Ludzie tańca

Zdjęcie: Alicja Boniuszko

Wersja do druku

Udostępnij

Wybitna polska tancerka i choreografka. Urodziła się 16 października 1937 w Madziole koło Wilna. Po 1945 roku jako repatriantka przybyła do Polski i zamieszkała w Gdańsku. Tam ukończyła Państwową Szkołę Baletową (1956 r.). Była wychowanką, a potem ulubioną tancerką Janiny Jarzynówny-Sobczak, znakomitego pedagoga i choreografa. Swoją karierę sceniczną związała ze sceną Opery Bałtyckiej, gdzie w tym czasie powstał zespół baletowy. Od 1956 r. była primabaleriną Opery Bałtyckiej i wykonawczynią większości pierwszoplanowych ról w baletach klasycznych i współczesnych prezentowanych na tej scenie. Brała udział w wielu polskich i międzynarodowych konkursach baletowych, co zaowocowało m.in. trzecią nagrodą na Międzynarodowym Konkursie Tańca w Rio de Janerio (1961). W 1977 r. zakończyła karierę taneczną, aby móc się w całości skoncentrować na twórczości choreograficznej. W roku 2000 Rada Miasta Gdańska wyróżniła artystkę Medalem Księcia Mściwoja II za całokształt działań podejmowanych w dziedzinie kultury, w szczególności za pracę i zasługi na niwie artystycznej, rozsławienie imienia Gdańska w kraju i na świecie. W 2009 roku Alicja Boniuszko otrzymała Złoty Medal Gloria Artis.

Najważniejsze role:

Odetta/Odylia (Jezioro łabędzie), Julia (Romeo i Julia), Młoda (Harnasie), Dziewczyna (Cudowny mandaryn), Ona (Cztery eseje, muz. T. Baird), Niobe (Niobe, muz. Juliusz Łucik), Zobeida (Szecherezada)

Najważniejsze choreografie: Szecherezada (wspólnie z J. Jarzynówną-Sobczak), Zamek Sinobrodego (wspólnie z J. Jarzynówną-Sobczak), Antygona (ruch sceniczny)

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close