Spektakle

Poznań: Anna Nowicka „Stany Wyśnione”

Zdjęcie: Poznań: Anna Nowicka „Stany Wyśnione”

Fot. Ola Osowicz.

Wersja do druku

Udostępnij

Im bardziej twa uwaga skupia się na słowach, które czytasz, tym bardziej rozluźniasz się. Twoje ciało rozgrzewa się, staje się cięższe. Twoje stopy odpoczywają na podłodze, ręce odpoczywają na nogach, tułów odpoczywa na miednicy, głowa odpoczywa na szyi.

Ciężar całego, rozluźnionego ciała opada na podłogę. Wszystko to, co cię rozprasza, co cię niepokoi, co ci przeszkadza, opuszcza twoje ciało i powraca do ziemi. Z każdym kolejnym słowem, zanurzasz się głębiej. Głębiej i głębiej. I głębiej. Zanurzasz się w ulotny świat migoczących obrazów, które pojawiają się przed twoimi oczami. Z otwartymi oczami, zaczynasz śnić.

Projekt Stany Wyśnione jest propozycją wielopoziomowego wykorzystania pracy ze snami i wyobraźnią w praktyce performatywnej. Czórka performerów zabiera widzów w podróż w sferę podświadomości, zagłębiając się w świat zmysłów i wyobraźni, komponując wspólną drogę poprzez jawę i sen, łącząc pracę z wyobrażonym ze świadomymi zabiegami choreograficznymi. Proces śnienia pozwala odkrywać nieprzewidywalne, zaskakujące obrazy, stające się podstawą praktyki ruchowej i stanowiące trzon spektaklu.

Świadoma praca nad „otwieraniem” materiałów sennych umożliwia stworzenie wielowarstwowego spektaklu, w którym rzeczywistość przeplata się z fikcją, a performerzy zwinnie nawigują pomiędzy realnym a wymarzonym, widzialnym a niewidzialnym, przypatrując się swoim dziełom i bawiąc się ze wzrokiem widowni.

W procesie twórczym wykorzystywane są narzędzia ze „Szkoły Wyobraźni” („The School of Images”), takie jak procedura wizualizacji czy „otwierania snów” („dream openingTM”), polegająca na wielopłaszczyznowej pracy z materiałem sennym: z tekstem, narracją, powtarzalnymi wzorcami i pytaniem, które tworzy jego oś kompozycyjną. Drugim podstawowym narzędziem pracy jest „zmiana perspektyw”, czyli metoda przemieszczania się pomiędzy trzema specyficznymi rolami / perspektywami patrzenia: performera, świadka i obserwatora. Te trzy pozycje pozwalają zbliżyć się bądź oddalić od doświadczenia, równocześnie kontekstualizując je dla widza.

Stany Wyśnione poruszają temat intymności doświadczenia i stawiają pytanie o to, co się dzieje w momencie jego upublicznienia. Osobisty materiał ruchowy każdego z performerów zostanie zaprezentowany w swej „prywatnej”, wrażliwej formie, wyrażonej poprzez taniec.

 

Równocześnie, przy pomocy pracy z kamerą, przenośnym projektorem (projekcje nagrywane „na żywo” i rzutowane podczas spektaklu), przenośnymi głośnikami, osobiste doświadczenia senne, stanowiące źródło ruchu, będą amplifikowane i eksponowane jako produkt medialny, oderwany od konkretnej jednostki. Widownia będzie oglądała i doświadczała tańczących na scenie ciał, równocześnie mając dostęp do ich „filmowych” reprezentacji, słuchając zdekonstruowanych, przesuniętych przestrzennie i „uniezależnionych” od rzeczywistych ciał dźwięków. Jednostkowe spotkanie widza z performerami stanie się polem do postawienia pytania o realność doświadczenia i łatwość, z jaką wzrok może zostać zmanipulowany, wymowa gestu zdekonstruowana i przeinaczona a emocje sztucznie wykreowane.

Anna Nowicka – absolwentka eksperymentalnej szkoły tańca SEAD w Salzburgu, Ernst-Busch/HZT w Berlinie oraz wydziału psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jej artystyczne poszukiwania skupiają się na relacji pomiędzy śniącym ciałem a ciałem tańczącym, a zwłaszcza na zagadnieniach choreografii wyobrażonego. W ramach swojej praktyki zgłębia wielorakie perspektywy patrzenia oraz możliwości wykorzystania różnych punktów widzenia jako narzędzi do odkrywania i ujawniania wszelkich możliwych, z pozoru oku niedostępnych, obrazów. Choreografowanie postrzega jako nieustanne badanie związku i napięcia między procesem twórczym a jego rezultatem (rozumianym także jako poszukiwań produkt uboczny).

Pomysł: Anna Nowicka

Realizacja: Anna Nowicka, Burkhard Körner, Aleksandra Osowicz, Weronika Pelczyńska
Dramaturgia: Eleonora Zdebiak
Muzyka: Wojtek Urbański
Kostiumy: Kiss the future – Tanja Padan
Strona wizualna: Aleksandra Osowicz
W dialogu z: Bonnie Buckner
Realizacja techniczna: Łukasz Kędzierski
Produkcja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk
Przy wsparciu:  VARP – PA – Fundusz Wyszehradzki/L1 association (HU); Hayka design store, Centrum w Ruchu

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

MKiDN dofinansowanie (miniaturka)

Bilety w cenie 20zł i 15zł (ulgowe) dostępne w Punktach Informacyjnych Starego Browaru oraz na ebilet.pl

Więcej informacji znajdą państwo na stronie: www.artstationsfoundation5050.com

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close