IV Gdański Festiwal Tańca/Azja + Europa: Grupa Artystyczna Koncentrat – „Lamentacje” / premiera

Zdjęcie: IV Gdański Festiwal Tańca/Azja + Europa: Grupa Artystyczna Koncentrat – „Lamentacje” / premiera

Fot. Paula Mozdrzewska.

Wersja do druku

Udostępnij

Lamentacje to spektakl multidyscyplinarny łączący w sobie języki teatru, opery i tańca (wykonawcami są aktor, śpiewaczka i tancerka), w duchu tzw. „nowego tańca”; eksponując zarówno umiejętności jak i osobowość oraz osobiste profile wykonawców. Bezpośrednimi inspiracjami dla Lamentacji jest twórczość Williama Firbanka, Notatki o campie Susan Sontag, oraz legendarne solo Marthy Graham, Lamentation. Dzieła te pozornie ze sobą nie są związane, ale Firbank jest flagowym twórcą campu, esej Sontag najbardziej zupełną i najpełniejszą do tej pory próbą definicji campu a postać Marthy Graham, w kontekście współczesnej sztuki tańca wyrasta ponad miano „jego matki”, stając się właśnie czymś w rodzaju szalonej ciotki – ikony w gruncie rzeczy campowej.

Na spektakl składają się trzy solowe prezentacje – tytułowe lamentacje, w których różnymi środkami opowiadana jest ta sama historia – straty i osamotnienia. Opowieści te są intymne a zarazem sformalizowane, skodyfikowane językowo – innymi słowy wychoreografowane.

Spektakl jest próbą zastosowania „przepisów” na camp zawartych w Notatkach…, co z góry można uznać za projekt niemożliwy, ponieważ zgodnie z tymi właśnie przepisami campu nie da się stworzyć celowo, jest on wynikiem niewinnej i niezamierzonej pomyłki, potknięcia. Celem nie jest stworzenie sztuki campowej a jedynie „pożyczenie” campowego instrumentarium i z nim eksperymentowanie.

Wybór tej stylistyki opowiadania podyktowany jest tym, że camp konsekwentnie omijając w swoim przekazie bolesne aspekty egzystencji człowieka, kompetentnie i przejmująco właśnie o nich opowiada (np. u Firbanka). Ta sprzeczność i jej implikacja jest fascynująca, ona jest główną osią oraz ideą Lamentacji. Z drugiej strony, amerykański modern dance w wydaniu Graham bardzo głeboko penetrował ciemne strony człowieka i jego losu, jakkolwiek siła jego oddziaływania obecnie leży gdzie indziej – niekoniecznie w tematyce, czy też w technice tańca, ale w campowo (z dzisiejszego punktu widzenia) przerysowanej ekspresji wykonawców. Sontag zaś wyjaśnia subtelności świata campu, wynosząc sztukę spod tego znaku na artystyczny Parnas, jako trzeci obok klasycznego i współczesnego sposób uprawiania sztuki w ogóle. Stąd też twórcy ci są patronami, ale i drogowskazami w intuicyjnej i eksperymentalnej pracy nad spektaklem Lamentacje. Celem tej pracy jest znalezienie wiarygodnego scenicznie sposobu opowiadania o ludzkiej intymności, samotności i cierpieniu.

Choreografia i reżyseria: Rafał Dziemidok

Światła, przestrzeń, kostiumy: Ewa Garniec

Występują:Magdalena Jędra, Monika Świtaj (Teatr Studio, Warszawa), Mirosław Zbrojewicz (Teatr Studio, Warszawa)

Autor zdjęć: Paula Mozdrzewska

Produkcja: Gdański Festiwal Tańca, Teatr Studio (Warszawa), Grupa Artystyczna Koncentrat

powiązane

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close