Spektakle

Gdańsk/Festiwal X Solidarity of Arts: Afshin Ghaffarian „Zbyt głośna samotność”

Zdjęcie: Gdańsk/Festiwal X Solidarity of Arts: Afshin Ghaffarian „Zbyt głośna samotność”

Fot. materiały organizatorów

Wersja do druku

Udostępnij

W ramach Festiwalu Solidarity of Arts Europejskie Centrum Solidarności w Gdańsku zaprasza na pokaz solowego spektaklu teatru tańca Zbyt głośna samotność w wykonaniuirańskiego tancerza Afshina Ghaffariana. Przedstawienie jest wolną interpretacją powieści Czecha Bohumila Hrabala.Afshin Ghaffarian odkrył ją w Iranie, kraju, w którym cenzurowanie książek jest wszechobecne od dekad.

Afshin Ghaffarian odkrył pokrewieństwo historii swojej ojczyzny, gdzie cenzura książek jest wszechobecna, i bohatera powieści Bohumila Hrabala (1914–1997) Zbyt głośna samotność, który przez 35 lat niszczy papier, przerabiając książki na miazgę.

Jak sam wspomina: Kilka lat temu natknąłem się na perskie tłumaczenie tej książki. W trakcie lektury ogarnęło mnie przedziwne uczucie i zdałem sobie sprawę, że tekst Hrabala dotyczy naszej codzienności i jest aktualny nawet we współczesnym świecie. Od tamtego czasu marzyłem o adaptacji scenicznej tej powieści. W świecie Hrabala cenzurowanie i niszczenie książek to powszechna praktyka. Jak może żyć człowiek, którego obowiązkiem jest niszczenie, palenie czy mielenie książek?.

Setki milionów książek płonie od tysiącleci. Na długo przed zniszczeniem Biblioteki Aleksandryjskiej i długo po płonących stosach książek w hitlerowskich Niemczech (1933), rewolucji kulturalnej w Chinach (1966). Czy jest to zamach na Narodową Bibliotekę w Sarajewie (1992), Groznym (1995), Bagdadzie (2003), czy pożary biblioteki w Villiers-le-Bel (2006) – zniszczenie książki jest morderczym gestem, którego ofiarą jest zbiorowa tożsamość.

Chcąc wcielić się w bohatera powieści, Afshin Ghaffarian wystąpi na scenie w pojedynkę. Sam wykona morderczy taniec, w którym będzie pakował, a następnie niszczył książki. Jego samotność skończy się, kiedy odkryje „Ostatnią książkę”. Tej książki nie zniszczy, ale też nie uratuje. Tę książkę uczyni swoim ciałem; będzie jadł jej kartki, jedna po drugiej, a jego ostatnim wydechem będą jej ostatnie słowa, tak by nic nie oddzieliło go od księgi, którą teraz inkarnuje. Jego nieustraszony i gwałtowny taniec to walka z barbarzyństwem, a jego ruchy, pełne intuicyjnych i wypełnionych lękiem gestów, powoli odtwarzają rozproszoną wizję ludzkości.

Tancerzowi będzie towarzyszyć muzyka na żywo.

Wstęp wolny.

Afshin Ghaffarian (ur. 1986) pochodzi z Iranu. Od najmłodszych lat interesował się sztuką sceniczną. Dyplom aktora zdobył w 2003 roku w Centrum Kanoun-e-Honâr-e-Saba w Mashhadzie (Meszhedzie). Od 2004 roku kontynuował studia na wydziale teatralnym na Islamskim Uniwersytecie Azad w Teheranie. W trakcie studiów odkrył taniec współczesny, który stał się jego pasją. Dzięki Internetowi studiował nagrania choreografii pionierów tej dziedziny sztuki: Piny Bausch, Marthy Graham, Merce’a Cunninghama czy Sashy Waltz.

W 2006 roku założył podziemny zespół taneczny – podziemny, bo taniec jest w Iranie zakazany. Nielegalne próby odbywały się w szkolnej sali modlitw. Afshin Ghaffarian zainspirował się twórczością Jerzego Grotowskiego – polskiego reżysera teatralnego, teoretyka teatru, pedagoga, reformatora teatru XX wieku – którego teksty przetłumaczył z angielskiego na perski. Rok później zaprezentował pierwszy spektakl pt. „Medea”. Wydarzenie odbyło się na pustyni, z dala od konwencjonalnych przestrzeni, przed wyselekcjonowaną publicznością. Przez rok studiował nauki polityczne na Sorbonie w Paryżu. Z socjologiem Baptiste Pizzinatem napisał książkę pt.Café Réformances (2013), poświęconą analizie relacji, jakie zachodzą między sztuką a społeczeństwem.

Bohumil Hrabal Zbyt głośna samotność – fragment

[…] jestem wbrew własnej woli wykształcony, tak więc właściwie nawet nie wiem, które myśli są moje i ze mnie, a które wyczytałem, tak więc w ciągu tych trzydziestu pięciu lat zjednoczyłem się z samym sobą i światem wokół mnie, bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po krańce naczyniek włoskowatych.
tłum. Piotr Godlewski

Występ poprzedzi projekcja filmu Taniec pustyni, osnutego na kanwie jego biografii (25 sierpnia, godz. 17.00).

O filmie

W ramach festiwalu artysta poprowadzi także warsztaty taneczne (22-24 sierpnia).

O warsztatach

Taniec i reżyseria: Afshin Ghaffarian
Dramaturgia: Leyli Daryoush
Scenografia: Heiko Mönnich
Doradca artystyczny: Baptiste Pizzinat
Aranżacja muzyczna: Guillem Palomar
Oświetlenie: Vincent Tudoce

***

Więcej informacjihttp://solidarityofarts.pl/

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close