Spotkania

Kraków: Spotkanie Sekcji Somaestetyki w Ośrodku Badań nad Pragmatyzmem UJ „Contact improvisation – technika taneczna czy sposób bycia?”

Zdjęcie: Kraków: Spotkanie Sekcji Somaestetyki w Ośrodku Badań nad Pragmatyzmem UJ „Contact improvisation – technika taneczna czy sposób bycia?”

Fot. Łukasz Błażejewski

Wersja do druku

Udostępnij

27 lutego o godzinie 18.00, w Ośrodku Badań nad Pragmatyzmem im. Johna Deweya odbędzie się drugie Spotkanie Sekcji Somaestetyki, zatytułowane  Contact improvisation – technika taneczna czy sposób bycia?. Wprowadzenie wygłosi opiekunka sekcji dr Lilianna Bieszczad, a gośćmi specjalnymi będą Iwona Olszowska (Hurtownia Ruchu/EST) i Katarzyna Skawińska (Teatr Tańca DF). Improwizację kontaktową zaprezentują tancerze: Tomasz Foltyn i Anna Wańtuch (Teatr Tańca DF).

3.09.2012 w Ośrodku Badań nad Pragmatyzmem, który powstał przy Wydziale Filozoficznym UJ z inicjatywy prof. Krystyny Wilkoszewskiej, rozpoczęła działalność Sekcja Somaestetyki. Jej organizatorem jest dr Lilianna Bieszczad. Sekcja wyrasta z myśli amerykańskiego pragmatyzmu, łączącego praktykę z teorią, myślenie z działaniem. Nawiązuje do Deweyowskiego pojęcia ciało-umysłu i somaestetyki Richarda Shustermana, wspierając inicjatywy, w których problematyzowana jest nadmierna separacja wymienionych sfer aktywności człowieka. W centrum uwagi sekcji znajduje się soma, aktywne ciało z jego atrybutem ruchu, ujmowane, podobnie jak w somaestetyce poza dychotomicznymi podziałami, i to zarówno w wymiarze praktycznym, jak i teoretycznym. Chodzi z jednej strony o refleksję z zakresu odkrywania nowych możliwości ciała, jego aktywnego potencjału poznawczego, z drugiej zaś o faktyczną dbałość o świadomość ciała i jego kondycję, nie tylko poprzez testowanie cielesnych możliwości i ograniczeń ruchowych, ale też poprzez badanie i rozwijanie cielesnej wrażliwości pomocnej w życiu codziennym.

Pośród różnych rodzajów ludzkiej aktywności taniec zasługuje na miano praktyki dowodzącej jedności ciała i umysłu, a jednoczeœnie jest miejscem eksplorowania ich wzajemnego współdziałania. Teoretycy mogą wiele zyskać nie tylko konfrontując pojęciowe konstrukcje z doświadczeniami tancerzy, ale także podejmując praktyczne eksperymenty, na przykład w formie warsztatów, by odczuć i eksplorować „na własnej skórze”, rozwijane w dyscyplinach somatycznych, twórcze i poznawcze możliwości własnego ciała oraz jedność psychofizyczną. Z kolei tancerze, którzy wykorzystują nowe techniki taneczne i promują holistyczne ujęcie człowieka w nawiązaniu do idei filozofii Wschodu, domagają się uzupełnienia, opracowania i wyjaśnienia tych kwestii na gruncie filozofii.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close