Spotkania

Warszawa: Otwarte seminarium „SZTUKI WYKONAWCZE: Źródła i mediacje. TANIEC”

Zdjęcie: Warszawa: Otwarte seminarium „SZTUKI WYKONAWCZE: Źródła i mediacje. TANIEC”

Wersja do druku

Udostępnij

Instytut Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego zapraszają na otwarte seminarium SZTUKI WYKONAWCZE: Źródła i mediacje. TANIEC. Wydarzenie odbywać się będzie w dwóch częściach, w czwartek w godz. 9.00-17.00 (RUCH – TANIEC – KAMERA. Uczestnicy: Janusz Bałdyga, Erhard Ertel, Ewa Krasucka, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Katarzyna Słoboda) oraz w piątek w godz. 10.00-18.00 (CHOREOGRAFIA SPOŁECZNA. Uczestnicy: Udi Edelman & Omer Krieger, Dorota Ogrodzka, Paweł Mościcki, Joanna Leśnierowska, Rafał Urbacki, Wojtek Ziemilski).

WSTĘP WOLNY

SEMINARIUM I: RUCH – TANIEC – KAMERA

czwartek, 9.oo–17.oo

Uczestnicy: Janusz Bałdyga, Erhard Ertel, Ewa Krasucka, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Katarzyna Słoboda

Zapis ruchu na filmie to podstawowy sposób jego dokumentacji, a zarazem często materiał o autonomicznym statusie dzieła sztuki performatywnej. Kamera jest potrzebna tancerzom jako narzędzie badawcze pozwalające zgłębiać techniki ruchu i analizować choreografię, jako partner coraz częściej towarzyszący im w scenicznym działaniu, wreszcie jako medium metakrytyczne – oparte na ruchu i ruch problematyzujące.

Celem seminarium RUCH – TANIEC – KAMERA jest zbadanie zarówno w wymiarze praktycznym, jak i teoretycznym złożonych relacji między tańcem a kamerą, między ruchem kamery a ruchem ciała, między poruszającym się ciałem w obrazie i na żywo. Wykorzystując tę perspektywę, chcemy przyjrzeć się nie tylko tańcowi współczesnemu i klasycznemu, ale także widowiskom sportowym, działaniom z pogranicza teatru i performance art oraz szczególnemu gatunkowi choreografii tworzonej specjalnie wobec kamery – videodance.

Część pierwsza, godz. 9.00–13.00 (z przerwą kawową o 11.00):

Erhard Ertel (Freie Universität Berlin), Percepcja stroboskopowa: ciągłość i przerwanie jako konstytutywne formy tworzenia rzeczywistości i poznania

Sonia Nieśpiałowska-Owczarek, Kino tańca: 70 lat po „Study in Choreography for Camera” Mai Deren

Ewa Krasucka, Videodance. Między efekciarstwem a nową jakością

Katarzyna Słoboda (MS2), Percepcja zestrojona. Praktyka Lisy Nelson

godz. 13.00–14.00 przerwa obiadowa

Cześć druga, godz. 14.00-17.00

Janusz Bałdyga, Ikona zdarzenia wobec jego zapisu filmowego

Dyskusja na forum

SEMINARIUM II: CHOREOGRAFIA SPOŁECZNA

piątek, 10.00–18.00

Uczestnicy: Udi Edelman & Omer Krieger, Dorota Ogrodzka, Paweł Mościcki, Joanna Leśnierowska, Rafał Urbacki, Wojtek Ziemilski

Choreografia społeczna bada cielesne sieci powiązań oraz sposoby komunikacji, które wytwarzają tożsamość społeczną. „Choreografia” nie oznacza tu zatem wyłącznie komponowania ruchu i relacji ciał w czasie i przestrzeni, ale staje się również metodą badania rutyny i dynamiki relacji społecznych, a także organizacji wszelkich form ruchu – także tych codziennych. W praktyce artystycznej przyjęcie perspektywy choreografii społecznej związane jest natomiast z budowaniem sytuacji, które mają wprawić w ruch tancerzy, a często i widzów. Instrukcje, zadania do wykonania, a nawet sama architektura przestrzeni stają się narzędziem wskazania kierunku działania, jednak bez intencji programowania go czy precyzyjnego określenia jego przebiegu.

Podczas seminarium chcemy spojrzeć na ruch jako na ideologię i zastanowić się nad relacją między regułami porządku społecznego a sposobami posługiwania się ciałem. Zapytać o to, w jaki sposób ruch i ciało w ruchu kształtują przestrzeń publiczną. Jak z kolei przestrzeń publiczna dyscyplinuje nasze ciała? Czy jest możliwa polityczność ciała w tkance społecznej, a przede wszystkim jego wolność? Czy choreografia społeczna wyznacza zatem wyłącznie sztywne ramy, czy też tworzy strukturę prowokującą do ruchu?

Część pierwsza, godz. 10.00–14.00 (z przerwą kawową o 12.00)

Udi Edelman & Omer Krieger, Akcja PRL: Odtworzenie języka działań artystycznych i politycznych

Dorota Ogrodzka, Ataki terrorystyczne. Okupacje. Zmiany pozycji

Paweł Mościcki, Choreografia rewolucyjnego wrzenia

Joanna Leśnierowska, Wspólnota w tańcu. Subiektywność wewnątrz kolektywności

godz. 14.00–15.00 przerwa obiadowa

godz. 15.00–18.00

Rafał Urbacki, Kreacja – Reakcja. Choreografia społeczna – Projekt niemożliwy

Wojtek Ziemilski, Niedosprawczość. Kilka osobistych podejść do choreografii społecznej

Dyskusja na forum

Do pobrania:

Szczegółowy opis seminarium

Organizatorzy: Instytut Kultury Polskiej UW, zespół projektu SZTUKI WYKONAWCZE: Źródła i mediacje

                           Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego

Więcej: http://re-sources.uw.edu.pl/o-projekcie/

powiązane

Zespoły

Organizacje

Festiwale

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close