Spektakle

Warszawa: Marta Ziółek, Anka Herbut – „panie władzo, to są tyko tańce”

Zdjęcie: Warszawa: Marta Ziółek, Anka Herbut – „panie władzo, to są tyko tańce”

"panie władzo, to są tylko tańce", fot. Sisi Cecylia

Wersja do druku

Udostępnij

Jednym z najważniejszych punktów programowych projektu Plac Defilad będzie premiera spektaklu panie władzo, to są tylko tańce na podstawie głośnej książki To jest wojna Klementyny Suchanow (6, 7, 8 sierpnia). Twórczyniami spektaklu są choreografka i reżyserka Marta Ziółek oraz dramaturżka oraz badaczka Anka Herbut. 

 

Książka Klementyny Suchanow wydobywa z mroku struktury chrześcijańskiego fundamentalizmu, odsłania sposoby jego wnikania w tkanki rządów i instytucji, w nasze codzienne życie i w nasze ciała. Ci, którzy boją się wolnych ciał, za pomocą regulacji praw seksualnych i reprodukcyjnych próbują poddawać je dyscyplinie. Ciało – także to, które pisze – jest miejscem przecięcia się sił politycznych i ekonomicznych, uczuć i afektów. Żeby je odzyskać, odkryć formy celebrowania jego mocy i artykułowania potrzeb oraz odnaleźć cielesny język oporu, najlepiej wprowadzić je w ruch. Pozwolić mu działać.

 

W spektaklu panie władzo, to są tylko tańceruch staje się maszyną do projektowania zmiany. Jego ceremonialna formuła łączy choreografowanie sojuszy i praktyki wypracowywane podczas protestów z tańcami o wojennych korzeniach, ale transformacyjnej mocy. Niezgodę i gniew można przemieniać w aktywne źródło wiedzy i afirmacji – w coś, co na poziomie somatycznym połączy nas z innymi. Pokazały to oddolne protesty przeciwko zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej, parady równości i demonstracje przeciw przemocy policji, które rozładowywały fizyczno-emocjonalne napięcia i dawały poczucie bycia razem. Technoprotesty łączyły nas we wspólnym rytmie, kobiety blokowały miasta, geje tańczyli poloneza, motornicze biły brawo. Jak pisze Silvia Federici, prawdziwie polityczne działanie musi nieść ze sobą wizje przemiany, dawać siłę, podnosić poczucie solidarności i uzdrawiać to, co potrzebuje uzdrowienia.

 

Z tarasu widokowego Pałacu Kultury i Nauki całkiem nieźle widać miejsca, w których wyraża**śmy sprzeciw, wylizywa**śmy rany, próbowa**śmy uzdrawiać nasze ciała fizyczne i ciało społeczne. PKiN – jeden z najwyższych budynków w Warszawiejest jak świątynia, w której spotykają się i kondensują społeczne energie i dążenia. Ponoć ma też niezwykłą moc oddziaływania na miasto i na ludzi, którzy je tworzą.

 

Koncepcja: Anka Herbut, Marta Ziółek

Choreografia: Marta Ziółek

Dramaturgia: Anka Herbut

Maski i kostiumy: Mateusz Bidziński

Asystentka kostiumografa: Marta Kulik

DJs: Wixapolonia

Kreacja i performans: Olga Briks, Wojciech Grudziński, Dominik Kinczel, Anna Kuszarecka, Marta Malikowska, Oskar Malinowski, Joanna Niemirska, Michał Przybyła, Madlen Revlon, Mateusz Smoliński

Producentka: Monika Balińska

Inspicjentka: Olga Karoń

 

Spektakl jest częścią programu tegorocznej edycji projektu PLAC DEFILAD przygotowanego przez kuratora Tomasza Platę we współpracy z Grzegorzem Lewandowskim (bar Studio) pod okiem producentki Agaty Balcerzak.

 

Projekt PLAC DEFILAD współfinansuje Urząd Miasta Stołecznego Warszawa. Współpraca: bar Studio, Pałac Kultury i Nauki, Sinfonia Varsovia, Stowarzyszenie Nowe Horyzonty, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, ASP w Warszawie, oko. Press, Polityka, magazyn „Kopalnia, Warsaw Gallery Weekend, Młodzieżowy Strajk Klimatyczny, Centrum Architektury.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close