Balet Opery Wrocławskiej „Bolero” – chor. Meryl Tankard. Fot. Karpati&Zarewicz
Opera Wrocławska zaprasza na wieczór baletowy LUMIÈRE — trzy odrębne języki ruchu splecione motywem światła i refleksji: Bolero (chor. Meryl Tankard) do muzyki Maurice’a Ravela, Un Ballo (chor. Jiří Kylián) do Ravela oraz 6 Breaths (chor. Rafael Bonachela) do kompozycji Ezio Bosso.
Zapraszam Państwa do wspólnego przeżycia tego wieczoru. Niech światło — z zewnątrz i to, które nosimy w sobie – poprowadzi nas przez taniec cieni, barw i emocji. Życzę, aby ten spektakl pozwolił Państwu złapać oddech i wrócić do codzienności z jaśniejszym spojrzeniem.
(Agnieszka Franków-Żelazny, Dyrektor Opery Wrocławskiej)
Wieczór został zaplanowany tak, by ukoić zmysły i otworzyć przestrzeń dla refleksji: w Bolero pulsujący rytm „wyrzeźbia” z cieni formy, w Un Ballo blask świec prowadzi przez taniec bliskości i przemijania, a w 6 Breaths każdy oddech – pierwszy, wspólny, szeptany i ostatni – staje się muzyką ruchu.
W Bolero Tankard, we współpracy z artystą wizualnym Régisem Lansakiem, świadomie wprowadza między scenę a widownię ekran, dzięki czemu tancerze postrzegani są jako sylwetki podświetlone w różnych rozmiarach, strukturach i kolorach, co podtrzymuje słynne crescendo Ravela; ta decyzja formalna sprawia, że każdy mikroruch i każda emocja zostają spotęgowane przez skalę obrazu. Kostiumy w tej części zaprojektowała Sylvie Skinazi, za projekcje odpowiada Régis Lansac, a nad całością muzycznie czuwa Rafał Karczmarczyk.
Realizacja:
Choreografia: Meryl Tankard
Asystentka choreografki: Anandi Vinken
Muzyka: Maurice Ravel
Projekcje multimedialne: Régis Lansac
Kostiumy: Sylvie Skinazi
W Un Ballo Jiří Kylián proponuje ascetyczną przestrzeń. Choreograf nazywał to dzieło „etiudą choreograficzną dla młodych tancerzy, aby rozwinąć ich muzykalność, ćwiczyć sztukę pas de deux i ogólną wrażliwość”, podkreślając zarazem, że to „taniec, muzyka, nic więcej”. Światło – w oryginalnej koncepcji samego Kyliána – staje się równorzędnym partnerem dla ruchu.
Realizacja:
Choreografia: Jiří Kylián
Asystenci choreografa: Shirley Esseboom, Ken Ossola
Muzyka: Maurice Ravel
Scenografia: Jiří Kylián
Kostiumy: Joke Visser
Reżyseria światła: Jiří Kylián (oryginalna koncepcja)
Adaptacja: Kees Tjebbes
Finałowe 6 Breaths Rafaela Bonacheli to sześć muzycznych i tanecznych „oddechów” skomponowanych przez Ezio Bosso na sześć wiolonczel i fortepian.
Poprzez choreografię chciałem ukazać moje własne odczucia związane z wieloma aspektami tego najbardziej podstawowego i uniwersalnego procesu, jakim jest oddychanie.
(Rafael Bonachela, choreograf)
Każda z części (Pierwszy oddech, Bez tchu, Płaczący oddech, W tym samym oddechu, Pod oddechem, Ostatni oddech) oddaje inną naturę i znaczenie oddechu, od fizycznego po emocjonalne.
Realizacja:
Choreografia: Rafael Bonachela
Asystentka choreografa: Fiona Jopp
Muzyka: Ezio Bosso
Reżyseria świateł: Ben Cistern
Projekt kostiumów: Josh Goot
Projekcje multiedialne: Tim Richardson
Wszystkie trzy części wieczoru łączy myślenie o świetle jako pełnoprawnym tworzywie choreograficznym: nie tylko wydobywa ono sylwetki, lecz „kształtuje” przestrzeń, zmienia tekstury i wzmacnia emocjonalny wyraz muzyki oraz tańca – to wspólny mianownik dla tej „wyrafinowanej” kompozycji wieczoru. Na scenie wystąpią Balet i Orkiestra Opery Wrocławskiej pod kierownictwem muzycznym Rafała Karczmarczyka, a opiekę artystyczną nad zespołem baletowym sprawuje Małgorzata Dzierżon.
