Spektakle

Wrocław/Instytut Grotowskiego/Monosytuacje 2: Teatr Boto „Całoczerwone”

Zdjęcie: Wrocław/Instytut Grotowskiego/Monosytuacje 2: Teatr Boto „Całoczerwone”

Wersja do druku

Udostępnij

Spektakl Całoczerwone, który zostanie pokazany w cyklu Monosytuacje 2 został nagrodzony na Festiwalu Sztuk Autorskich i Adaptacji „Windowisko” w Gdańsku. 20 i 21 marca o godz. 19:00 Sylwia Góra-Weber i Małgorzata Szczerbowska przed wrocławską publicznością zgromadzoną w Sali Teatru Laboratorium przedstawią opowieść o problemach trapiących współczesne kobiety. Spektakl wyreżyserował Adam Nalepa, tworząc historię o 35-letniej kobiecie, która z pozoru nie ma powodów do narzekań. Jest wykształcona, ma rodzinę, nie musi martwić się o środki do życia. Jednak jej wrażliwość i pragnienia nie przystają do codzienności. Całoczerwone to opowieść kobiety, która włada ogniem, a mimo to marznie. To zapis jej podróży do środka siebie, śledzenie destrukcji myśli, emocji i skojarzeń. To paniczna próba odnalezienia lekarstwa na Wszystkobolące. To podglądanie Bezimiennej.

O spektaklu: 

pewna matka, którą ostatnio dokarmiałam
zastukała w niedzielę rano
otworzyłam
ułożyła równiutko pod drzwiami
dwójkę martwych dzieci
ubranych w białe skarpetki
władowała się na moje kolana
i tak tkwiłyśmy
w mroku słońca
obserwując szczenięta

nie miałam w sobie pokarmu

Kobieta, lat 35, wykształcenie wyższe, stan majątkowy satysfakcjonujący. Mąż i dziecko poczęci z miłości. Płeć. Narodowość. Rasa. Wyznanie. Lat 35, wykształcenie wyższe, stan majątkowy satysfakcjonujący. Kobieta. Mąż. Dziecko. Poczęci z miłości. Lat 35. Status majątkowy satysfakcjonujący. Otwieram okno. Przez głowę biegną miliony czerwonych świateł. Płeć. Narodowość. Rasa. Wszystko ok. Oddycham. Jest mgliście, jest ciemno i zdaje mi się, że pochowałam tu kogoś. Zamykam okno. Lat 35. Wykształcenie wyższe. Stan majątkowy satysfakcjonujący. Kobieta. Poszłabym, na kolanach bym i błagałabym. Otwieram okno, zamykam, otwieram, zamykam.

Wykonanie: Sylwia Góra-Weber i Małgorzata Szczerbowska
Reżyseria: Adam Nalepa
Scenariusz: Małgorzata Szczerbowska
Światło i dźwięk: Tomasz Weber
Czas trwania: 90 minut

Sylwia Góra-Weber jest absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie filii we Wrocławiu. W latach 1999–2001 aktorka Teatru Wierszalin w Supraślu. Pracowała m.in. w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, w Tarnowskim Teatrze im. Ludwika Solskiego, w Teatrze Nowym w Słupsku, w Teatrze na Plaży w Sopocie. W 2009 roku za spektakl Umiłowania zdobyła nagrodę dla najlepszego aktora z Dolnego Śląska na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu. Obecnie aktorka Teatru Wybrzeże w Gdańsku i Teatru Boto. W 2013 roku, na Festiwalu Sztuk Autorskich i Adaptacji Windowisko w Gdańsku, otrzymała nagrodę aktorską za rolę w spektaklu Całoczerwone.

Małgorzata Szczerbowska jest absolwentką Państwowej Szkoły Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Toruniu i Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie filii we Wrocławiu. W latach 1996–1999 pracowała w Teatrze Pieśń Kozła, a latach 2000–2004 w Teatrze Dramatycznym w Opolu. W 2001 roku za rolę Psa w Sytuacjach rodzinnych (reż. Marek Fiedor) otrzymała nagrodę aktorską na Festiwalu Kontrapunkt w Szczecinie. Od 2005 roku wykłada w Policealnej Szkole Aktorskiej w Katowicach. Jest liderem warsztatów aktorskich i wokalnych. Od 2010 aktorka Teatru Boto. W 2013 roku, na Festiwalu Sztuk Autorskich i Adaptacji Windowisko w Gdańsku, otrzymała nagrodę za scenariusz spektaklu Całoczerwone.

Adam Nalepa jest absolwentem teatrologii, filmografii i historii starożytnej Uniwersytetu Rury w Bochum. Ukończył także studia w klasie fortepianu w Darmstadt. W 2002 roku otrzymał etat asystenta reżysera w Düsseldorfer Schauspielhaus. Asystował tam m.in. Januszowi Wiśniewskiemu, przy spektaklach Dybuk według Sz. An-skiego i Faust według Johanna W. Goethego oraz Mikołajowi Grabowskiemu przy Nocy Andrzeja Stasiuka, spektaklu realizowanym w koprodukcji z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie. W Niemczech samodzielnie wyreżyserował: Komedianta Thomasa Bernharda, Życie (aż) do mężczyzn Thomasa Brussiga, Tata jest głodny Alfreda N‘Dyajego, Noc Kokoszyńskich na postawie polskiej liryki miłosnej oraz Cztery sceny o miłości Lukasa Bärfussa. W Teatrze Wybrzeże w Gdańsku wyreżyserował Blaszany bębenek, Kamień, Nie-Boską komedię i Czarownice z Salem. W 2011 roku w Laboratorium Dramatu w Warszawie wyreżyserował Sex Machine Tomasza Mana. Jego spektakle można oglądać też w teatrach w Krakowie i Kaliszu. Od 2010 roku jest dyrektorem artystycznym Teatru Boto.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close