Poznań: Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki „Stabat Mater” – chor. Daniela Cardim, Edward Clug

Od stuleci czas Wielkiego Postu, a zwłaszcza Wielkiego Tygodnia, skłaniał do zadumy. Zakaz organizowania w tym okresie spektakli operowych nie zmienił oczekiwań melomanów, którzy potrzebowali muzyki do doświadczania wydarzeń pasyjnych, ale byli też spragnieni popisów wokalnych i estetycznych przeżyć. Tę lukę repertuarową wypełniło Stabat Mater, które nie tylko trafiło w gusta publiczności, lecz także wpisało się w nurt wielkopostnych rozważań. Tradycja wykonawcza Stabat Mater jest głęboko zakorzeniona w muzycznym świecie, a po opracowania średniowiecznej sekwencji sięgają w czasie Wielkiego Postu największe sceny operowe i filharmonie w Europie.

Stabat Mater w historii muzyki zajmuje miejsce podobne do piety w sztukach plastycznych. Tak, jak rzeźby i obrazy ukazują Marię trzymającą w ramionach ciało Syna, utwory muzyczne przenoszą słuchacza pod krzyż, gdzie Matka patrzy na Jego konanie. Przejmujące słowa hymnu, wyrastającego z tradycji poezji maryjnej sięgającej pierwszych wieków chrześcijaństwa, inspirowały kompozytorów przez wiele stuleci – od renesansu po współczesność – i nie jest przesadą stwierdzenie, że jest to jeden z najczęściej opracowywanych tekstów w historii muzyki. Sięgali po niego m.in. di Lasso, Palestrina, Vivaldi, Scarlatti, Haydn, Schubert, Rossini, Liszt, Dvořák, Verdi, Penderecki czy Pärt. Kompozytorzy, łącząc muzykę ze słowem, oddali siłę matczynej miłości i stworzyli z niej ikonę wielowymiarowej ekspresji. Od polifonii renesansu, poprzez przejrzystość faktury baroku i romantyczną duchowość, aż po współczesne poszukiwania brzmieniowe – każdy twórca nie tylko naznacza Stabat Mater indywidualizmem języka muzycznego i swoją wrażliwością, lecz także niesie ponadczasową ideę: muzykę jako źródło emocji, przestrzeń, w której odbiorca kontempluje piękno.

Teatr Wielki w Poznaniu, wpisując się w europejską tradycję wykonawczą Stabat Mater w okresie Wielkiego Tygodnia, zaprasza na wieczór baletowy, podczas którego zaprezentowane zostaną dwa arcydzieła: Stabat Mater Szymanowskiego w choreografii Danieli Cardim oraz Stabat Mater Pergolesiego w choreograficznym ujęciu Edwarda Cluga. Pierwsza choreografia to przejmująca opowieść o stracie i bólu, gdzie taniec, muzyka i światło tworzą poruszający obraz tęsknoty i miłości silniejszej niż czas. Drugą część wieczoru wypełni choreografia Edwarda Cluga, dla którego ruch i gest są hymnem na cześć kobiet, ich niezłomności, delikatności i oddania.

Więcej: https://opera.poznan.pl/pl/stabat-mater-cardimclug