Spektakle

Lublin/Maat Festival 2017: Tuka/Wach „Parasite Now#1: biedny pokoik polskiej wyobraźni”

Zdjęcie: Lublin/Maat Festival 2017: Tuka/Wach „Parasite Now#1: biedny pokoik polskiej wyobraźni”

Projekt graficzny: Angelika Topolewska-Pleskot.

Wersja do druku

Udostępnij

Maat Festival jest pierwszym rezydencyjny festiwalem w Polsce, który zapewnia laboratoryjne warunki pracy zaproszonym tancerzom: finalnie powstają prace, które w ściśle określonej przestrzeni prezentacji są obserwowane i poddawane analizie. IX edycja platformy rezydencji bada w tym roku związki pomiędzy ciałem performera/tancerza a wszystkim tym, co klasyfikować można jako „narodowe” w szerokim ujęciu próby określenia statusu artysty. W ramach festiwalu duet Tuka/Wach pokaże premierowy spektakl Parasite Now#1: biedny pokoik polskiej wyobraźni.

O spektaklu:

„Peer to peer”to nazwa robocza. Punkt wyjścia do pracy nad spektaklem była książka francuskiego filozofa Michela Serresa Pasożyt. Performer, widz (host, parasite) performera widzi jako gospodarza „nosiciela – nośnika”, dawcę i jako tego, którego się żywi – pasożyta. Wchodzi on w te role płynnie, zamiennie, podobnie jak widz, który nastawiony wyłącznie na odbiór w rezultacie oddaje najcenniejsze co posiada – świadomą uwagę.

Gospodarzem jest zarówno widz, jak i performer. Obydwaj pasożytują na tej ryzykownej relacji próbując zachować niezależność w sytuacji fizycznej bliskości. Ważny jest też kamuflaż, kostium – performer jest jako „czarna skrzynka” z zapisem wydarzeń, jak ciasto urodzinowe z niespodzianką, pudełko prestidigitatora, baba w babie, rzecz w rzeczy, organizm zbudowany z tysięcy innych organizmów, nawóz dla uczty, podczas której wszystko ulega spożyciu i przetrawieniu.

pomysł na serię: Anita Wach

koncept, realizacja, wykonanie: Tuka/Wach

wideo: bb

Parasite Now to inicjatywa choreograficzna zrodzona z potrzeby ruchu ciała „niesamodzielnego”; ciała, które samo nie jest w stanie wyprodukować własnego sensu i własnej jakości, które do istniena potrzebuje osobnego organizmu, rzeczy, partnera, kolektywu. Materiał przygotowany na Maat Festiwal Ciało Narodowe to pierwszy szkic projektu poświęconego eksplorowaniu figury Pasożyta uosobionego w postaci performera, w strukturach grupy lub, jak w tym wypadku, rzeczy: rzecz(y) pospolitej i jej naskórka. Sytuacja prezentowana w Lublinie skupi się wokół tematu bezpieczeństwa, strategii ochrony przed inwazją, izolacji jako najprostszego mechanizmu reakcji obronnej. Pasożyt jest postrzegany jako najniższa forma istnienia zarówno w świecie kultury jak i natury. To jednostka podejrzana, promująca zależność, nierówność i asymetrię i zagrażająca społeczności. I to jest jego wkład w historię i w ewolucję. Bez ingerencji patogena organizm pozostaje w stanie doskonałej równowagi, w bezruchu, historia zatrzymuje się. Według filozofa Michela Serresa działanie pasożytnicze poprzedza, a nawet jest warunkiem każdej relacji – jeśli gdziekolwiek istnieje jakakolwiek równowaga, wtargnięcie pasożyta do środka systemu natychmiast prowokuje różnicę. System natychmiastowo reaguje i zaczyna się zmieniać. Czas zaczyna płynąć.

Parasite Now to trzyletni projekt o braniu i dawaniu złożony z trzech cykli: Kształtowanie charakteru, Budowanie relacji, Kreowanie sytuacji. Artystki będą przyglądać się rozmaitym strategiom (anty)pasożytniczego działania, komunikowania się i gospodarowania przestrzenią i ciałem, zarówno swoim, jak i innych organizmów. Praktyka pasożytnicza to praktyka używania i wykorzystywania, praktyka bycia wewnątrz innego organizmu, praktyka stawania się częścią, konfrontowania sposobu bycia indywiduum wewnątrz kolektywu, płynnego przechodzenia od bycia monadyczną jednostką do bycia częścią zbiorowości (praktyka bycia Zależnym, praktyka NadUżycia).

