Białystok: „Emigrant” – chor. Krystian Łysoń

To opowieść o migracji – ciągłym dostosowywania się, funkcjonowania pod presją oceny oraz życiu w warunkach niepewności i braku jednoznacznego poczucia przynależności. Projekt koncentruje się na ciele jako podstawowym narzędziu reagowania na presję i zawieszenie. To spektakl o ciele, które szuka miejsca, ale nie dostaje prostych odpowiedzi.

Realizatorzy:

Krystian Łysoń – reżyseria, choreografia
Andrei Kamarou – koncepcja, współtwórca choreografii, wykonanie
Gieorgij Puchalski – reżyseria światła, kompozycja muzyki

Andrei Kamarou – urodzony na Białorusi, obecnie mieszka i działa w Polsce w obszarze tańca współczesnego, teatru tańca oraz projektów performatywnych. Łączy precyzję tancerza z wrażliwością choreografa. Interesuje go relacja ciała i przestrzeni, tożsamość, transformacja.

Kamarou jest absolwentem Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi (kierunek Taniec, 2022–2025), wcześniej z wyróżnieniem ukończył Państwowe Technikum Sztuki w Mińsku (2017–2020).

Ma doświadczenie w pracy w dużych produkcjach scenicznych i zespołowych. Współpracował z m.in. z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie (Maria de Buenos Aires, reż. Wojciech Faruga; Halka, reż. Mariusz Treliński), Teatrem Wielkim w Łodzi (Don Kichot, chor. Aleksander Polubentsev), Teatrem Muzycznym ROMA (Portret Doriana Graya, chor. i reż. Piotr Jeznach, premiera 2026).

Brał udział w międzynarodowych projektach performatywnych realizowanych w Europie i na Bliskim Wschodzie, a także w produkcjach filmowych i serialowych (m.in. 1670 – produkacja: Netflix, Lalka – produkacja: Gigant Films). Zdobywca I nagrody i Nagrody Choreografa w konkursie Ciało wzruszone za spektakl Ptasiek oraz wyróżnień w konkursie ZAiKS za realizacje: Ptasiek (2023) i Empaths (2024).

Jest autorem spektakli prezentowanych na festiwalach i w instytucjach tańca, m.in. w Kieleckim Teatrze Tańca (7, Matrioszka), na Gdańskim Festiwalu Tańca oraz w programie Przestrzenie Sztuki – Taniec. Jego twórczość koncentruje się na relacji ciało–przestrzeń oraz tematach tożsamości i transformacji.

Krystian Łysoń – artysta ruchu, choreograf, performer, pedagog. Pracuje na przecięciu tańca, teatru, obrazu i dźwięku, stale poszukując nowych form spotkania z drugim człowiekiem. Absolwent Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych.

Od początku kariery rozwijał własny idiom cielesności – oparty na intensywności, precyzji i duchowym rezonansie ciała z przestrzenią. Na scenie teatralnej współpracował z wieloma reżyserami i choreografami, m.in. Jerzym Stuhrem, Erykiem Makohonem, Eweliną Marciniak, Wojciechem Farugą, Tomaszem Wygodą, Anną Godowską, Kubą Kowalskim czy Colleenem Thomasem-Youngiem.

Jako choreograf Łysoń wypracował rozpoznawalny styl, obecny w spektaklach instytucjonalnych (m.in. Dekalog, Matka Joanna od Aniołów, 1970, Katyń. Teoria Barw, Grand Musical Hotel, Maria de Buenos Aires, Krwawe gody) oraz w projektach dla dzieci i młodzieży we współpracy z Teatrem w Ruchu, Teatrem La La Lena i Teatrem Niewielkim.

Zadanie dofinansowane jest ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Przestrzenie Sztuki – Taniec, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Program dofinansowano z budżetu Miasta Białystok.

Przestrzenie Sztuki – Taniec to ogólnopolski system wsparcia środowiska tanecznego, oparty na czterech komplementarnych filarach: artystycznym, edukacyjnym, społecznym oraz prozdrowotnym. Skierowany jest do artystek i artystów niezależnych działających w obszarze tańca, w tym twórców interdyscyplinarnych.

Program funkcjonuje od 2020 roku. Jest prowadzony w najbardziej aktywnych miejscach – w latach 2026–2028 są to: Gdańsk, Bytom, Kielce, Kraków i Białystok.

W Białymstoku rolę operatora pełnią: Fundacja Rozwoju Sztuki Tańca, Białostocki Teatr Lalek, Białostocki Ośrodek Kultury, którzy wspólnie realizują zadania programu.