Warszawa: Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych „Kiss” – chor. Kasia Wolińska

Kiss to choreografia autorstwa Kasi Wolińskiej, przeznaczona dla trzech tancerek i stworzona w intymnym dialogu z pośmiertnie wydanym albumem Prince’a Piano & A Microphone 1983. Spektakl miał swoją premierę podczas cyklu Sense w Radialsystem w 2022 roku, a jego wersja galeryjna, Kiss (extended), została zaprezentowana w ramach programu performatywnego otwarcia nowego budynku Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w październiku 2024 roku.

Kiss celebruje taniec jako fundamentalną, radosną ekspresję ludzkiej żywotności i kreatywności. Czerpie inspirację z unikalnego kunsztu Prince’a, poruszającego się swobodnie pomiędzy różnorodnymi estetykami i stylami muzycznymi, a punktem wyjścia jest partytura albumu opracowana przez Olega Dziewanowskiego. Choreografia staje się grą, która mobilizuje interakcje między ciałami tancerek oraz ich relację z fizycznym i afektywnym doświadczeniem publiczności. Wirtuozersko eksploruje wielość technik, jakości i dziedzictwa tańca, przywracając jego emocjonalne bogactwo i muzykalność. Rezultatem jest pełne witalności i rytmu wspólne doświadczenie ruchu i więzi.

Pokaz Kiss zakończy się setem DJ-skim towarzyszącym spektaklowi.

Spektakl Kasi Wolińskiej prezentowany jest w ramach przeglądu Warsaw calling składającego się z prac polskich artystów i artystek choreografii, na co dzień mieszkających i tworzących w Berlinie.

Realizatorzy:

Koncept i choreografia: Kasia Wolińska
Współpraca choreograficzna: Myriam Lucas
Taniec: Julek Kreutzer, Katarzyna Ustowska-Gmerek, Kasia Wolińska
Coaching  taneczny: Myriam Lucas, Shannon Cooney
Dyrektor muzyczny: Oleg Dziewanowski
Kostiumy: Ewa Wolińska
Reżyseria świateł: Aleksandr Prowaliński, Bruno Pocheron
Dramaturgia: Thomas Schaupp
Produkcja: Magda Garlińska, Kasia Wolińska, Joanna Bury

Kiss to projekt Kasi Wolińskiej, finansowany przez Departament Kultury i Spójności Społecznej Senatu Berlina, Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej oraz przy wsparciu Radialsystem Berlin, Lubelskiego Teatru Tańca, Centre Français de Berlin i Goethe-Institut Warszawa.