Warszawa: „RODZINA Bach bach”

Zdjęcie: Warszawa: „RODZINA Bach bach”

Graf. Fundacja Rezonanse Kultury

Fundacja Rezonanse Kultury zaprasza na premierę trzeciego filmu tańca inspirowanego rodziną Niżyńskich pt. RODZINA Bach bach.

Wersja do druku

Udostępnij

Od twórców:

Jest rok 1913, prosto po premierze baletu przyszłości – Święta wiosny, które w otoczeniu skandalu i tumultu widowni, zostało ściągnięte z afisza. Okrzyknięty Bogiem tańca Niżyński, nie poddawał się, publiczność nadal chciała go oglądać tańczącego. Diagilew zdecydował o odpoczynku twórczym Niżyńskiego, zaś jego Zespół wrócił do repertuaru Michaiła Fokina, którego spektakle, tańczone od wielu lat, odnosiły ogromne sukcesy u znudzonej i zmęczonej publiczności epoki fin de siècle. W ramach tych przygotowanych przez siebie zmianach artystycznych, Diagilew zaplanował tournée po Ameryce Południowej. W tej podróży sam nie wziął jednak udziału. Na statku „Avon” Wacław Niżyński oddawał się na pokładzie codziennym baletowym ćwiczeniom, wzbudzając duże zainteresowanie podróżnych. W wolnym czasie z dyrygentem Rhene-Batonem, przy fortepianie, razem odczytywali nuty Jana Sebastiana Bacha w poszukiwaniu artystycznych inspiracji. Rhene-Batoh grał Bacha, a Niżyński opracowywał coś zupełnie nowego i nieoczywistego, co miało być według tancerza „równie czystym tańcem, jak muzyka Bacha jest czystym dźwiękiem”. Niżyński nie przypuszczał jak bardzo jego zaangażowanie w tworzenie idealnie czystego tańca, stanowiącego Bachowską podstawę niewinności i prostoty, doprowadzi go do upadku i końca swoich artystycznych poszukiwań – Bach bach.

Na pokładzie statku płynęła także młoda adeptka Romona de Pulszky, współpracująca z zespołem Diagilewa. Długa morska podróż i to wszystko, co wydarzyło się w drodze do Ameryki Południowej, było nowe i wyjątkowe. Niżyński uwolnił się ze smyczy, swojego mentora, opiekuna i kochanka Sergiusza Diagilewa, a pozostawiony samemu sobie, nie miał innego wyjścia jak tylko stać się „dorosłym” i pierwszy raz w życiu podejmować samodzielne decyzje. Rzucił się w otchłań morskich głębin i na statku „Avon” oświadczył się Romoli, kilka dni później wziął z nią ślub w Buenos Aires. Młodożeńcy nie ochłonęli z weselnego szczęścia a sprawy dla nich nabrały dramatycznego wymiaru. Z Baletami Rosyjskimi, Niżyński musiał pożegnać się natychmiast. Został wyrzucony przez odtrąconego przez siebie kochanka i jednocześnie właściciela teatru. Wszystko co wydarzyło się potem stało się początkiem końca Boga tańca, a rozwój choroby psychicznej ukoronował epokę szczęścia, twórczego okresu, tancerza i choreografa. Ze schizofrenią Wacław Niżyński walczył aż do śmierci w 1950 r.

„[…] jestem jednocześnie człowiekiem i Bogiem, jeśli mój kształt jest cielesny, to dlatego, że powstałem z ciała. Bóg uczynił mnie z ciała. Jestem Bogiem, Bóg jest źródłem mego szczęścia. Dar, jaki uczyniłem mu ze swej miłości, jest jednocześnie uśmiechem, jaki ofiaruję sobie samemu. Ludzie sądzą, że grozi mi obłęd, że stracę rozum. Nietzsche oszalał, ponieważ zbyt wiele rozmyślał. Ja powstrzymuję się przed zbędnym myśleniem i nie mógłbym oszaleć”.

Wacław Niżyński, Dzienniki

Film jest trzecią częścią filmowego serialu teatralnego, którego realizację rozpoczęliśmy w 2020 roku. W każdej z nich nawiązujemy do rodziny Niżyńskich. W pierwszej części odwoływaliśmy się do motywu ofiary, zawartego w Święcie wiosny, w drugiej natomiast interpretowaliśmy Popołudnie Fauna.

Rezerwacja miejsc: rezonansekultury@gmail.com

Link do wydarzenia: https://www.facebook.com/events/2152344891775507

Realizacja:

Mikołaj Mikołajczyk (pomysł, reżyseria)
Marta Seredyńska (pani producent)
Mateusz Stasiulewicz (montujący obrazy)
Aneta Salwińska (pani od harfy)
Agnieszka Fertała (tancerka)
Patryk Ołdziejewski (człowiek orkiestra)
Łukasz Błażejewski Prince Negatif (artysta płci trzystu)
Kamila Wróbel-Malec (aktorka)
Magdalena Ołdziejewska (performerka)
Krzysztof Ławniczak (aktor z doświadczeniem)
Hubert Mielke (tancerz)
Dawid Franciszek Malec (aktor nowość niespodzianka)
Krystyna Liuba (artystka prosto z Kijowa)
Miłosz Cieślik (aktor performer)
Łukasz Rochna (aktor poszukujący)
Produkcja: Fundacja Rezonanse Kultury
Partner: Kino Amondo

Premiera: 18 i 19 grudnia 2022, Warszawa

Projekt jest współfinansowany przez m. st. Warszawa.

Realizacja działań w ramach programu „Rezydencje Artystyczne. Białoruś i Ukraina” Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

 

ARCHIWUM PREZENTACJI

premiera •

godz. 18:00

Warszawa: Kino Amondo, ul. Żurawia 20

inne wydarzenia

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close