„Publika” – chor. Maria Stokłosa, aleks borys. Grafika: materiały własne organizatora
Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu zaprasza na spektakl Publika w choreografii Marii Stokłosy i aleks borys. Wydarzenie odbędzie się w ramach projektu artystycznego Choreotopie. Portal taniecPOLSKA.pl wspiera medialnie tę inicjatywę.
Publika to spektakl taneczny, podczas którego widzowie wchodzą na scenę i wraz z performerkami podejmują działanie. Publiczność bierze udział w przedstawieniu, we wspólnym tańcu, ale przede wszystkim – w spotkaniu i doświadczeniu bycia razem w określonej przestrzeni i czasie. Uczestnicy gromadząc się, wnoszą też swoje indywidualne wybory i potrzeby. Jak one wpływają na całą konstelację Publiki?
Punktem wyjścia jest podwójne znaczenie słowa publika, które można odnieść do innych określeń: respublika – oznacza to, co wspólne i oparte na relacji, a z kolei wyraz publiczność sprowadza widownię do zmysłu wzroku. W proponowanym działaniu interesujące jest to, jaką publikę może uruchomić choreografia.
O ile taniec jest tutaj rozumiany jako ruch życia, właściwość bycia w ciele, o tyle choreografia staje się formą ustanawiania konstelacji bycia razem, układów i ugrupowań. W tym sensie jest więc narzędziem budowania relacji i wspólnot.
Chcemy sprawdzić, w jaki sposób publiczność może zostać ustanowiona inaczej niż jako widzowie. Czy jako wspólnota może uruchomić także inne zmysły i funkcje języka, a w konsekwencji wytworzyć nowy potencjał polityczny i publiczny choreografii? A może raczej rozpoznać swój źródłowo zawsze już choreograficzny charakter? Publika jest cielesnym doświadczeniem i przyjemnością płynącą ze wspólnego ruchu.
Realizatorzy:
Choreografia, performans: Maria Stokłosa, aleks borys
Scenografia, projekt kostiumów: Alicja Bielawska
Konsultacje dramaturgiczne: Dorota Sosnowska
Konsultacje dramaturgiczne, performans: Katarzyna Sztarbała
Asystentka scenografki, performans: Katarzyna Kalinowska
Produkcja: Zuzanna Kubiak
Inspicjent: Łukasz Jóźków
Światła: Patryk Adamski
Realizacja dźwięku: Adrian Hutyriak
Realizacja kostiumów: Sylwia Szefer, Anna Fedorowicz
Rekwizytor, wykonanie elementów scenografii: Grzegorz Karkowski
Garderobiana: Daria Perzyna
Rezydencje: Contemporary Art Space Kutomo / Ehkä-production
Produkcja: Nowy Teatr
Koprodukcja: Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach
W spektaklu zostały wykorzystane następujące utwory muzyczne:
Good Time Girl, słowa i muzyka: Charlie Barker, Sophie Hawley-Weld, Tucker Halpern
A View from the Window, muzyka: Elżbieta Sikora
Bach’s Air, muzyka: Delia Derbyshire
Mu. ONDINATA. Songs for Ondine, słowa i muzyka: Joanna Halszka Sokołowska
Nie pytaj o Polskę, słowa i muzyka: Grzegorz Ciechowski
Czas trwania: 3 godziny
Po pokazie odbędzie się spotkanie z twórcami spektaklu.
Bilety: Instytut im. Jerzego Grotowskiego
Spektakl powstał w ramach trzeciej edycji Poszerzania pola – choreograficznego programu realizowanego przez Nowy Teatr w Warszawie, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie oraz Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Kuratorką programu jest Joanna Leśnierowska.
„Publika” – chor. Maria Stokłosa, aleks borys. Grafika: materiały własne organizatora
Choreotopie to rozbudowany projekt artystyczny, który koncentruje się na rozwijaniu nowych modeli partycypacji społecznej oraz na eksperymentowaniu z choreografią jako formą wspólnego myślenia i ucieleśniania przyszłości. Wyrasta on z przekonania, że sztuki performatywne – a w szczególności choreografia, taniec – mogą stać się dla nowych wspólnot narzędziem komunikacji. W szerszym kontekście choreografia jest sposobem myślenia, działania i postrzegania świata. Choreotopie są jednocześnie postulatem i odpowiedzią.
Pierwszy etap projektu rozpoczął się w 2026 roku i obejmuje prezentacje spektakli uznanych polskich artystów tańca i choreografii, połączone z rozmowami z twórcami.
Choreotopie wymagają nie tylko oglądania, lecz także aktywnego wchodzenia w świat wyobraźni, ruchu i współodczuwania. Bo choreografia – w sensie najgłębszym – nie jest jedynie sztuką ruchu. Jest sztuką organizowania relacji: między ciałami, między ideami, między historią a tym, co dopiero nadchodzi. Dlatego organizatorzy kierują się w Choreotopiach przekonaniem, że to nie tyle spektakle, lecz ludzie – artyści, widzowie, uczestnicy, społeczności – są fundamentem przyszłości. A przyszłość, której szukamy, nie jest wizją zamkniętą, lecz przestrzenią, którą współtworzymy.
Kuratorem Choreotopii jest Marek Gluziński – performer, kurator, producent i menedżer kultury, m.in. współtwórca Wrocławskiej Inicjatywy Tanecznej, były dyrektor artystyczny kultowego Klubu Puzzle.
