Łódź / 28. Łódzkie Spotkania Baletowe: Gauthier Dance / Dance Company Theaterhaus Stuttgart „Elements” – chor. Mauro Bigonzetti, Sharon Eyal, Andonis Foniadakis, Louise Lecavalier

Gauthier Dance / Dance Company Theaterhaus Stuttgart
Elements

Ziemia
Choreografia: Mauro Bigonzetti
Muzyka: Domenico Scarlatti, Ennio Morricone, Khatia Buniatishvili, Vinicio Capossela

Ogień
Choreografia: Sharon Eyal
Muzyka: Eliza

Woda
Choreografia: Andonis Foniadakis
Muzyka: Julien Tarride

Powietrze
Choreografia: Louise Lecavalier
Muzyka: Arkin Allen (Mercan Dede)

Nikt nie współpracował z Gauthier Dance tak wiele razy, jak wielki włoski esteta tańca Mauro Bigonzetti. Jego utwory są integralną częścią repertuaru tego zespołu od pierwszego sezonu artystycznego (2007/2008). Niedawno Eric Gauthier włączył wymagającą fizycznie choreografię Bigonzettiego Pression z High Five do programu jubileuszowego 15 Years Alive.

Osoby znające twórczość Bigonzettiego nie będą zaskoczone żywiołem, jaki wybrał dla niego Eric Gauthier: ziemię. W końcu urodzony w Rzymie artysta znajduje inspirację do niej tuż za progiem – we wsi w regionie Marche, gdzie osiedlił się dawno temu. Jednym z powtarzających się tematów w jego twórczości jest siła natury, co można zobaczyć w jego autorskim dziele Cantata, w którym rodzima muzyka południowych Włoch i zżyta społeczność wiejska łączą się w bujną celebrację życia. Pietra Viva to tytuł żywiołowego pas de deux, które Bigonzetti ułożył dla Gauthier Dance w 2011 roku.

Pierwszy utwór, który Sharon Eyal stworzyła specjalnie dla Gauthier Dance, był „cichym grzmotem” – jej zwodniczo eleganckim, ale podstępnym pas de trois do spektaklu The Seven Sins. To, co wciąż tliło się pod powierzchnią w Point, teraz stanie w płomieniach. Bo jaki inny element byłby bardziej odpowiedni dla tej gwiazdy choreografii niż… ogień? W Elements Sharon Eyal powraca do przedstawień wielkoobsadowych, które to przyniosły jej sławę. W niezwykle skrupulatnym procesie twórczym Eyal powstają układy grupowe, które wywołują niemal hipnotyczny efekt: przekształcają tancerzy w jeden oddychający organizm. Tak precyzyjny, rytmiczny i nieustępliwy jak mechanizm zegara. Tak potężny i niepowstrzymany jak morze płomieni.

Czy to dlatego, że dorastał na Krecie i od dzieciństwa żył blisko wody? Jedno jest pewne: Andonis Foniadakis wie, co to płynność. Potwierdzi to każdy, kto widział oszałamiającą symfonię taneczną Streams, którą stworzył on na dziesiątą rocznicę Gauthier Dance w 2017 roku. Nikt wcześniej nie pokazał tancerzy tak płynnie, organicznie, elastycznie. Niewielu przed nim rzuciło wykonawcom tak duże wyzwanie. Szybkie zmiany i skomplikowane podnoszenia sprawiają, że choreografie Foniadakisa są trudne do zatańczenia. Imponująca wirtuozeria uwydatniła się także w jego drugim dziele dla Gauthier Dance Aellω. Solo tajemniczego ptasiego stworzenia spowitego mgłą było wkładem Foniadakisa w The Dying Swans Project. Można się spodziewać, że kolejny utwór wyniesie twórczość greckiego artysty na jeszcze inny poziom.

Louise Lecavalier jest kanadyjską ikoną tańca współczesnego. Eric Gauthier podziwia tę legendarną liderkę zespołu Édouarda Locka La La La Human Steps od czasów, gdy uczęszczał do szkoły baletowej w Toronto. Punk, siła fizyczna i niesamowita szybkość, które wnosiła do tańca, nigdy wcześniej nie były tak ukazywane, zwłaszcza przez kobietę. Do dziś zachowała swoją nieokiełznaną naturę i dzikość. Nic więc dziwnego, że to ona podjęła się opracowania żywiołu powietrza. A może raczej – w tym przypadku – burzy? Jej utwór dla Gauthier Dance wstrząśnie wszystkim i będzie przełomowy pod dwoma względami. Zamiast układać choreografię dla siebie, artystka po raz pierwszy tworzy utwór dla innego zespołu. Zmienia również żywioł. Dzieje się tak, ponieważ nowe solo częściowo nawiązuje do jej debiutu choreograficznego z 2012 roku, So Blue, którego tytuł przywodził na myśl wodę.

