Spektakle

Kalisz/„Powrót (do) przyszłości”: Ania Nowak „Excercising Attention #7 (Ćwiczenie uważności)”, Kasia Wolińska „Hi Mary”

Zdjęcie: Kalisz/„Powrót (do) przyszłości”: Ania Nowak „Excercising Attention #7 (Ćwiczenie uważności)”, Kasia Wolińska „Hi Mary”

Fot. Jakub Wittchen dla Art Stations Foundation.

Wersja do druku

Udostępnij

W ramach projektu Powrót (do) przyszłości w Galerii Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu przyjrzymy się historycznym i współczesnym związkom eksperymentalnej choreografii i sztuki performance. Podczas drugiej odsłony projektu swoje prace pokażą Ania Nowak i Kasia Wolińska.  Po pokazach odbędzie się dyskusja z artystkami oraz z gościem specjalnym – Izabellą Gustowską. Rozmowę poprowadzi Ewa Tatar.

Kuratorem projektu jest Mateusz Szymanówka.

O spektaklach:

Ania Nowak: Exercising Attention #7 (Ćwiczenie uważności)

Tytułowe ćwiczenie uważności to praktyka taneczna przebiegająca według następującej instrukcji, odzwierciedlającej ruch myśli w medytacji: zauważ, gdy ruch się pojawia, zaobserwuj, czym on jest i pozwól mu odejść. Praktyka jest ćwiczeniem ucieleśnionego postrzegania impulsów, reakcji i decyzji ciała w czasie rzeczywistym.

Trzy obiekty współistnieją w Exercising Attention #7: przedmiot ruchowy (taniec), przestrzenny (galeria) i dyskursywny (tekst), umożliwiając grę z niuansami percepcji, bliskości i upływającego czasu. Performans proponuje inne niż zazwyczaj formy uczestniczenia w tańcu dziś, gdzie ciała i zmysłowe doznania widzów stają się nieoczywistą częścią choreografii.

Koncept, choreografia, wykonanie: Ania Nowak
Współpraca: Siegmar Zacharias, Litó Walkey, Alice Chauchat, Agata Siniarska


Ania Nowak
– uprawia choreografię myśli, języka i sytuacji. Obecnie zajmuje ją aspekt czasowości w sztukach performatywnych oraz miłość jako sposób generowania wiedzy. Za istotną część swojej działalności uznaje uczestniczenie w nieformalnych strukturach wymiany i współpracy z innymi artystami oraz rozwijanie praktyk feministycznych. Jej ostatnia choreografia Offering What We Don’t Have To Those Who Don’t Want It miała swoją premierę na festiwalu Tanztage 2016 w Berlinie. Inne prace pokazane zostały m.in. w Amsterdamie, Barcelonie, Sztokholmie, Poznaniu i Berlinie. Pracowała przy tworzeniu choreografii do ceremonii otwarcia Pierwszych Igrzysk Europejskich w Azerbejdżanie; była rezydentką CK Zamek w Poznaniu i, wraz z Martinem Hansenem, Dancehouse Melbourne. Jest stypendystką programu danceWEB w ramach festiwalu Impuls Tanz 2014 w Wiedniu. Ukończyła studia filologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz choreograficzne w berlińskim Inter-University Center for Dance (HZT).

http://technologiesoflove.tumblr.com/

Kasia Wolińska: Hi Mary

Hi Mary jest ustawiczną praktyką artystyczną, stylem życia, strategią spędzania czasu.
Hi Mary może być ćwiczeniem z gościnności, cierpliwości, trwania w oczekiwaniu na kogoś, kto przychodzi i na Mary, której nigdy nie ma.
Hi Mary jest próbą przezwyciężenia nieobecności Mary i samotności solowej praktyki.
Hi Mary chce tworzyć przestrzeń spotkania i wspólnego spędzania czasu w oczekiwaniu.
Hi Mary proponuje m.in. słodkie obżarstwo, intronizację Lionela Richie na Króla Popu oraz przyjemność obcowania z białym królikiem.
Hi Mary jedzie do Kalisza.
Hi Mary fly high.

Kasia Wolińska – tancerka i choreografka. Jest twórczynią i główną propagatorką projektu Hi Mary zainicjowanego w styczniu 2013 roku. W ramach Hi Mary Wolińska praktykuje m.in. ekstensywne gotowanie, medytację OSHO, kolaż, podróże astralne, komponowanie ołtarzy, śpiew, post, pisanie listów do Mary, przywoływanie nieobecności innych, powszechną gościnność, długotrwałe oczekiwanie, hipnozę przy użyciu materiałów dostępnych w internecie, eksplorację katarktycznego potencjału muzyki pop, Holy Disco, projekty mikro ulotek. Hi Mary zdarzyło się dotychczas w Berlinie, Gdańsku, Łodzi, Amsterdamie i Kopenhadze.

***

Izabella Gustowska – artystka, pedagog, urodzona w 1948 roku w Poznaniu; uprawia malarstwo, grafikę, fotografię, realizuje instalacje, performances, wideo-performances; w większości prac wykorzystuje różne media; jej twórczość ewokuje między innymi osobiste doznania, indywidualne emocje, wynikające z refleksji nad niejednoznaczną naturą czasu (seria Przemijania-powtarzania, 1972) i – przede wszystkim – człowieka (cykle: Kobiety, 1977; Zmieniam się, 1978); w roku 1987 Gustowska reprezentowała Polskę na Biennale w São Paulo.

Ewa Tatar – kuratorka i pisarka. Absolwentka historii sztuki na UJ, studiowała psychoanalizę na SUNY w Buffalo. Jej najważniejsze wystawy to Chłoporobotnik i boa grzechotnik (2016) w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Zakochałeś się w kimś, kto nie istnieje (2015) w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Po niebie został tylko księżyc (2015) w Muzeum Tatrzańskim, Przewodnik (2005–2007) w Muzeum Narodowym w Krakowie. Współautorka antologii poświęconych kuratorstwu i wystawiennictwu – Display (Kraków 2012), Imhibition (Kraków 2006).

***

Na wszystkie wydarzenia WSTĘP WOLNY.

O projekcie:

http://tarasin.pl/powrot-do-przyszlosci/

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

MKiDN dofinansowanie (miniaturka)

powiązane

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close