Inne

Katowice/Międzynarodowy Dzień Tańca: Kino Rialto – „Taniec w roli głównej”: „Mr. Gaga”/ „Bolshoi Babylon”/ „Pina 3D” / „Argentyna, Argentyna” / „Ostatnie tango”

Zdjęcie: Katowice/Międzynarodowy Dzień Tańca: Kino Rialto – „Taniec w roli głównej”: „Mr. Gaga”/ „Bolshoi Babylon”/ „Pina 3D” / „Argentyna, Argentyna” / „Ostatnie tango”

Wersja do druku

Udostępnij

Z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca Kinoteatr Rialto zaprasza na cykl pokazów filmów związanych z tańcem. Cykl stanowi wyjątkową okazję do przyjrzenia się metodom i efektom pracy najwybitniejszych choreografów, takich jak Pina Bausch czy Ohad Naharin. Pięc filmów zaprezentuje różne oblicza tańca: od klasycznego baletu w wykonaniu artystów z Teatru Bolszoj, przez mistrzów argentyńskiego tanga, aż po zespoły tańca współczesnego, poszukujące nowych środków wyrazu jak: Tanztheaterz Wuppertalu i  Batsheva Dance Company z Izraela. Zostaną pokazane filmy: Bolshoi Babylon; Mr. Gaga; Argentyna, Argentyna; Ostatnie tango; Pina 3D.

Mr. Gaga           

 

Dokument o genialnym choreografie Ohadzie Naharinie, wieloletnim szefie najsłynniejszego zespołu tańca współczesnego z Izraela – Batsheva Dance Company. Reżyser towarzyszył artyście przez 8 lat, aby ukazać jego życie i niezwykłą ewolucję jako tancerza, twórcy i człowieka. Heymann rejestrował zarówno jego życie prywatne, przebieg prób zespołu, jak i zajęcia z opracowanego przez Naharina języka ruchu – GaGa – umożliwiającego każdemu wyrażenie swoich emocji poprzez taniec. W połączeniu z niepokazywanymi dotychczas materiałami archiwalnymi oraz fragmentami tanecznych spektakli Batshevy otrzymujemy fascynującą historię człowieka, który zrewolucjonizował świat tańca współczesnego.

Izrael / Szwecja / Niemcy/ Holandia 2015 (103’)

Reż. Tomer Heymann, wyk. Ohad Naharin, Judith Brin Ingber, Tzofia Naharin, Mari Kajiwara, Avi Belleli, Tami Lotan, Naomi Blocj Fortis, Eldad Mannheim, Gina Buntz, Natalie Portman, Sonia D’Orleans Juste, David Tinchell

Bolshoi Babylon

 

Dokument. W 2013 roku Siergiej Filin niegdyś genialny tancerz, a potem kontrowersyjny dyrektor artystyczny baletu Bolszoj został zaatakowany pod swoim domem. Zamaskowany mężczyzna oblał jego twarz żrącym kwasem. Odniesione obrażenia były na tyle poważne, że Filinowi groziła całkowita utrata wzroku. Media w Rosji obiegła sensacyjna wiadomość o tragicznej napaści, co miało poważne konsekwencje dla wizerunku Teatru Bolszoj – żywej, baletowej legendy znanej nie tylko w Rosji, ale i na całym świecie. Sytuację pogorszyła wiadomość o aresztowaniu podejrzanego o zorganizowanie napaści Pavla Dmitrichenko – jednego z solistów baletu. Wszystkie te wydarzenia zdemaskowały to, o czym wtajemniczeni wiedzieli od dawna: walkę o władzę i wpływy w teatrze, starcia osobowości i ambicji, wzajemną zazdrość o role. Po tym burzliwym dla Teatru Bolszoj okresie, kiedy wielu tancerzy zostało zwolnionych lub odeszło, po czasie publicznych protestów, a wreszcie czynnej napaści na Filina, na scenę wkroczył Kreml – chcąc chronić jeden z największych, żyjących artystycznych skarbów Rosji – i dyrektorem teatru mianował Vladimira Urina. Jego zadaniem było zapanowanie nad chorobą, jaka toczy teatr i wprowadzenie nowego porządku.

Wlk. Brytania 2016 (86’)     

Reż. Nick Read, Mark Franchetti

Pina 3D          

Pina nie jest biografią zmarłej przed ośmioma laty choreografki Piny Bausch. To raczej hołd złożony przez Wima Wendersa jej twórczości i hymn na cześć sztuki. W subtelnym, wyciszonym filmie niemiecki twórca staje w obronie najdelikatniejszych wartości – uczuć, piękna, szacunku dla drugiego człowieka.