Więcej: https://www.operalodz.com/XXVIII_LSB__ELEMENTS

Program artystyczny 28. Łódzkich Spotkań Baletowych

11 i 12 kwietnia 2026
Teatr Wielki w Łodzi
Supernova
Choreografia: Jacek Przybyłowicz, Sharon Eyal

15 i 16 kwietnia  2026
English National Ballet (Wielka Brytania)
Masters in Motion: Forsythe | Pite
Choreografia: William Forsythe, Crystal Pite

21 kwietnia 2026
Gauthier Dance / Dance Company Theaterhaus Stuttgart (Niemcy)
Turning of Bones
Choreografia: Akram Khan

23 kwietnia 2026
Gauthier Dance / Dance Company Theaterhaus Stuttgart (Niemcy)
Elements
Choreografia: Mauro Bigonzetti, Sharon Eyal, Andonis Foniadakis, Louise Lecavalier

29 i 30 kwietnia 2026
Companhia Nacional de Bailado (Portugalia)
Os Maias
Choreografia: Fernando Duarte

Wystawa

28. Łódzkim Spotkaniom Baletowym będzie towarzyszyła wystawa rzeźb Małgorzaty Chodakowskiej. Artystka urodzona w Łodzi, od lat 90. XX wieku mieszka w Niemczech. Jej rzeźby poruszają serca w Europie i w Azji, a swoim pięknem przemawiają do ludzi z różnych kultur. Jej kobiety nie są kuszące, one z lekka uwodzą. Poruszają nie przez nagość, lecz przez to, że wyrażają pragnienia duszy kobiecej, jej tęsknoty za bliskością, szczęściem i miłością, a to są rzeczy najważniejsze w każdym czasie i miejscu na ziemi.

Spotkania z publicznością

Po każdym pierwszym spektaklu, widzowie mogą wziąć udział w spotkaniach z jego autorami i wykonawcami, które odbędą się w sali kameralnej.

***

Kurator 28. Łódzkich Spotkań Baletowych: Jacek Przybyłowicz
p.o. kierownika baletu: Gintautas Potockas

Historia Łódzkich Spotkań Baletowych

Łódzkie Spotkania Baletowe to taneczne biennale z wieloletnią tradycją, które na przestrzeni lat stały się największą i najbardziej prestiżową imprezą baletową w Polsce oraz rozpoznawalnym wydarzeniem na arenie międzynarodowej. Ideą festiwalu jest upowszechnianie sztuki baletowej i aktualnych osiągnięć choreograficznych, zarówno w balecie klasycznym, jak i różnorodnych nurtach tańca współczesnego. W ramach Łódzkich Spotkań Baletowych Teatr Wielki w Łodzi proponuje bogatą ofertę programową, przez co umożliwia polskiej publiczności bezpośredni kontakt z najwybitniejszymi tancerzami i choreografami z całego świata.

Inicjatywa powstania festiwalu w 1968 roku to wspólny pomysł Stanisława Piotrowskiego (ówczesnego dyrektora naczelnego), Witolda Borkowskiego (kierownika baletu i choreografa) i Stanisława Dyzbardisa (kierownika literackiego), przy pełnym poparciu Zygmunta Latoszewskiego (dyrektora artystycznego). Taneczne biennale jest mocno wrośnięte w życie kulturalne Łodzi. Rangę i niepowtarzalność Łódzkich Spotkań Baletowych tworzyli tacy choreografowie jak: Maurice Béjart, Alicia Alonso, Jiří Kylian, William Forsythe, Wayne McGregor, Mats Ek, Birgit Cullberg, Janina Jarzynówna-Sobczak, Conrad Drzewiecki, Teresa Kujawa, Henryk Tomaszewski, Gustaw Klauzner, Emil Wesołowski, Ewa Wycichowska, których prace wyznaczały trendy w rozwoju sztuki choreograficznej, tanecznych form scenicznych i współczesnego teatru tańca. Na scenie Teatru Wielkiego w Łodzi wystąpili m.in.: Maja Plisiecka, Alicia Alonso, Nadieżda Pawłowa, Ana Laguna, Sylvie Guilleme, Margherita Parilla, Michaił Barysznikow, Jorge Donn, Ivan Marko, Glen Tetley, Christopher Bruce, Daniel Ezralow, Kevin Heigen, Barbara Bittnerówna, Krystyna Mazurówna, Bożena Kociołkowska, Ewa Głowacka, Iwona Wakowska, Ewa Wycichowska, Eugeniusz Jakubiak, Wojciech Wiesiołłowski, Tadeusz Matacz, Kazimierz Wrzosek, Emil Wesołowski, Sławomir Woźniak. Do najważniejszych zespołów goszczących na scenie Teatru Wielkiego w Łodzi należą: Balet XX Wieku Maurice’a Béjarta, Nederlands Dans Theater, Sadler’s Wells, Royal Ballet, Ballet Rambert, Cullberg Ballet, Batsheva Dance Company, Ballet Nacional de Cuba, Stuttgarter Ballett, Elisa Monte Dance Company, Kibbutz Contemporary Dance Company, Akram Khan Company, Corpo Di Ballo, Teatro Alla Scala.