Spektakle

Warszawa/ „Gotong Royong. Rzeczy, które robimy razem”: „2gether” – wieczór performatywny (Kasia Wolińska, Lara Joy Evans, Justin Francis Kennedy)

Zdjęcie: Warszawa/ „Gotong Royong. Rzeczy, które robimy razem”: „2gether” – wieczór performatywny (Kasia Wolińska, Lara Joy Evans, Justin Francis Kennedy)

Fot. Andrzej Stawiński.

Wersja do druku

Udostępnij

Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie zaprasza na 2gether – wieczór performatywny towarzyszący wystawie Gotong Royong. Rzeczy, które robimy razem.  Odkrywając wzory wyłaniające się z muzyki, tańca i sztuki, wydarzenie skupia artystów i choreografów, dokonujących dekonstrukcji ram przestrzeni wystawienniczej. Prezentacje umieszczone w kontekście programu publicznego  Gotong Royong. Rzeczy, które robimy razem kwestionują rolę wykonawcy w hierarchii struktur instytucjonalnych, zadając następujące pytania: Do jakiego stopnia oprawa narracji performatywnych jest wynikiem działań instytucji sztuki i wypowiedzi kuratorów? Jaka jest rola performansu  w nawoływaniu do budowania opozycji wobec instytucji? I wreszcie, jakie paradoksy wiążą się z działalnością takich ruchów i podmiotów w obrębie instytucji, przeciw którym występują?

Do udziału w wydarzeniu zaproszono trójkę artystów – Kasię Wolińską (współpraca: Ashiq Khondker), Larę Joy Evans i Justina Francisa Kennedy’ego.  Spróbują oni odpowiedzieć na powyższe pytania, posługując się zestawem zabawnych, a czasem i radykalnych gestów, które razem utworzą efemeryczny esej.

Na podstawie tekstu Dorian Batyckiej.

Program wieczoru:

 

19.0020.30

Kasia Woliśska & Ashiq Khondker: Dance, Pilgrim, Dance [I see America dancing]

Po występie w moskiewskim Teatrze Bolszoj, z okazji obchodów czwartej rocznicy Rewolucji Październikowej, Isadora Duncan została nagrodzona oklaskami przez samego Włodzimierza Lenina. Po powrocie do USA, otrzymała od Sowietów telegram: Tylko rosyjski rząd może cię zrozumieć. Przyjedź do nas, zbudujemy ci szkołę”. Dance, Pilgrim, Dance… to choreograficzne studium trzech tańców opracowanych przez legendarną tancerkę eksperymentalną Isadorę Duncan w tamtym okresie.

Spektakl został pierwotnie wyprodukowany w ramach Solo Project Plus 2017 przez Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk.

20.3021.00

Lara Joy Evans: Pośród błota i ropy nie ma etyki

Znajduję się pośród błota, w wypełnionej płynem i dudniącej echem komorze, w roztopionej jaskini. Jaskini ciemności i chaosu, zimnego, ślepego, a jednak kojącego podziemnego świata, który zdaje się ożywiać moje wściekłe ruchy. W tej jaskini błota i ropy nie znajduję żadnego kierunku, ani miejsca przeznaczenia. Od błota na powierzchni, po ropę w głębi jaskini jest to miejsce bez pytań i odpowiedzi.

21.0021.30

Justin Francis Kennedy: Ciemna łata

Odkrywanie transmutacji mrocznych tematów poprzez dziwaczny taniec śmierci, anegdoty o rzeczywistej i wyimaginowanej inwigilacji oraz kołysanki w czasie rzeczywistym

O artystach:

