Nowa choreografia

Warszawa/Centrum Teatru i Tańca w Warszawie: Olga Briks, Aleksandra Kostrzewa, Ewa Noras „POLONAUTKI czyli Pierwsza Polska Kobieca Misja Kosmiczna”

Zdjęcie: Warszawa/Centrum Teatru i Tańca w Warszawie: Olga Briks, Aleksandra Kostrzewa, Ewa Noras „POLONAUTKI czyli Pierwsza Polska Kobieca Misja Kosmiczna”

Aleksandra Kostrzewa „POLONAUTKI czyli Pierwsza Polska Kobieca Misja Kosmiczna”

Masz okazję towarzyszyć Polonautkom w ich kosmicznym rejsie – w makropodróży w przestrzeń kosmiczną i mikropodróży w głąb siebie. Wyrusz z nimi w podróż, aby odkryć istotę kobiecości i pełnię własnej mocy.

Wersja do druku

Udostępnij

W świecie ukształtowanym przez męskie wzorce Eva i Hydryna w niezgodzie na świat zastany postanawiają samodzielnie wyruszyć w kosmos. Polonautki, chcąc odzyskać własną podmiotowość i sprawczość, muszą najpierw przyjąć męskie wzorce, wcielić mit herosa oraz iść śladami podróży bohaterskiej. Opakowują się więc popkulturowymi kliszami superbohaterek, żeby móc sprostać wymaganiom stawianym kobietom przez współczesność. Celem Pierwszej Polskiej Kobiecej Misji Kosmicznej jest odnalezienie alternatywnych form funkcjonowania świata, opartych na równości, wzajemnym szacunku, współbyciu i podmiotowym traktowaniu wszystkich istot. Wyprawa w kosmos staje się wewnętrzną podróżą, procesem terapeutycznym odzyskiwania cielesności, własnych emocji i tożsamości. Prowadzi do odrzucenia wzorców, współczesnych mitów oraz wymagań stawianych kobietom przez kulturę patriarchalną, popkulturę oraz kapitalizm.

Choreografia i dramaturgia: Aleksandra Kostrzewa
Choreografia, kreacja i wykonanie: Olga Briks i Ewa Noras
Teksty i kompozycja piosenek: Zuzanna Wrońska, Barbara Wrońska
Wykonanie piosenek: Wojciech Dolatowski
Kostium: Zuzanna Maria Białecka
Wideo: Wojciech Stupnicki, Olaf Malinowski
Zdjęcia: Kate Phellini
Plakat: Agata Gansiniec

(…) skupienie na kobiecej duchowości jest bezpośrednim skutkiem tego, jak wiele kobiet podjęło się drogi bohatera, by przekonać się, że jest ona dla nich i dla całej ludzkości pusta i niebezpieczna. Kobiety szły po śladach męskiej bohaterskiej podróży, ponieważ nie było żadnych innych obrazów, za którymi mogłyby podążać; kobieta mogła albo „odnieść sukces” w kulturze zorientowanej na mężczyzn, albo z racji swojej płci pozwolić się zdominować i uzależnić od innych. Aby zmienić ekonomiczne, społeczne i polityczne struktury społeczeństwa, musimy znaleźć nowe mity oraz bohaterki. Być może dlatego tak wiele kobiet i mężczyzn zwraca się ku obrazom Bogini i starożytnym kulturom matrystycznym, starając się zrozumieć modele przywództwa oparte na partnerstwie zamiast na dominacji oraz na współpracy zamiast chciwości.
M. Murdock Podróż bohaterki

Olga Briks – (ur. 1997) Poszukuje form przekazu poza klasyczną narracją. Lawiruje między technikami tańca oraz praktykami somatycznymi i ucieka przed definicjami. Je gluten, tańczy techno, umie szpagat. Fascynuje ją upcykling materiałów i idei. Alter ego HYDRYNY. Uczyłą się w Szkole Tańca i Baletu w Poznaniu, pod dyrekcją B. Książkiewicz, oraz w Suzanne Dellal Centre w Tel Awiwie. Pracowała z choreografami takimi jak Natalia Iwaniec, Melanie Lomoff, Tomasz Wygoda, Elwira Piorun, Ido Tadmor, Marta Ziółek, Jacek Przybyłowicz w produkcjach m.in. Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, Teatru Tańca Zawirowania i Teatru Studio. Rozwija własną praktykę Emancypacyjnych Działań Cielesnych, prowadząc warsztaty i realizując działania performatywne, m.in. projekt Ćwiczenia z czułości x Roślinne stany świadomości czy Całkowite znikanie wszystkiego oprócz ciała oparte na pracy w myśl radykalnej wrażliwości.

Aleksandra Kostrzewa – absolwentka Artes Liberales na UW oraz tańca w kulturze fizycznej
na AWF w Poznaniu. Od dziecka związana z tańcem współczesnym, street dancem oraz teatrem. Zainteresowanie naukami ścisłymi oraz szeroko pojętą humanistyką przekłada na poszukiwania i praktykę artystyczną. Rozwija się w kierunku choreograficznym, dramaturgicznym oraz pedagogicznym. Zajmuje się dramaturgią zdarzeń, dramaturgią ruchu oraz kompozycją tańca. Ma na swoim koncie kilka etiud choreograficznych tj. Anatomia błędu, Pogłos oraz The quality of… . Jako dramaturżka współpracowała z Teatrem Tańca Zawirowania (Lilith, No matter the distance, Anima/Animus, Uzdrowisko Pod Gołym Niebem, Tańcząc Boską Komedię). Współpracowała z Martą Ziółek (jako asystentka) przy spektaklach MONSTERA i Panie władzo, to są tylko tańce w Teatrze Studio, performansie Krew i Księżyc w BWA Warszawa oraz filmie Ustowanie (CSW).

Ewa Noras ukończyła taniec w kulturze fizycznej na AWF w Poznaniu. Od 2019 roku związana z Teatrem Tańca Zawirowania (Lilith, Anima/Animus, No matter the distance, Uzdrowisko pod Gołym Niebem). Brała udział w wymianach międzynarodowych CTiTwW. Tańczyła w spektaklach m.in. Ido Tadmora (Looking for Asylum) oraz Paoli Ghidini (GOSEA). Obecnie bierze udział w koprodukcji Teatru Tańca Zawirowania i Teatru ROZBARK, w choreografii Anny Piotrowskiej (Policzalni). Bierze udział w produkcjach teledyskowych (m.in. Moniki Brodki). Miłośniczka techno – performowała na Festiwalu Audioriver 2019.

***

StartUp – SCENA DLA MŁODYCH to program organizowany przez Centrum Teatru i Tańca w Warszawie, którego celem jest wspieranie młodych artystów zajmujących się tańcem współczesnym. Wybrane w trybie konkursowym projekty otrzymują środki na realizację zgłoszonego spektaklu, wsparcie producenckie oraz konsultacje merytoryczną. W tym roku swoje prace w ramach programu stworzą Monika Szpunar i Aleksandra Kostrzewa.

Projekt Centrum Teatru i Tańca w Warszawie współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa.

inne wydarzenia

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close