Warszawa/XII Ogrody Muzyczne: film „Octopus (Ośmiornica)”, reż. i chor. Philippe Découflé

Zdjęcie: Warszawa/XII Ogrody Muzyczne: film „Octopus (Ośmiornica)”, reż. i chor. Philippe Découflé

Fot. Odette Scott.

Wersja do druku

Udostępnij

Zazdrość,Szkielety,Gotycka sztuka,Boleroto tylko niektóre tytuły krótkich choreograficznych poematów, które składają się na przedstawienieOctopusfrancuskiej kompaniiDCA w reżyserii i choreografii Philippa Découflé. Pozornie niezwiązane ze sobą obrazytworzą piękny poetycki fresk, oparty o geometrię ludzkiego ciała i napięcie wynikającez przekraczania granic tej geometrii.


„Zawsze chciałem pracować z prostymi geometrycznymi kształtami sześcianu i trójkąta. Pociągał mnie sposób w jaki te linie i objętościoddziałowują ze sobą” – mówił kilka lat temu Philipe Découflé.Kariera tego wybitnego francuskiego tancerza i choreografa wygląda w swojejrozciągłości podobnie jak przedstawienie Octopus. Tworzą ją luźne, pozornieniezwiązane ze sobą epizody, składającesię na niezwykłą, poetycką całość: stworzenie Kompanii DCA(1983), SrebrnyLew w Wenecji za reklamę firmy Polaroid(1989), teledyski do wielkich przebojówgrup: New Order (True faith, 1987) i FineYoung Cannibals (She drives me crazy,1988), reżyseria otwarcia i zamknięciaOlimpiady Zimowej w Albertville (1992), reżyseria gali 50-lecia Festiwalu Filmowegow Cannes (1997) czy parada podczas paryskiej Rugby World Cup (2007).Co decyduje o stylu jego przedstawień? Sam Découflé wyznaje, że od dziecka marzyło tym, żeby zostać rysownikiem komiksów. Źródeł inspiracji szuka w komiksach właśnie, musicalach, tańcach uprawianych w nocnych klubach oraz w twórczości OskaraShlemmera (1888 – 1943), głównego choregrafa Bauhausu.Motywem przewodnim jego przedstawień (w tym i Octopusa) są kubistyczne poszukiwania w dziedzinie kinetyki, bo najważniejsze w tańcu jest to, „żeby bazując na zasadachgeometrii i optyki, poradzić sobie z problemem dystansu i formy”. Sztuka zaś pojawia się,„wraz z pragnieniem, by odnaleźć w ruchu coś ekstremalnego i delirycznego”. Czy udajesię to Philippowi Découflé na scenie? Mają Państwo okazję przekonać się osobiście.

Tomasz Domagała


gość: Alicja Knast

reżyseria i choreografia: Philippe Découflé

realizacja: Alexis de Favitski

wykonawcy: La Compagnie DCA: ośmiu tancerzy

muzyka: Nosfell & Pierre le Bourgois

produkcja: Agat Films & Cie, ARTE France, OIBO/Compagnie DCA,

La Coursive, 2011

79′

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close