Wersja do druku

Udostępnij

Pierwsza część wieczoru to taneczna historia pięciu kobiet w różnym wieku. Ujrzymy je w parku, pogrążone w zadumie i zatrzymane w kadrze. Stopniowo poznamy marzenia, nadzieje i oczekiwania bohaterek: Dziewczynki, Panienki, Młodej, Dojrzałej i Przegranej. Pragnienia każdej z nich są ponadczasowe jak muzyka Chopina. Wybrane utwory kompozytora, w tym preludia fortepianowe miniatury, należące do najpiękniejszych dzieł muzycznych artysty, stworzą nastrojowe tło dla pełnego wirtuozerii tańca klasycznego oraz emocjonującej podróży w głąb kobiecej duszy.

 

Druga część spektaklu to świat antycznej mitologii, w której fantastyczne przemiany bóstw i herosów wyjaśniają zachodzące w przyrodzie zjawiska. Ujrzymy tragedię zakochanego w sobie Narcyza oraz metamorfozy leśnych nimf uciekających przed zalotami lubieżnych bożków. Każdy mit to inny obraz, taniec i nastrój. Wszystkie doskonale oddają poezję hipnotyzującej muzyki Szymanowskiego, charakteryzującej się niezwykłą kolorystyką brzmieniową i dramatycznością. Neoklasyczny taniec podkreśli walory genialnej muzyki i w pełni zilustruje nadprzyrodzone przemiany mitycznych bohaterów.

 

Zachęcamy do zapoznania się z recenzją spektaklu pt. Blask i dyskretny cień remake’ów Stefana Drajewskiego

 

Zofia Rudnicka: Do pierwszej części pt. Wizje wybrałam muzykę Chopina, bo wydała mi się bardzo uduchowiona, tak jak Ewa. Ta muzyka oddaje charaktery kobiet. Widzimy je gdzieś wparku przy nadmorskim bulwarze. Są w różnym wieku, nudzą się, marzą Podczas półgodzinnego spektaklu zmuzycznym Chopinowskim tłem poznajemy ich problemy. W ich życiu pojawiają się mężczyźni, odchodzą, one zostają same. Podstawą będą preludia Chopina w wykonaniu Marty Argerich. Inne się nie nadawały te, które zagrała Argerich, są idealne. Od razu poczułam, co można do nich zatańczyć. W naszym spektaklu już jednak nie Argerich, amuzyka na żywo podniesie temperaturę przedstawienia. (…) Pokazuję pięć historii, pięć różnych wizji miłości. W pierwszej występuje Dziewczynka. Ona o miłości jeszcze zbyt wiele nie wie. Wie tylko, że chłopiec to interesująca postać, że warto o niego zawalczyć więc droczy się z nim. Panienka z następnej opowieści wie już nieco więcej, jest rozkochana, oczekuje, ma przeczucia, ale ucieka. Potem jest młoda kobieta: zalotna, wręcz kokietka, która trafia na troszkę ciapowatego chłopaka. Przyciąga go do siebie i uwodzi. Następne uczucie to utrata. Kobieta, która ma męża, kocha i nienawidzi zarazem. I ostatnia historia, ta, którą grała Ewa Kobieta przegrana. Kocha i pożąda, amężczyzna się przed nią kryje, odpycha, a ona za nim rozpaczliwie tęskni. Ale żadna z tych kobiet nie traci nadziei, te wszystkie kobiety dalej trwają w marzeniach i oczekiwaniu. Bo na miłość warto czekać. Ten spektakl będzie o życiu, miłości i nadziei. (…) Z kolei do drugiej części wybrałam Mity Szymanowskiego, bo wiem, że jego muzyka pasuje do Ewy (…) Każdy z tych utworów ma w sobie zakodowane niejako słowo namiętność. Narcyz  Narcyz zakochany w sobie tak intensywnie patrzył na swoje odbicie w wodzie, że aż się utopił. Czujemy go, jak się ogląda z zachwytem, głaszcze i przytula do siebie, a gdy odchodzi, to nadal szuka: być może jeszcze w czymś się przejrzy To jest miłość próżna. Często ludzie żyją przyjemnie, tylko dla siebie Driady i Pan Pan będzie nieco jak frywolny faun, droczący się z driadami. On je uwodzi, oszukuje, to wszystko w zasadzie jest w muzyce. Źródło Aretuzy dwoje ludzi kochających się z wzajemnością. W tym utworze chciałam pięknem tańca oddać muzykę pełną czułości, rozedrgania, przebłysków namiętności. Nokturn ma w sobie pokłady nostalgii południa. Tarantella jest energetycznym akcentem finałowym. Tak jak pierwsza część ma mówić o życiu, to ta o fantazjach miłosnych. Bo tu, w muzyce Szymanowskiego jest podniecające rozedrganie. Czasem trzeba się unieść, polewitować. 