Kasia Wolińska – urodzona w Gdańsku. Absolwentka wydziału Tańca i Choreografii Akademii Muzycznej w Łodzi, Wydziału Antropologii Kultury Uniwersytetu Łódzkiego oraz wydziału Tańca i Choreografii w HZT Berlin. Dancewebberka 2015. Od stycznia 2013 związana z projektem Hi Mary, który został zaprezentowany w Berlinie, Gdańsku, Kaliszu, Łodzi, Norberg, Nowym Jorku, Warszawie, Amsterdamie i Kopenhadze. Rezydentka Centro Selva w Peru w 2014 roku oraz festiwalu transeuropa 2015 w Niemczech. Uczestniczka programu Global Practice Sharing ( Movement Research/ Art Station Foundation) w Nowym Jorku.  Pracowała z takimi artystami, jak Rosalind Crisp, Vincent Bozek, Julia Plawgo, Agata Siniarska, Lea Martini, Martin Hansen, Ivo Serra, Eva Tanko, Diego Agullo, Tatiana Kamieniecka, Ula Zerek, Pere Faura, KarolTymiński, Marta Ziółek, Gosia Wdowik I inni.

Ashiq Khondker – artysta intermedialny, który w swoich pracach bada takie zjawiska jak: punkty przecięcia świata starych i nowych mediów, podmiotowość, wirtualność, interfejs i szum. Wychowywał się w USA i Singapurze, ale od 2012 roku mieszka i tworzy w Berlinie. Występował i wystawiał  w takich galeriach i podczas takich wydarzeń, jak Biennale w Wenecji (2011), Manifesta 10 w  Petersburgu, Townhouse Gallery w Kairze, Kunst-Werke w Berlinie, Milk Studios w Nowym Jorku, International Noise Conference w Miami, Matthew Barney Studio w Nowym Jorku, Roskilde Festival w Danii, Galeria White Box w Nowym Jorku, Casco w Utrechcie (Holandia) czy Norberg Festival.

Lara Joy Evans – splatając naukę z magią, prace Lary Joy Evans kipią złożonymi, zautomatyzowanymi reakcjami zbliżonymi do ludzkiej podświadomości. Ta nieprzefiltrowana podświadomość dokonuje refleksji nad zagubieniem we współczesnych czasach, w średniowieczu zaawansowanych technologii, nad konstrukcjami i mutacjami znaczeń oraz ciągłym przewartościowywaniem rozumienia naszego istnienia za pomocą działań ludzkich i algorytmów. Nie jest naukowcem, czarodziejem, ani botem.

Justin Francis Kennedy – osiadły w Berlinie artysta, nauczyciel tańca pochodzący z wyspy St. Croix w archipelagu Wysp Dziewiczych (USA). W 2006 roku uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie nauk etnicznych i tańca w Wesleyan University, a w 2013 roku tytuł magistra choreografii w HZT Berlin. Występował m.in. z takimi artystam,i jak: Ligia Lewis, Isabel Lewis, Tino Sehgal, Adam Linder, Liz Kinoshita, Jeremy Wade, Peaches, Faustin Linyekula. Obecnie zaangażowany w następujące projekty: Forgotten Friends: a grey, or maybe purple Safari (premiera w Kopenhadze w marcu 2017), współpraca z artystycznym boybandem BOYZ in the WOODS i nowe solo Toon Up the Middleground (premiera w Villa Empain w kwietniu 2017).

            

Kuratorka:

Dorian Batycka – krytyk sztuki i kurator, współpracuje m.in. z Hyperallergic, Selections, Frieze Blog i Nero. Zajmuje się przekrojowymi badaniami obejmującymi praktykę artystyczną, socjologię i geopolitykę. Jako kurator, brał udział w licznych wystawach i projektach międzynarodowych, w tym w: Royal College of Art, Londyn; Bait Muzna for Art Film, Oman oraz Pawilonie Malediwów na 55. Biennale w Wenecji. Od października 2015 roku pracuje jako kurator w Bait Muzna for Art Film (BMAF) – nowej instytucji zlokalizowanej w Maskacie, w Omanie. Instytucja zajmuje się eksplorowaniem rozwoju dyskursu we współczesnej sztuce i kinie, ze szczególnym uwzględnieniem świata arabskiego, poprzez zapewnianie dostępu do studiów produkcji filmowej i przestrzeni wystawowej.

Projekt wsparty przez Canada Council for the Arts.

Więcej o wystawie Gotong Royong. Rzeczy, które robimy razem:
http://u-jazdowski.pl/program/wystawy/gotong-royong-

powrót

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close