Spektakle

Teatr Dada von Bzdülöw / Chlewińska / Rączka / Jagodyńska – Festiwal Strefa Kontaktu

Zdjęcie: Teatr Dada von Bzdülöw / Chlewińska / Rączka / Jagodyńska – Festiwal Strefa Kontaktu

Wersja do druku

Udostępnij

Teatr Dada von Bzdülöw – Duety Nieistniejące

koncept: Mikołaj Trzaska, Teatr Dada von Bzdülöw
wykonanie: Katarzyna Chmielewska, Leszek Bzdyl
muzyka: Mikołaj Trzaska
video: Maciej Salamon
kostiumy: Katarzyna Piątek
reżyseria świateł: Michał Kołodziej
produkcja: Teatra Dada von Bzdülöw / Festiwal Ciało/Umysł, Warszawa / Teatr Wybrzeże, Gdańsk

Twórcy o przedstawieniu: „Mikołaj Trzaska i Teatr Dada w bezwiedny sposób ciąża ku sobie. Wieloletnia współpraca artystyczna przyniosła z sobą realizacje przełamujące stereotypy podrzędności, czy też nadrzędności jednego z elementów składowych widowiska. Muzyka Mikołaja Trzaski zawsze była kolejnym „aktorem” przedstawień Teatru Dada. W każdym z przedstawień (Magnolia – 2002, Kilka Błyskotliwych Spostrzeżeń – 2004, Odys-Sees – 2004, Faktor T – 2008, Czerwona Trawa – 2009, Le Sacre – 2010) muzyka współtworzyła świat scenicznych bytów. Po latach doświadczeń decydujemy się na to, aby muzyka Mikołaja Trzaski przejęła rolę „reżysera”. Muzyka reżyserować będzie Duety Nieistniejące”.

Izabela Chlewińska –Tralfamadoria 

choreografia: Izabela Chlewińska
wykonanie: Izabela Chlewińska
opracowanie muzyczne: Izabela Chlewińska
współpraca artystyczna: Arkadi Zaides
reżyseria świateł: Tomasz Śpiewak
tekst: Tomasz Śpiewak
kostium: Maciej Chojnacki
premiera: 18.06.2011 / Gdański Festiwal Tańca / klub żak / Gdańsk

Produkcja zrealizowano w ramach projektu Klubu Żak „rezydencja / premiera 2011″ oraz we współpracy z Urzędem Miejskim w Lidzbarku Warmińskim

O przedstawieniu: Spektakl TRALFAMADORIA powstał pod wpływem inspiracji literaturą Kurta Vonneguta, filozofią Seneki i osobistą refleksją nad „cudem” śmierci. Powstała mikstura złożona z absurdalnego dowcipu i gorzkiej ironii, zdystansowanego spokoju i mądrości oraz lęku przed nieznanym, niepojętym i prawie magicznym aktem „zniknięcia”. Owo „zniknięcie” to każdy koniec relacji z drugim człowiekiem, każde puste miejsce, jakie po nim zostaje, niezależnie od tego czy nadal „żyje” czy nie. „Ty jednak, abyś nigdy nie bał się śmierci, nieprzerwanie o niej rozmyślaj” (Listy moralne do Lucyliusza / Seneka) Potrzebna była inteligentna, a zarazem irracjonalna metafora.

Martyna Jagodyńska, Człowiek³ = ∞
choreografia: Martyna Jagodyńska

wykonanie: Aneta Jankowska, Joanna Jaworska, Kamila Kosecka, Radosław Klimecki, Katarzyna Matusiak – tancerze Pracowni Fizycznej z Łodzi
opieka artystyczna: Radosław Stępniak

Anna Rączka – ju ju
choreografia: Anna Rączka

wykonanie: Agnieszka Doberska
muzyka: Ottone In Villa, Frema Pur
realizacja dźwięku: Paweł Murlik

Spektakl inspirowany powieścią pt.: „Biegnąca z wilkami”, autorstwa Clarrisy Pinkoli Estes.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close