Reżyser zarejestrował najważniejsze przedstawienia artystki – Święto wiosny, Vollmond i Café Müller. Poprosił członków jej zespołu o wykonanie części układów na ulicach niemieckiego Wuppertalu. W filmie niemal nie padają słowa, środkiem ekspresji tancerzy jest ciało.

Pina nauczyła mnie, że nie trzeba zalewać widzów potokami słów – mówi autor dokumentu. – Otworzyła mi oczy na to, ile można zakomunikować gestem albo poprzez stworzenie odpowiedniej przestrzeni.

Chcąc wiarygodnie oddać tę przestrzeń na ekranie, Wenders wstrzymywał się z realizacją Piny ponad 20 lat. Czekał, aż kamery pozwolą mu zrekonstruować na ekranie świat wykreowany na scenie przez Bausch. Dziś, wykorzystując technologię 3D w dokumencie, autor Nieba nad Berlinem wytycza też nowe drogi dla kina. Pokazuje, że trzeci wymiar nie musi być tandetnym efektem, który sprowadza X muzę z powrotem na jarmark. Że może służyć wielkiej sztuce.

Nagrody: German Film Awards 2011 – Best Documentary

Niemcy/Francja  2011 (103’)

reż. Wim Wenders, wyk. Regina Advento, Malou Airaudo, Ruth Amarante, Jorge Puerta, Pina Bausch, Rainer Behr, Andrey Berezin

Argentyna, Argentyna

Reżyser zabiera widzów do serca argentyńskiej muzyki. Twórca staje z kamerą w miejscu, gdzie przecinają się szlaki przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Tradycyjne ludowe melodie mieszają się z muzyką popularną, a artyści zastanawiają się, jaka jest przyszłość tej sztuki. W Argentynie pojawiają się najważniejsze zespoły i artyści tamtejszej sceny. Ich taniec, śpiew i debaty tworzą fascynujący spektakl. Bohaterowie poruszają się wśród luster, które pozwalają przyjrzeć się, jak dopracowane i przemyślane są ich ruchy. Tu nie ma przypadkowego gestu, ani fałszywej nuty. Wrażliwość reżysera pozwala wydobyć z argentyńskiej kultury jej esencję: żywiołowość, dynamikę, emocjonalność, gorącą krew, a także erotyzm i magnetyzm. W filmie widzowie usłyszą muzykę naznaczoną wpływami hiszpańskimi (copla) i afrykańskimi (malambo), a także chamame, gatunek współtworzony przez imigrantów z Polski, Ukrainy i Niemiec. Zobaczą też imponujące taneczne widowiska – carnavalito, nawiązujące do historycznych zabaw karnawałowych, czy (także) malambo – efektowny taniec argentyńskich kowbojów.

dokumentalny / muzyczny

Reż. Carlos Saura

Argentyna / Francja / Hiszpania, 2015

85 minut

Ostatnie tango

María Nieves Rego (80) i Juan Carlos Copes (83) spotkali się, gdy byli nastolatkami i tańczyli razem przez prawie pięćdziesiąt lat. W tym czasie kochali się i nienawidzili, ranili się i odchodzili, lecz zawsze wracali aby razem tańczyć tango. Żaden inny człowiek nie tańczył jak Juan i żadna inna kobieta nie tańczyła jak Maria! Jednak ostatecznie Juan zostawił Marię dla młodszej o 20 lat kobiety i założył z nią rodzinę. Maria nigdy mu tego nie wybaczyła. Nie założyła rodziny i samotnie mieszka w Buenos. Teraz, pod koniec swojego życia, Juan i Maria spotykają się ponownie aby ostatni raz zatańczyć razem i opowiedzieć o miłości, nienawiści i ich największej pasji.

dokumentalny / muzyczny

Reż. Germán Kral

Argentyna / Niemcy, 2015

85 minut

***

Bilety na seanse z cyklu Taniec w roli głównej:
17 zł (normamy)
14 zł (ulgowy)
Na seans Pina 3D:
20 zł (normalny)
18 zł (ulgowy)
Uwaga! Cena biletu nie obejmuje okularów. Okulary (w cenie 3 zł) należy nabyć osobno, w kasie kina.

Karnet na wszystkie seanse z cyklu 65 zł, do nabycia w kasie Kinoteatru Rialto.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close