Warsztaty

Poznań: LAB Laboratorium choreograficzne: Pamięć – metafory, scenariusze, praktyki

Zdjęcie: Poznań: LAB Laboratorium choreograficzne: Pamięć – metafory, scenariusze, praktyki

<em>LAB: Pamięć, metafory, scenariusze, praktyki</em> odbywa się w ramach sezonu Nadrenii Westfalii w Polsce. Jego moderatorkami są krytyk tańca Jadwiga Majewska oraz dramaturg teatru tańca Rosi Ulrich − w konsultacji z  psychoterapeutką Małgorzatą Sieczkowską. Do udziału w laboratorium choreograficznym została zaproszona grupa młodych artystów tańca z Polski i Niemiec. W materiałach można przeczytać, że: „idea projektu zaczęła się od pytania o relację pomiędzy intymnym przeżywaniem wspomnień a ich kulturowym kontekstem zawartym w wizerunkach i narracjach. Skąd wychodzimy i dokąd wracamy? Oto pytanie, które ciało i umysł zadają sobie wzajemnie i nieustająco; pytanie, które zadają sobie osoby, kiedy spotykają się na drodze. Uciekamy, gonimy, błądzimy i docieramy. Zostaną po nas ślady i ścieżki, po których przyjdą inni. Skutki tego wędrowania są w każdym z nas i w nas razem – w postaci pamięci.   Celem strategicznym laboratorium choreograficznego jest próba umożliwienia jego uczestnikom zbudowania głębokiego poczucia odpowiedzialności za własną pamięć jako składową pamięci zbiorowej, a więc i cudzej. Celem praktycznym naszych warsztatów chcemy zatem uczynić odnalezienie lub stworzenie, a w konsekwencji praktykowanie, zachowań, działań oraz procedur interpretacyjnych, które pozwalają na przetworzenie różnorodnych aspektów pamięci. Ich uczestnicy zajmą się zarówno procesami pamiętania i zapominania, jak i samą materią zapamiętanego: obrazami, gestami oraz ideami. Spróbują wykorzystać metafory w funkcji kognitywnej, narracje werbalne przetworzyć na działania fizyczne; odwołają się do pamięci ciała i do performatywnych aspektów hermeneutyki.   Wierzymy bowiem, że pamięć, która dzieli może stać się podstawą integracji, która nie ogranicza. Nie przypadkiem więc odwołujemy się do ludzi, którzy na co dzień z pamięci korzystają, czyniąc z niej materiał kreacji artystycznej. Doprowadzając do spotkania artystów i teoretyków zajmujących się różnymi dziedzinami sztuki z Niemiec i z Polski – krajów sąsiednich, złączonych wspólną historią – pragniemy stworzyć sytuację wzajemnie wzbogacającej konfrontacji.   Sztuką dominującą, wokół której rozgrywać się będą działania w ramach laboratorium, będzie taniec współczesny; chcemy połączyć wrażliwość ciała z dociekliwością umysłu, aby odzyskać zapomniane w jego pełni. Rozmawiając i tańcząc będziemy odkrywać oraz badać symptomy i sygnały dochodzące z pamięci, ślady i tropy, pozostałości, ruiny i cienie, które pozwolą każdemu z nas odzyskać siebie – wolnego, samodzielnego, odpowiedzialnego.   moderatorzy: Jadwiga Majewska (Kraków) Rosi Ulrich (Berlin) współpraca / konsultacje: Małgorzata Sieczkowska (Poznań)   <strong>Rosi Ulrich</strong> studiowała naukę o teatrze, germanistykę i sport na uniwersytecie w Monachium. W czasie studiów pracowała także jako dramaturg i organizator monachijskich festiwali. W latach 1989/91 była związana z Deutsches Theater w Monachium, a w latach 1992/95 pracowała jako dramaturg w Schauspielhaus Essen. Po kilku podróżach do Afryki w 1995 roku wydała przewodnik „Sahara”. W 1996 r., wraz z André Turn, założyła Trash Theater. Pracowała nad teatralną wersją „Trainspotting” i „M – kryminał teatralny”. W 2000 i 2002 roku koordynowała międzynarodowy festiwal „kultury z marginesu” w Reutlingen. Pod koniec 2001 roku założyła teatr 51grad.com. Jako dramaturg współpracuje także z teatrami tańca, m.in. z Heleną Waldmann, MOUVOIR / Stephanie Thiersch i Yui Kawaguchi. Autorka (razem z Tanią Bezzenberger) sztuki teatralnej „Seegang ins Ungewisse” w 2010 r. nominowanej do Kolońskiej Nagrody Teatralnej.   <strong>Małgorzata Sieczkowska</strong> psychoterapeutka, trenerka umiejętności psychologicznych, autorka projektów edukacyjnych i rozwojowych; praktykuje Ustawienia Systemowe, poznawcze i terapeutyczne działanie grupowe, które pozwala uporządkować relacje kilku pokoleń oraz przemieścić uczucia transgeneracyjne na właściwe miejsce; stosuje także Ustawienia Rytualne, ustrukturyzowaną pracę w dużej grupie, która pozwala pracować z szerszym polem: duszą plemienną, przynależnością narodową, uniwersalnymi pojęciami i nieuświadomionymi uwikłaniami jednostki w tych obszarach. Mieszka i prowadzi swoją praktykę w Poznaniu. <a href="http://www.malgorzatasieczkowska.pl/">www.malgorzatasieczkowska.pl</a>

Wersja do druku

Udostępnij

LAB: Pamięć, metafory, scenariusze, praktyki odbywa się w ramach sezonu Nadrenii Westfalii w Polsce. Jego moderatorkami są krytyk tańca Jadwiga Majewska oraz dramaturg teatru tańca Rosi Ulrich − w konsultacji z  psychoterapeutką Małgorzatą Sieczkowską. Do udziału w laboratorium choreograficznym została zaproszona grupa młodych artystów tańca z Polski i Niemiec.

