Spektakle

Lalkarz – o szkodliwości tańca w społeczeństwie postindustrialnym

Zdjęcie: Lalkarz – o szkodliwości tańca w społeczeństwie postindustrialnym

<em><strong>Lalkarz</strong></em> to spektakl dość surrealistyczny. Opowiada o człowieku otaczającym się istotami stworzonymi przez siebie, według własnego kaprysu i upodobania. Człowieku, który tworzy własny, okrutny, mały świat, zamiast stawić czoła prawdziwemu życiu. Oglądając<em>Lalkarza</em>, można by się pokusić o daleko idące porównania z baletem <em>Coppelia</em> Leo Delibes’a, ale to niedobry kierunek porównań. Spektakl ten nie opowiada o człowieku, który robi lalki, lecz jest próbą pokazania osobowości apodyktycznej, wyrachowanej, zdolnej do manipulowania innymi oraz tego, do czego w konkluzji doprowadzić może taka postawa życiowa. Lalkarz nie kończy się happy endem, ale zło na szczęście nie zwycięża.   <p align="justify"><span style="font-size: small;">Choreografia i reżyseria: Barbara Ducka Fragment choreografii indyjskiej: Zofia Lichota</span></p> <p align="justify"><span style="font-size: small;">Występują: Soliści: Alicja Centkowska i Krzysztof Konopka Role drugoplanowe: Magdalena Fuss, Marta Kauczor, Katarzyna Konopka, Joanna Kopiec, Zofia Lichota Zespół: Ewa Drab, Maria Konieczna, Marta Rupka, Marta Wieloch, Paulina Wójcik, Jakub Brzoznowski</span></p> <p align="justify"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p align="justify"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p align="justify"><span style="font-size: small;"><em><strong>O szkodliwości tańca w społeczeństwie postindustrialnym. Wykład docenta Bułki wraz z najdzikszymi przykładami tanecznej ekspresji</strong></em> – w tym tytule o barokowym charakterze zawiera się cała treść spektaklu. Kilka grup twórczych, pracujących na co dzień w Chorzowskim Centrum Kultury, zjednoczyło swoje siły, aby zrealizować barwne, malownicze widowisko, łączące w sobie taniec, śpiew i zabawę, a wszystko to w charakterze musicalowo-komediowym. Jest tu jeszcze i tytułowa postać docenta Stefana Bułki, zaciekłego wroga muzyki, a tańca w szczególności oraz jego młodych antagonistów. Docent próbuje przekonać nas, że należy wyeliminować z życia społecznego wszelkie przejawy lekkiej i radosnej zabawy. Ale czy taki pogląd da się utrzymać? Cały spektakl to walka lekkiej muzy z tymi wątpliwymi poglądami. I tak jak wymaga tego logika karnawałowego spektaklu, wszystko kończy się radością, szczęściem oraz powszechnym zbrataniem.</span></p> <p align="justify"><span style="font-size: small;"> </span></p> <p align="justify"><span style="font-size: small;">Reżyseria: Mirosław Orzechowski Choreografia: Tomasz Mich Przygotowanie wokalne: Marta Król</span></p> <p align="justify"><span style="font-size: small;">Obsada: Show Taneczne STEP Tomasza Micha Lekki Teatr Przenośny MIT – Młodzieżowa Inicjatywa Teatralna Grupa Wokalna</span></p>  

Wersja do druku

Udostępnij

Lalkarz to spektakl dość surrealistyczny. Opowiada o człowieku otaczającym się istotami stworzonymi przez siebie, według własnego kaprysu i upodobania. Człowieku, który tworzy własny, okrutny, mały świat, zamiast stawić czoła prawdziwemu życiu. OglądającLalkarza, można by się pokusić o daleko idące porównania z baletem Coppelia Leo Delibes’a, ale to niedobry kierunek porównań. Spektakl ten nie opowiada o człowieku, który robi lalki, lecz jest próbą pokazania osobowości apodyktycznej, wyrachowanej, zdolnej do manipulowania innymi oraz tego, do czego w konkluzji doprowadzić może taka postawa życiowa. Lalkarz nie kończy się happy endem, ale zło na szczęście nie zwycięża.

