Wyniki wyszukiwania dla frazy:

08.02.2017 Przemek Kamiński Magdalena Kownacka Przemysław Kwiek Agata Siniarska

Ogromny szacunek dla swojego ciała – zapis dyskusji

Magdalena Kownacka: Spotkaliśmy się w miejscu, w którym zderzyły się dwa światy, czyli współczesna choreografia i współczesna sztuka – w galerii. Zazwyczaj tego typu spotkania obracają się wokół tematu „Czy to jest performance?”, ale ja po dzisiejszym doświadczeniu mam zupełnie inne pytanie. Dla mnie wasze prace są performance’ami i to nie ulega żadnej wątpliwości. Chciałam was zapytać – czym w takim razie jest choreografia?

17.09.2019 Katarzyna Słoboda

Archiwum ciała. „Druga natura” Agaty Siniarskiej i Karoliny Grzywnowicz

Druga natura Agaty Siniarskiej i Karoliny Grzywnowicz z udziałem Katarzyny Wolińskiej to praca wyrażająca troskę – troskę o ciało, pamięć, naturę. Etyka troski, postulowana przez Carol Gilligan w pracy Innym głosem: teoria psychologiczna a rozwój kobiet, zakłada równowagę pomiędzy troską o siebie a troską o innych. Etykę troski przeciwstawia etyce sprawiedliwości, dla której oparciem jest zestaw praw i zasad wynikających z patriarchalnego porządku. W naszej kulturze to nie troska, lecz właśnie sprawiedliwość wyznacza moralny kompas funkcjonowania społecznego, nie ma tu miejsca na budowanie relacji w oparciu o współodczuwanie. Problem ten zauważają twórczynie spektaklu, który w tym samym stopniu poświęcony jest...

26.07.2019 Katarzyna Sitarz

Choreografia myśli, wyobraźni i afektu – z Agatą Siniarską rozmawia Katarzyna Sitarz

W swojej pracy na różne sposoby korzystasz z mowy (języka) oraz głosu. Jak opisałabyś swoje praktyki choreograficzne? Interesuje mnie język, nie tylko jako nośnik treści czy narzędzie komunikacji, ale jako sam akt czy praktyka mówienia; to, w jaki sposób mówienie istnieje w przestrzeni, jak ją buduje, rozrasta się w niej czy się w niej kondensuje. Punktem wyjścia dla projektu Śmierć 24 klatki na sekundę albo zrób mi tak jak w prawdziwym filmie. Choreografia spowolniona w rozdziałach był konkretny tekst, którego strukturę zawężałam, przeciągałam, loopowałam, aż materiał stał się dźwiękiem. Interesowała mnie tu modulacja tekstu, nie tylko na poziomie treści, ale...

26.03.2021 Katarzyna Słoboda

Ciała, oddechy i powroty. O Expirii Agnieszki Kryst i Salvage Katarzyny Wolińskiej

Chaos. Co to jest chaos To słowo z opowieści matki o początku świata. Na początku wszędzie było pełno wszystkiego, ale nic nie miało kształtu ani formy. Były tylko strzępy, okruchy i gruzły, nawet nie skały ani ziemia, po prostu materia. Bez formy i koloru, bez ziemi i nieba, góry i dołu, południa czy północy. Nic nie miało sensu. Ani kierunku. Ani związku, ani więzi. Nie było mroku, nie było światła. Bałagan. Chaos. I co się stało Nic by się nie stało, gdyby te kawałki materii nie przywarły do siebie tam i ówdzie. Wtedy zaczęły tworzyć kształty. Najpierw tylko pecyny ziemi....

04.08.2016 Karolina Wycisk

Poza wspólnym obszarem? – relacja z przeglądu „Stary Browar Nowy Taniec na Malcie 2016”

Co łączy polskie produkcje, zaprezentowane w ramach programu „Stary Browar Nowy Taniec na Malcie 2016”? Pozornie wydawać by się mogło, że niewiele. Estetyczna różnorodność spektakli powoduje, że trudno jest ustalić wspólny obszar tematów podejmowanych przez choreografów. To jednak pozytywna cecha tegorocznego programu. Zamiast opisywać i projektować granice, warto bowiem przekraczać te ustalone i mówić o konstruktywnym rozmyciu: estetycznych konwencji, odbiorczych schematów i przedmiotów choreograficznej analizy. Twórców przedstawień pokazanych w Browarze nie łączy bowiem chęć definiowania choreografii w określonych ramach, dawania gotowych odpowiedzi, ale próba poszerzenia granic myślenia o tańcu i implikowania kolejnych pytań na temat choreografii.