W materiałach można przeczytać, że: „idea projektu zaczęła się od pytania o relację pomiędzy intymnym przeżywaniem wspomnień a ich kulturowym kontekstem zawartym w wizerunkach i narracjach. Skąd wychodzimy i dokąd wracamy? Oto pytanie, które ciało i umysł zadają sobie wzajemnie i nieustająco; pytanie, które zadają sobie osoby, kiedy spotykają się na drodze. Uciekamy, gonimy, błądzimy i docieramy. Zostaną po nas ślady i ścieżki, po których przyjdą inni. Skutki tego wędrowania są w każdym z nas i w nas razem – w postaci pamięci.

Celem strategicznym laboratorium choreograficznego jest próba umożliwienia jego uczestnikom zbudowania głębokiego poczucia odpowiedzialności za własną pamięć jako składową pamięci zbiorowej, a więc i cudzej. Celem praktycznym naszych warsztatów chcemy zatem uczynić odnalezienie lub stworzenie, a w konsekwencji praktykowanie, zachowań, działań oraz procedur interpretacyjnych, które pozwalają na przetworzenie różnorodnych aspektów pamięci. Ich uczestnicy zajmą się zarówno procesami pamiętania i zapominania, jak i samą materią zapamiętanego: obrazami, gestami oraz ideami. Spróbują wykorzystać metafory w funkcji kognitywnej, narracje werbalne przetworzyć na działania fizyczne; odwołają się do pamięci ciała i do performatywnych aspektów hermeneutyki.

Wierzymy bowiem, że pamięć, która dzieli może stać się podstawą integracji, która nie ogranicza. Nie przypadkiem więc odwołujemy się do ludzi, którzy na co dzień z pamięci korzystają, czyniąc z niej materiał kreacji artystycznej. Doprowadzając do spotkania artystów i teoretyków zajmujących się różnymi dziedzinami sztuki z Niemiec i z Polski – krajów sąsiednich, złączonych wspólną historią – pragniemy stworzyć sytuację wzajemnie wzbogacającej konfrontacji.

Sztuką dominującą, wokół której rozgrywać się będą działania w ramach laboratorium, będzie taniec współczesny; chcemy połączyć wrażliwość ciała z dociekliwością umysłu, aby odzyskać zapomniane w jego pełni. Rozmawiając i tańcząc będziemy odkrywać oraz badać symptomy i sygnały dochodzące z pamięci, ślady i tropy, pozostałości, ruiny i cienie, które pozwolą każdemu z nas odzyskać siebie – wolnego, samodzielnego, odpowiedzialnego.

moderatorzy:
Jadwiga Majewska (Kraków)
Rosi Ulrich (Berlin)

współpraca / konsultacje:
Małgorzata Sieczkowska (Poznań)

Rosi Ulrich studiowała naukę o teatrze, germanistykę i sport na uniwersytecie w Monachium. W czasie studiów pracowała także jako dramaturg i organizator monachijskich festiwali. W latach 1989/91 była związana z Deutsches Theater w Monachium, a w latach 1992/95 pracowała jako dramaturg w Schauspielhaus Essen. Po kilku podróżach do Afryki w 1995 roku wydała przewodnik „Sahara”. W 1996 r., wraz z André Turn, założyła Trash Theater. Pracowała nad teatralną wersją „Trainspotting” i „M – kryminał teatralny”. W 2000 i 2002 roku koordynowała międzynarodowy festiwal „kultury z marginesu” w Reutlingen. Pod koniec 2001 roku założyła teatr 51grad.com. Jako dramaturg współpracuje także z teatrami tańca, m.in. z Heleną Waldmann, MOUVOIR / Stephanie Thiersch i Yui Kawaguchi. Autorka (razem z Tanią Bezzenberger) sztuki teatralnej „Seegang ins Ungewisse” w 2010 r. nominowanej do Kolońskiej Nagrody Teatralnej.

Małgorzata Sieczkowska psychoterapeutka, trenerka umiejętności psychologicznych, autorka projektów edukacyjnych i rozwojowych; praktykuje Ustawienia Systemowe, poznawcze i terapeutyczne działanie grupowe, które pozwala uporządkować relacje kilku pokoleń oraz przemieścić uczucia transgeneracyjne na właściwe miejsce; stosuje także Ustawienia Rytualne, ustrukturyzowaną pracę w dużej grupie, która pozwala pracować z szerszym polem: duszą plemienną, przynależnością narodową, uniwersalnymi pojęciami i nieuświadomionymi uwikłaniami jednostki w tych obszarach. Mieszka i prowadzi swoją praktykę w Poznaniu.
www.malgorzatasieczkowska.pl

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close