Spektakle

Warszawa/Finał RE//MIXÓW: Karol Radziszewski & Dorota Sajewska „Książę – RE//MIX Jerzy Grotowski”

Zdjęcie: Warszawa/Finał RE//MIXÓW: Karol Radziszewski & Dorota Sajewska „Książę  –  RE//MIX Jerzy Grotowski”

Projekt: Grzegorz Laszuk.

Wersja do druku

Udostępnij

Od twórców:

Czy jesteśmy dziś w stanie powiedzieć coś o Grotowskim jako o osobie? Czy też tę fundamentalną dla współczesnych sztuk performatywnych postać całkowicie strawił już mit? Być może jedynym wyjściem jest spojrzenie z ukosa – przez pryzmat aktorów Twórcy Laboratorium, a w szczególności – Ryszarda Cieślaka. Aktora, którego Książę Niezłomny był przełomem w sztuce aktorskiej, a zarazem aktora, bez którego sam Grotowski z pewnością nie stałby się tak radykalny wobec ciała. Dlaczego więc Grotowski wyniósł najpierw Cieślaka na szczyt, a następnie porzucił niczym niepotrzebnego kochanka?

Chcemy przyjrzeć się temu momentowi zerwania – przełomowi lat 70. i 80., kiedy Grotowski powoli odsuwał swojego aktora od Teatru Źródeł, a sam Cieślak zaczął szukać własnej drogi, prowadząc w kraju i za granicą liczne staże, kursy i ćwiczenia aktorskie.

Dorota Sajewska – dramaturg, autorka scenariuszy teatralnych i tekstów o teatrze, tłumaczka współczesnych sztuk
niemieckich oraz teoretycznych tekstów teatralnych. Studiowała polonistykę i germanistykę na Uniwersytecie
Warszawskim oraz komunikację kulturową, teatrologię i nowszą literaturę niemiecką na Uniwersytecie Humboldtów w
Berlinie. W latach 2008–2012 zastępca dyrektora artystycznego i dramaturg Teatru Dramatycznego w Warszawie.
Wykłada w Instytucie Kultury Polskiej UW. Autorka książek Chore sztuki. Choroba/tożsamość/dramat (Księgarnia
Akademicka, 2005) oraz Pod okupacją mediów (Książka i Prasa, 2012).

Karol Radziszewski – twórca fotografii, filmów wideo, instalacji, autor projektów interdyscyplinarnych. Absolwent
Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP. Wydawca i redaktor naczelny magazynu „DIK Fagazine”. Laureat Paszportu
Polityki (2009). Jego prace były pokazywane m.in. w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta, Muzeum Sztuki Nowoczesnej
w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Współczesnym Wrocław, Muzeum Narodowym w Warszawie, CSW
w Warszawie, Kunsthalle Wien, Museum of Contemporary Art Vojvodina w Nowym Sadzie, National Brukenthal
Museum w Sibiu, New Museum w Nowym Jorku, Cobra Museum w Amsterdamie oraz na Biennale w Pradze, Biennale
of Young Artists w Tallinie, New York Photo Festival w Nowym Jorku i Biennale Sztuki Mediów WRO.

O CYKLU: Trwający od 2010 roku cykl RE//MIX to premierowe produkcje odnoszące się do klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, literatury i filmu. Pierwowzory, niektóre lekko już zapomniane, niegdyś zmieniły
świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia. Remiks to pojęcie zapożyczone z muzyki: oznacza utwór powstały w wyniku przetworzenia innego utworu. Nie jest po prostu „interpretacją”, wykonaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w nowej aranżacji. Choć może zawierać oryginalne fragmenty (tzw. sample), to są one jedynie cytatami.
Remiks jest utworem nowym, odnoszącym się treścią lub formą do pierwowzoru, dyskutującym z nim lub na nowo odczytującym.

O FINALE mówi inicjator i pomysłodawca cyklu Tomasz Plata: Cztery sezony, kilkadziesiąt premier zrealizowanych przez najciekawszych młodych twórców różnych gatunków sztuk performatywnych, od reżyserów teatralnych, przez tancerzy, aż po kompozytorów i muzyków. Projekt RE//MIX stał się doświadczeniem unikatowym. Po pierwsze, pobudził dyskusję na temat stworzenia nowego alternatywnego kanonu, zestawu ikonicznych dokonań z historii teatru awangardowego, tańca współczesnego, sztuki performans oraz okolic. Dzisiaj wiemy, że w takim nieortodoksyjnym kanonie mogą znaleźć się obok siebie John Cage, The Wooster Group, Trisha Brown, Akademia Ruchu. Po drugie, RE//MIXY zintensyfikowały refleksję na temat dokumentowania
performansu, były świetnym pretekstem, aby wrócić do elementarnych pytań: czy performans można zachować i ponownie go ożywić, w jaki sposób, na jakich zasadach? Wreszcie po trzecie i może najważniejsze, miały RE//MIXY wymiar bardzo praktyczny: kreowały nowe środowisko, kojarzyły ze sobą ludzi, tworzyły przestrzeń, gdzie możliwe stało się porównanie rozmaitych twórczych
strategii. Aż tyle udało się wydobyć z prostego pomysłu – by namówić kilku młodych artystów, żeby zechcieli zrobić coś ze swoimi ulubionymi performansami. Czas to podsumować.

Finał RE///MIXÓW – info

Projekt dofinansowany przez Urząd m.st. Warszawy oraz ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zakochaj się w Warszawie - logo (miniaturka)                  MKiDN mini (miniaturka)                Logo IMIT (miniaturka)


***

 

http://komuna.warszawa.pl

dojazd z Centrum tramwajami linii 7, 8, 22 i autobusem 517

(przystanek al. Zieleniecka)

lub kolejką SKM (stacja Warszawa Wschodnia).

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close