05.07.2019 Hanna Raszewska-Kursa

Refleksja intymna albo publiczny alarm – roślin(tym)ność Agaty Siniarskiej w BWA Wrocław Główny

W dniach 12 kwietnia – 2 czerwca 2019 galeria BWA Wrocław Główny prezentowała wystawę Wszyscy spotkamy się w tym samym miejscu. Paweł Szroniak, kurator, przygotował zestawienie kilkunastu prac z obszaru sztuki dźwięku. Kuratorki – Karolina Wycisk i Magdalena Zamorska – opracowały zaś cykl rezydencji choreograficznych odbywających się w przestrzeni wystawy, ale niekoniecznie wchodzących w dialog ze składającymi się na nią pracami. Wspólnym polem obu obszarów było ciało jako aktywny, wieloorganowy i wielokanałowy podmiot percepcji. Każda z choreografek najpierw przez kilka dni proponowała publiczności próbę otwartą, warsztaty lub wspólną praktykę, by na zakończenie rezydencji zaprosić widownię na mniej lub bardziej zamkniętą...

29.03.2017 Hanna Raszewska

Ciało nie jest niewinne – I odsłona Sceny Tańca Studio 2017

Foyer Teatru Studio nie jest łatwą przestrzenią dla prezentacji sztuki, ponieważ jego charakterystyczna architektura przyciąga uwagę widowni i daleka jest od neutralności. Marmurowe kolumny i ozdobne żyrandole niosą skojarzenia z salą balową; mogłyby stanowić doskonałe tło dla strojów wieczorowych i kwartetu smyczkowego. I odsłona Sceny Tańca Studio 2017 odbyła się w dniach 24-27 lutego; a scenografia foyer stała się niemal integralnym elementem dwóch performansów prezentowanych tu 26 lutego: Per-sona Katarzyny Sitarz i Ślepowidzenie Agaty Siniarskiej.

16.03.2015 Matylda Małecka

Tożsamość w ruchu, część I – o projekcie „Identity.Move!”

Do zmian tożsamościowych krajów Europy Środkowo-Wschodniej oraz kształtu sceny tańca współczesnego na tym terenie nawiązują twórcy projektu Identity.Move!. W założeniu Identity.Move! stanowić ma platformę wymiany doświadczeń dla kuratorów i artystów z 14 krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Obszar państw współpracujących został określony jako „Eastern Belt”, bowiem obejmuje również kraje nie mieszczące się w miejscu powszechnie uznawanym za Mitteleuropę. Udział w projekcie biorą przedstawiciele 14 państw: Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Grecji, Litwy, Łotwy, Niemiec, Polski , Rumunii, Serbii, Słowacji, Słowenii i Węgier. […] Ciekawym kontekstem dla decyzji organizatorów o objęciu projektem państw tzw. „Eastern Belt” jest diagnoza Jana Sowy pochodząca z...

21.08.2019 Teresa Fazan

Praktykujmy wspólnotowość – relacja z 15. SBNT na Malcie

W tym roku Stary Browar Nowy Taniec zagościł na Malcie już po raz 14., wpisując się w obchodzony jubileusz 15-lecia całego programu perfomatywnego w poznańskim Starym Browarze. Nieco goryczy dodawała świadomość, że była to jego ostatnia odsłona w kształcie, jaki znamy. Wielu z nas, widzów, nie potrafi sobie bez SBNT wyobrazić nie tylko Malty, ale także polskiego życia tanecznego. Jak zauważyła kuratorka Joanna Leśnierowska podczas naszej rozmowy po festiwalu, wielu artystów, krytyków i widzów nie pamięta polskiego tańca bez programu realizowanego przez „Browar” – jak go się w skrócie nazywa (do tego grona należy także autorka tego tekstu). SBNT na...

18.03.2015 Matylda Małecka

Tożsamość w ruchu, część II – o projekcie „Identity.Move!”

Legitymizacja swojego istnienia oznacza w Europie Środkowo-Wschodniej nie, jak gdzie indziej, poszukiwanie własnych artystycznych, społecznych i ideologicznych korzeni, lecz wynalezienie ich. Trzeba więc nieustanne odnosić się do najbliższej przeszłości, będąc świadomym, że archiwizowanie nie jest obiektywną formą utrwalania, ale stałym aktem wytwarzania ułomnej pamięci. Na te kwestie zwróciła uwagę rumuńska krytyczka sztuk performatywnych, kuratorka i dziennikarka Iulia Popovici wykładzie Nowy Blok Wschodni.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close