Warszawa: Karolina Kraczkowska „Sublime”

Zdjęcie: Warszawa: Karolina Kraczkowska „Sublime”

Teatr Komuna Warszawa „Sublime” – chor. Karolina Kraczkowska. Plakat: materiały własne organizatora

Teatr Komuna Warszawa zaprasza na spektakl Sublime Karoliny Kraczkowskiej. Artystka zaprezentuje solo, podczas którego podejmie choreograficzny dialog z kategorią wzniosłości.

Wersja do druku

Udostępnij

Sublime to solo Karoliny Kraczkowskiej, która odnosi się do terminu wysublimowania jako do zjawiska wywołującego jednoczesne i osobliwe poczucie znajomości i nieznajomości. Interesuje ją praca wychodząca poza własną indywidualność oraz moment rozpadu wszystkich systemów semiotycznych porządkujących nasz odbiór rzeczywistości. Poszukuje kontaktu z tym, co zagraża i destabilizuje integralność podmiotu. Chce wydobyć również kontrast pomiędzy kategorią piękna a wysublimowania. Ta pierwsza zachwyca, ta druga dotyka; czasem towarzyszy jej lęk i melancholia. To mroczna radość wywołująca niejednoznacznie uczucia fascynacji i odrazy.

Realizatorzy:

Choreografia: Karolina Kraczkowska
Dramaturgia: Ramona Nagabczyńska
Scenografia i kostiumy: Wiktoria Walendzik
Reżyseria świateł: Paweł Bownik

Karolina Kraczkowska jest tancerką, performerką i choreografką związaną z warszawskim środowiskiem eksperymentujących choreografów i reżyserów m.in.: Ramoną Nagabczyńską (Kocham Balet, Anonimowi performerzy, Silenzio!), Martą Ziółek (Wolne ciała, 122 słów o muzyce i tańcu), Pawłem Sakowiczem (Masakra, Drama), Anną Smolar (Halka, Melodramat), Renatą Piotrowską (Wycieka ze mnie samo złoto), Magdą Ptasznik. Równocześnie rozwija zainteresowania w obszarze choreografii, realizując autorskie prace solowe. Eksploruje w nich możliwości transformacji ciała, zmiany własnej tożsamości, opierającej się na percepcji ciała jako metaforze, instrumencie, narzędziu, ucieleśnieniu animującego go podmiotu, komunikujące wewnętrzną myśl, uczucia i afekty. Ciało postrzega jako produktywne i kreatywne, widziane nie jako stały niezmienny byt, ale jako serię procesów ciągłego stawania się, konstytuowania, integracji, multiplikacji, dążące do zwiększania swojej potencjalności.

Ramona Nagabczyńska jest tancerką i choreografką. Edukację artystyczną zdobyła w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej w Warszawie, w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst am Main we Frankfurcie oraz w London Contemporary Dance School w Londynie, natomiast teoretyczną na Uniwersytecie SWPS oraz Uniwersytecie Warszawskim. Tworzy zarówno w Polsce, jak i za granicą. Do jej prac choreograficznych należą: New (Dis)Order (2012) – wybrany w 2014 do sieci Aerowaves, Re//akumulacja (2012), The Way Things Dinge (2014), pURe (2015), MORE (2017), Networking (2018/19), Części ciała (2019) – również wybrane do sieci Aerowaves, Silenzio! (2021), Le Jeu de Massacre (2021) – wspólnie z Barbarą Kingą Majewską, Błogo (2022), Anonimowi performerzy (2024), Hate Haus (2024) – wspólnie z kolektywem Hertz Haus oraz Kocham balet (2025, premiera w Teatrze Komuna Warszawa). W latach 2015 – 2019 była artystką międzynarodowej sieci sztuk performatywnych APAP network. W 2021 zdobyła nagrodę za reżyserię spektaklu Silenzio! na Międzynarodowym Festiwalu Boska Komedia. Jest jedną ze współzałożycielek kolektywu Centrum w Ruchu.

Wiktoria Walendzik działa w obszarze instalacji, obiektu i rysunku. Absolwentka kierunku sztuka mediów Akademii Sztuki w Szczecinie. Finalistka konkursów: Fundacji Grey House, Project Room 2019 w CSW Zamek Ujazdowski oraz Ogólnopolskiego Programu Dotacyjnego Artystyczna Podróż Hestii. Uczestniczka wystaw indywidualnych i zbiorowych, m.in. w Gdańskiej Galerii Miejskiej, BWA Warszawa, Galerii Szarej w Katowicach oraz w Instytucie Polskim w Berlinie.

Paweł Bownik jest artystą wizualnym i wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Autorem wielu wystaw, pokazów instytucjonalnych i książek artystycznych. Z wykształcenia fotograf, rozwija praktykę twórczą wokół powracających motywów demontowania i reprodukowania, a także konstruowania modeli przestrzeni i obiektów. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych takich jak: Muzeum Narodowe – Poznań, Muzeum Sztuki Współczesnej – Wrocław, MUFO Muzeum Fotografii – Kraków; Huis Marseille oraz Museum voor fotografie – Amsterdam, Muzeum Sztuki Nowoczesnej – Warszawa, Biblioteka Narodowa – Warszawa, ING Collection – Amsterdam. Paweł Bownik jest również autorem publikacji: Undercoat, 2022 (Hatje Cantz), Colours of Lost Time, 2021 (bownikstudio), Disassembly, 2014 (Mundin).

Bilety: link


Wydarzenie jest dofinansowane przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy w ramach projektu Komuny Warszawa – Społeczna Instytucja Kultury.

KALENDARIUM

ARCHIWUM WYSTAWIEŃ

premiera •

godz. 19:00

Warszawa: Teatr Komuna Warszawa, Emilii Plater 31

godz. 19:00

Warszawa: Teatr Komuna Warszawa, Emilii Plater 31

inne wydarzenia

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close