TukaWach
Duet powstał w 2013 roku tworzony przez Anitę Wach i Magdalenę Tukę, performerki o doświadczeniu teatralnym i tanecznym. Poprzez łączenie ze sobą nowego dramatu, tańca współczesnego i eksperymentów z multimediami może być sytuowany w nurcie teatru postdramatycznego.

 Od samego początku jednym z głównych modus operandi grupy jest rozwój współpracy z innymi organizacjami oraz artystami indywidualnymi. Dzięki temu w ciągu ostatnich trzech lat praca prezentowana była w różnych częściach Polski, Wielkiej Brytanii, Słowenii, Chorwacji, Danii, Czechach i na Słowacji. Oficjalna strona grupy: www.tukawach.com.

 

Magda Stawman-Tuka – aktorka, performerka. Ukończyła studia magisterskie na warszawskiej Akademii Teatralnej, otrzymała dyplom Aktora Dramatu w ZASPie, przez 10 lat pracowała w warszawskiej grupie Studium Teatralne jako aktorka i prowadząca warsztaty. Spektakle ST pokazywane były w wielu krajach Europy i Ameryki Południowej. Po odejściu ze Studium pracowała z interaktywną grupą teatralną The Other Way Works, pokazując spektakle w Anglii, ze słoweńskim kolektywem artystycznym Via Negativa, jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Fundacji Wyszehradzkiej. Jest współzałożycielką grupy TukaWach (Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne).

 

Anita Wach tancerka, performerka, choreografka, instruktorka jogi. Anita przez 7 lat pracowała jako tancerka w jednym z pierwszych, profesjonalnych grup tańca współczesnego w Polsce  Śląskim Teatrze Tańca, następnie głównie z warszawskim teatrem tańca Bretoncaffe oraz jako niezależna tancerka i performerka z innymi grupami i artystami. Była rezydentką PACT Zollverein, Centrum Choreografii w Essen, stypendystką Swiss Arts Council, Pro Helvetia oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Anita jest członkinią słoweńskiego kolektywu artystycznego Via Negativa z Lublany, gdzie między innymi, zrealizowała solo Oops, 100 Toastów i inne. Anita jest współzałożycielką grupy TukaWach (Stowarzyszenie Ja Ja Ja Ne Ne Ne).

Warunkiem wstępu na spektakl jest okazanie biletu w formie przedmiotu, którego od dawna chcieliście się pozbyć, ale nie mieliście wystarczającego powodu, czy też odwagi. Może to być zepsuty zegarek, pamiątka z wakacji nad Bałtykiem, obrazek święty, ciupaga z Zakopca, przewodnik po Kazimierzu itd. Przedmioty powinny być wyprodukowane w Polsce lub jakkolwiek odnosić się do rodzimej polskości. Uwaga! Warunkiem udanego przebiegu wieczoru jest wasza obecność i wasze „rzeczy pospolite”. Przedmioty NIE ulegają zwrotowi. 

Wstęp na wydarzenia jest bezpłatny, za okazaniem wejściówki. Wejściówki są do pobrania w kasie Centrum Kultury w Lublinie od 1 grudnia 2017 roku.

***

Maat Festival „Ciało narodowe”

Narodowe ciało artystów to tkanka/matryca, skupiająca w sobie zarówno to, co lokalne, jak i – to, co nie dające się uchwycić w cyfrowej fali ery „post”. Czy „kolekcja narodowa” kształtowana będzie w przyszłości z rozbitych pryzmatów różnych pól i linków, dotyczących globalnej zbiorowości bez mitotwórczego etosu bohatera? Jak postulują organizatorzy: „Oddajmy ciała naszym narodowym artystom! Spotkajmy się !”. Wyjątkowości temu programowi dodaje fakt, że podobnej, tak rozbudowanej formy w Polsce nie sposób znaleźć. Każdorazowo obok rezydencji artystycznej powstaje fabularyzowany dokument filmowy, dotyczący postaci danego twórcy – w końcowym zamierzeniu powstaną, dzięki temu unikatowe materiały filmowe.

Więcej: rundance.pl

idea koncept, kurator programu: Tomasz Bazan

produkcja: Joanna Kolstrung, Arkadiusz Sławek

współpraca: Karol Rębisz, Tomasz Fabiański, Maciej Rukasz, Ewelina Kruszewska

Zrealizowano ze środków Centrum Kultury w Lublinie oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

MKiDN dofinansowanie (miniaturka)

Centrum Kultury w Lublinie (miniaturka)

powiązane

Zespoły

Organizacje

Festiwale

Teksty

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close