary, Kanada), Polski Zespół Taneczny „Iskry” (Winnipeg, Kanada), Polski Zespół Tańca Ludowego „Polonez” (Edmonton, Kanada). Moja choreografia do Poloneza A-dur Fryderyka Chopina, która odbyła się w ramach koncertu, otrzymała wielokrotnie brawa w trakcie pokazu.

  1. Za moje największe osiągnięcie uważam…

Wielokrotne zaproszenie do reżyserowania koncertów galowych Światowego Festiwalu Polonijnych Zespołów Folklorystycznych w Rzeszowie, w tym układanie choreografii do scen masowych na ponad tysiąc tancerzy. Ważne dla mnie jest też zdobycie z moim mazurem przez zespół Jupem z Brazylii nagrody Grand Prix festiwalu w Joinville. To jeden z największych festiwali tańca na świecie – i w jego historii tylko raz zespół folklorystyczny sięgnął po to trofeum. Ta choreografia przyniosła również złote medale Teatrowi Tańca Polskiego „Wisłok” i Zespołowi Pieśni i Tańca Politechniki Warszawskiej, a zespół Mazowsze wykonał ją w czasie otwarcia zegara milenijnego na wieży Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.

  1. Obecnie zajmuję się…

Przygotowaniem reżyserii i choreografii do kolejnej edycji festiwalu w Rzeszowie.

  1. Moje taneczne marzenie to…

Jak najdłużej, w miarę sił, móc przekazywać pasję do tańca.



* Parafraza słów Ewangelii wg św. Jana – autorstwa Sergiusza Lifara, francuskiego tancerza i choreografa (informacja pochodzi z książki Ireny Turskiej – W kręgu tańca, Warszawa 1966 rok).

Na zdjęciu: Janusz Chojecki. Fot. archiwum prywatne

Na zdjęciu: Janusz Chojecki podczas próby do koncertu galowego Światowego Festiwalu Polonijnych Zespołów Folklorystycznych w Rzeszowie, 2014 rok. Fot. Bernard Pacak

Na zdjęciu: Janusz Chojecki wraz z Aleksandrą Dobrzelecką i Bartłomiejem Kamoniem podczas ustawiania choreografii mazura w Zespole Pieśni i Tańca „Polanie”, Calgary, Kanada, marzec 2026 rok. Fot. Katarzyna Gawor

Wydawca

taniecPOLSKA.pl

powiązane

Ludzie

Bibliografia

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close