Choreografia i reżyseria: Barbara Ducka
Fragment choreografii indyjskiej: Zofia Lichota

Występują:
Soliści: Alicja Centkowska i Krzysztof Konopka
Role drugoplanowe: Magdalena Fuss, Marta Kauczor, Katarzyna Konopka, Joanna Kopiec, Zofia Lichota
Zespół: Ewa Drab, Maria Konieczna, Marta Rupka, Marta Wieloch, Paulina Wójcik, Jakub Brzoznowski

 

 

O szkodliwości tańca w społeczeństwie postindustrialnym. Wykład docenta Bułki wraz z najdzikszymi przykładami tanecznej ekspresji – w tym tytule o barokowym charakterze zawiera się cała treść spektaklu. Kilka grup twórczych, pracujących na co dzień w Chorzowskim Centrum Kultury, zjednoczyło swoje siły, aby zrealizować barwne, malownicze widowisko, łączące w sobie taniec, śpiew i zabawę, a wszystko to w charakterze musicalowo-komediowym. Jest tu jeszcze i tytułowa postać docenta Stefana Bułki, zaciekłego wroga muzyki, a tańca w szczególności oraz jego młodych antagonistów. Docent próbuje przekonać nas, że należy wyeliminować z życia społecznego wszelkie przejawy lekkiej i radosnej zabawy. Ale czy taki pogląd da się utrzymać? Cały spektakl to walka lekkiej muzy z tymi wątpliwymi poglądami. I tak jak wymaga tego logika karnawałowego spektaklu, wszystko kończy się radością, szczęściem oraz powszechnym zbrataniem.

 

Reżyseria: Mirosław Orzechowski
Choreografia: Tomasz Mich
Przygotowanie wokalne: Marta Król

Obsada:
Show Taneczne STEP Tomasza Micha
Lekki Teatr Przenośny
MIT – Młodzieżowa Inicjatywa Teatralna
Grupa Wokalna

powiązane

Ludzie

Barbara  Ducka

Barbara Ducka

Lalkarz to spektakl dość surrealistyczny. Opowiada o człowieku otaczającym się istotami stworzonymi przez siebie, według własnego kaprysu i upodobania. Człowieku, który tworzy własny, okrutny, mały świat, zamiast stawić czoła prawdziwemu życiu. OglądającLalkarza, można by się pokusić o daleko idące porównania z baletem Coppelia Leo Delibes’a, ale to niedobry kierunek porównań. Spektakl ten nie opowiada o człowieku, który robi lalki, lecz jest próbą pokazania osobowości apodyktycznej, wyrachowanej, zdolnej do manipulowania innymi oraz tego, do czego w konkluzji doprowadzić może taka postawa życiowa. Lalkarz nie kończy się happy endem, ale zło na szczęście nie zwycięża.   Choreografia i reżyseria: Barbara Ducka Fragment choreografii indyjskiej: Zofia Lichota Występują: Soliści: Alicja Centkowska i Krzysztof Konopka Role drugoplanowe: Magdalena Fuss, Marta Kauczor, Katarzyna Konopka, Joanna Kopiec, Zofia Lichota Zespół: Ewa Drab, Maria Konieczna, Marta Rupka, Marta Wieloch, Paulina Wójcik, Jakub Brzoznowski     O szkodliwości tańca w społeczeństwie postindustrialnym. Wykład docenta Bułki wraz z najdzikszymi przykładami tanecznej ekspresji – w tym tytule o barokowym charakterze zawiera się cała treść spektaklu. Kilka grup twórczych, pracujących na co dzień w Chorzowskim Centrum Kultury, zjednoczyło swoje siły, aby zrealizować barwne, malownicze widowisko, łączące w sobie taniec, śpiew i zabawę, a wszystko to w charakterze musicalowo-komediowym. Jest tu jeszcze i tytułowa postać docenta Stefana Bułki, zaciekłego wroga muzyki, a tańca w szczególności oraz jego młodych antagonistów. Docent próbuje przekonać nas, że należy wyeliminować z życia społecznego wszelkie przejawy lekkiej i radosnej zabawy. Ale czy taki pogląd da się utrzymać? Cały spektakl to walka lekkiej muzy z tymi wątpliwymi poglądami. I tak jak wymaga tego logika karnawałowego spektaklu, wszystko kończy się radością, szczęściem oraz powszechnym zbrataniem.   Reżyseria: Mirosław Orzechowski Choreografia: Tomasz Mich Przygotowanie wokalne: Marta Król Obsada: Show Taneczne STEP Tomasza Micha Lekki Teatr Przenośny MIT – Młodzieżowa Inicjatywa Teatralna Grupa Wokalna  

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close