Z wywiadu z Zofią Rudnicką  

 

Realizatorzy:

 

Kierownictwo muzyczne: Jerzy Wołosiuk

Choreografia: Zofia Rudnicka

Kostiumy i scenografia:

Wizje miłości: Tatiana Kwiatkowska

Mity: Jerzy Rudzki

Reżyseria świateł: Dawid Karolak

Współpraca choreograficzna: Zbigniew Czapski-Kłoda

 

Obsada:

 

Wizje miłości

Dziewczynka: Stephanie Nabet

Panienka: Chiara Belloni

Młoda: Aleksandra Januszak

Dojrzała: Emma McBeth

Przegrana: Aleksandra Głogowska

Chłopiec: Patryk Kowalski

Amant: Pedro Rizzi

Dojrzały: Jeppe Jakobsen

Tajemniczy: Paweł Wdówka

Olga Bilas: fortepian

 

Muzyka: Fryderyk Chopin

1. Preludium C-dur op. 28 nr 1
2. Preludium Des-dur op. 28 nr 15
3. Preludium fis-moll op. 28 nr 8
4. Preludium D-dur op. 28 nr 5 
5. Preludium G-dur op. 28 nr 3
6. Contredanse Ges-dur 
7. Preludium cis-moll op. 28 nr 10, H-dur op. 28 nr 11
8. Preludium h-moll op. 28 nr 6
9. Ecossaise D-dur op. 72 nr 1 
10. Walc As-dur op. 64 nr 3
11. Preludium e-moll op. 28 nr 4
12. Impromptu As-dur op. 29
13. Preludium a-moll op. 28 nr 2
14. Preludium f-moll op. 28 nr 18
15. Preludium As-dur op. 28 nr 17

 

Mity

Narcyz: Paweł Wdówka

Lustra: Vasyl Kropyvnyi, Andrzej Śmiałek, Yu Yamani

Źródło Aretuzy: Patryk Kowalski, Olga Kuźmina-Pietkiewicz

Driady i Pan: Nadine De Lumé, Nayu Hata, Emma McBeth, Chiara Belloni, Piotr Nowak

Nokturn: Julia Safin, Aleksandra Głogowska, Jeppe Jakobsen

Tarantella: Olga Kuźmina-Pietkiewicz, Viridiana Hernandez, Aleksandra Januszak, Nayu Hata, Patryk Kowalski, Pedro Rizzi, Roger Bernad

Krzysztof Buszczyk: skrzypce

Olga Bila: fortepian

Inspicjent: Maria Malinowska-Przybyłowicz

 

Muzyka: Karol Szymanowski

1. Mity. Trzy poematy na skrzypce i fortepian op. 30 (części: 1. Źródło Aretuzy, 2. Narcyz, 3. Driady i Pan)
2. Nocturn i Tarantella op. 28

 

Spektakl współorganizowany przez Instytut Muzyki i Tańca w ramach programu Zamówienia choreograficzne 2021

 

 

Zamówienia choreograficzne (miniaturka)

 

 

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close