Spotkania

Warszawa/Punkty styku. Performans i współczesność: prof. Fred Moten „Onto-teologia performansu” – seminarium

Zdjęcie: Warszawa/Punkty styku. Performans i współczesność: prof. Fred Moten „Onto-teologia performansu” – seminarium

Fot. Fred Moten

Wersja do druku

Udostępnij

Punkty styku. Performans i współczesność to druga część programu badawczego Muzeum Sztuki Nowoczesnej poświęconego sztukom performatywnym, przygotowywana we współpracy z André Lepeckim – profesorem Performance Studies na Uniwersytecie w Nowym Jorku (NYU).

Seminarium jest kontynuacją wykładu otwartego Performans i czarność. Spróbuje ono przemyśleć, w jaki sposób punkt przecięcia „czarności” i performansu kwestionuje (jednocześnie je pogłębiając) normatywne rozumienie ontologicznych i teologicznych koncepcji ubóstwa. Prace współczesnych teoretyków J. Kamerona Cartera i Nahum D. Chandlera posłużą jako (destrukcyjna i rekonstrukcyjna) podstawa teorii i badań nad performance. W rezultacie pozwolą one spojrzeć świeżym okiem na osobę Jerzego Grotowskiego i jego twórczość.

Na seminarium obowiązują zapisy. Zgłoszenia składające się z bio (max. 300 słów) i krótkiego uzasadnienia chęci udziału w seminarium (max. 500 słów) należy kierować na adres: zapisy@artmuseum.pl z dopiskiem „PUNKTY STYKU” w temacie wiadomości. Termin: do 17 czerwca.

Fred Moten: Specjalizuje się w dziedzinie sztuki i kultury Afro-Amerykańskiej (black studies), w ramach której zajmuje się głównie zagadnieniami z pola performansu, poezji i teorii krytycznych. Jest autorem: Arkansas (Pressed Wafer Press, 2000), Poems (z Jim Behrle; Pressed Wafer Press, 2002), In the Break: The Aesthetics of the Black Radical Tradition (University of Minnesota Press, 2003), I ran from it but was still in it (Cusp Books, 2007), Hughson’s Tavern (Leon Works, 2008) i B Jenkins (Duke University Press, 2010). Wykłada poezję nowoczesną na Riverside Universtity w USA.

O programie Punkty styku

Celem programu jest przyjrzenie się współczesnym dyskursom analizującym szeroko pojęte sztuki performatywne – badania te w znaczący sposób stymulują dziś rozwój tego zjawiska na świecie. Performans, który poprzez swój emancypacyjny charakter staje się kluczową formą sztuki współczesnej, na świecie budzi coraz większe zainteresowanie, w Polsce jednak jest formą ciągle relatywnie mało znaną i uprawianą. Coraz bardziej odczuwany jest też brak teoretycznej refleksji i słownika pozwalających zbliżyć się do współczesnych form performatywnych, które eksperymentalnie wchodzą w obszary dialogu z teorią sztuki, nowymi mediami, filozofią, polityką i sferą społeczną. A to właśnie performans zdaje się najpełniej oddawać dynamiczny charakter sztuki współczesnej, a też szerzej pojętej współczesności. Dziejąc się zawsze „tu i teraz”, z wpisanymi w taką postawę: otwartością na nieznane, spontanicznością, nieustanym emancypowaniem się i mierzeniem z „aktualnym”, jest to medium, które w sztuce każe wybrzmieć pytaniom o jej przedmiot, materiał, język, ekonomię twórcy i widza, a także – lub przede wszystkim – o jej polityczną skuteczność. Tym samym każe nieustannie zadawać tak samo jak on sam dynamiczne pytanie o współczesność i bycie współczesnym.

Cykl Punkty styku. Performans i współczesność w MSN realizowany jest we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca.

Więcej

IMIT (miniaturka) Logo British Council (miniaturka)  Logo Nowy Teatr (miniaturka)

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close