Teatr Tańca i Ruchu Rozbark „Idziemy bo miejsce do którego należałyśmy przestało istnieć zanim zdążyłyśmy je nazwać” – chor. Andżelika Fafanów, Zofia Żwirblińska. Fot. Jola Staszczyk
Teatr Tańca i Ruchu Rozbark „Idziemy bo miejsce do którego należałyśmy przestało istnieć zanim zdążyłyśmy je nazwać” – chor. Andżelika Fafanów, Zofia Żwirblińska. Fot. Jola Staszczyk
Tańca i Ruchu Rozbark zaprasza na spektakl Idziemy bo miejsce do którego należałyśmy przestało istnieć zanim zdążyłyśmy je nazwać, odbywający się w ramach projektu Przestrzenie Sztuki – Taniec.
Dzisiejszy świat zalewa fala migracji. Europa od 2015 roku doświadcza kryzysu. Od czasów II wojny światowej nie zanotowano tak dużej ilości wniosków o azyl. Potrzeba przymusowej migracji wciąż wzrasta. Ludzie masowo przenoszą się, przemieszczają, przesiedlają, zarówno z powodów politycznych, jak i społecznych czy środowiskowych. Wokół drogi rozgrywają się największe rozterki tego świata. Kroczenie, chód staje się podstawą bytowania wielu wykluczonych jednostek. W obliczu wyzwań jakie stawiają nam uwikłania społeczno-polityczne, ale także te wewnętrzne, człowiecze szukamy sposobu na poruszenie tematu tego momentu zawieszenia, momentu, w którym człowiek w drodze oddaje się nieustannej, zróżnicowanej rytmicznie i emocjonalnie podróży. Wędruje. Poszukuje. Stara się znaleźć swoje miejsce na ziemi.
Doświadczenie migracji jest doświadczeniem ponadpokoleniowym. Przenoszona postpamięć wiecznego chodu staje się elementem budującym tożsamość współczesnych społeczeństw. Zakotwiczone w realiach XXI wieku chcemy przyjrzeć się tragedii ciała uchodźczego. To opowieść o przywiązaniu, o niemocy odejścia od wewnętrznej, wsobnej tradycji. Odwołując się do tych doświadczeń, próbujemy zrozumieć jakie prawdy pokoleniowe odsłania przed nami współczesny koczownik. Idzie. Idę. Może chciałabym zostać i uwierzyć, ale muszę chodzić. Chodzenie nie jest moją pasją, bardziej koniecznością i obowiązkiem. Lubię wracać, często myślą jestem, gdzie byłam. Wrócić? — Wara. Pójść? — gdzie? Miałam uwierzyć w odejście, odeszłam. Kazano mi iść. Idę.
Piotr Odmieniec Włast Intermezzo
Realizatorzy:
Koncepcja, choreografia, reżyseria, wykonanie: Andżelika Fafanów, Zofia Żwirblińska
Czas: 45 minut
Bilety: link
Zadanie dofinansowane ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Przestrzenie Sztuki – Taniec, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.