Wyniki wyszukiwania dla frazy:

19.03.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

„Edukacja taneczna to nie wszystko…” – z Moniką Myśliwiec rozmawia Agnieszka Narewska-Siejda

Agnieszka Narewska-Siejda: W jaki sposób rozwinęła się u Pani pasja do tańca? Monika Myśliwiec: To zabawna historia. Zaczęłam tak, jak chyba większość dzieci – to rodzice zaprowadzili mnie na pierwsze zajęcia baletowe. Moja mama uprawiała z sukcesami łyżwiarstwo figurowe i uważała, że balet będzie dla mnie dobrym przygotowaniem. Miałam wtedy cztery lata i początkowo zajęcia te traktowałam jako rodzaj rozrywki i przyjemności, ale stopniowo balet zaczął mnie niebezpiecznie wciągać (śmiech). Równocześnie do dziesiątego roku życia jeździłam również na łyżwach i właśnie wtedy rodzice zdecydowali, abym wybrała pomiędzy łyżwiarstwem a tańcem. Byli przekonani, że wybiorę łyżwy, jednak opowiedziałam się zdecydowanie za...

05.09.2012 Agnieszka Narewska

Matthew Bourne – sylwetka

Dziadek do orzechów był pierwszym spektaklem, od którego Bourne rozpoczął tworzenie własnych, alternatywnych wersji baletów klasycznych. Jak pisze Judith Mackrell: „Od tej pory jego nazwisko stało się synonimem wywrotowych przeróbek baletowych”. W 1994 roku powstał Highlan Fling. A romantic Wee Ballet, dla którego pierwowzorem była Sylfida Filippa Taglioniego, uważana za pierwszy romantyczny balet. Podobnie jak w swoim późniejszym Jeziorze łabędzim, część ról zwyczajowo wykonywanych przez kobiety, Bourne powierzył mężczyznom – stąd w jego choreografii sylfidy czy raczej sylfy są tańczone przez przedstawicieli obojga płci.

13.08.2021 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz. 10: Z miłości do tańca. Moja autobiografia – wspomnienia Beryl Grey

Wydana w 2017 roku autobiografia angielskiej baleriny Beryl Grey (ur. 1927) For the Love of Dance. My Autobiography, to książka o monumentalnych rozmiarach wersja papierowa liczy prawie 500 stron. Obejmuje ona okres od czasu narodzin małej Beryl Groom (nazwisko Grey przyjęła później, u progu kariery artystycznej), aż do 1988 roku, kiedy to w uznaniu zasług dla rozwoju sztuki tańca zarówno w kraju, jak i za granicą, otrzymała Order Imperium Brytyjskiego (Order of the British Empire), przyznający jej tytuł Damy (Dame). Książka For the Love of Dance przedstawia zatem całą epokę w dziejach tańca, skupiając się przede wszystkim na opisie rozwoju...

09.04.2021 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.8: Bez powrotu. Podróż tancerza z ulic Hawany na sceny świata autobiografia Carlosa Acosty

Carlos Acosta (ur. 1973) brytyjski tancerz kubańskiego pochodzenia, uważany jest za jednego z najlepszych artystów baletowych swojego pokolenia. Świat usłyszał o nim po raz pierwszy w 1990 roku, kiedy siedemnastoletni Kubańczyk zdobył Grand Prix w jednym z najsłynniejszych konkursów baletowych, odbywającym się w Lozannie i porównywanym pod względem prestiżu do sportowej olimpiady. Pokonał wówczas 126 kandydatów z 20 krajów świata. Talent młodego Acosty potwierdzały kolejne wygrane konkursy oraz otrzymane nagrody i wyróżnienia (m.in. Grand Prix 4. Concours International de Danse de Paris, 1990; Vignale Danza Prize, Włochy 1990). Wkrótce potem Acosta zaczął dostawać propozycje pracy od najlepszych zespołów baletowych. Nie...

18.12.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.5: Tańcząc na moim grobie – autobiografia Gelsey Kirkland

Tańcząc na moim grobie – chyba trudno o bardziej kontrowersyjny tytuł dla tanecznej autobiografii. Jej autorką jest Gelsey Kirkland (ur. 1952), w latach 70. i 80. XX wieku primabalerina dwóch najsłynniejszych amerykańskich zespołów baletowych – New York City Ballet oraz American Ballet Theatre. Książka ta jest zapisem życia Kirkland. W zadaniu tym pomógł jej Greg Lawrence, amerykański publicysta, a prywatnie pierwszy mąż Kirkland. Autobiografia artystki poprzedzona jest dedykacją dla Josepha Duella (1956-1986) amerykańskiego tancerza i choreografa, związanego z zespołem New York City Ballet, który popełnił samobójstwo, wyskakując z okna swojego mieszkania, dzień po udanym występie w balecie Symfonia C-dur Balanchine’a....

20.09.2012 Agnieszka Narewska

Bycie choreografem jest misją mojego życia – kilka słów o życiu i twórczości Borisa Ejfmana

Nie bez powodu – podobnie jak Maurice’a Béjarta – nazywa się go choreografem-filozofem, gdyż spektakle Ejfmana są niejako manifestem jego światopoglądu. Balet według niego to „szczególne pole realizacji dramatów psychologicznych, możliwość zagłębienia się w podświadomość. Każdy nowy spektakl to pogrążanie się w nieznanym”. W związku z tym rosyjskiego twórcę fascynuje człowiek i jego natura, interesują go jednostki wybitne, skomplikowane, wewnętrznie rozdarte, często nieszczęśliwe (przykłady to m.in. Czajkowski, Rosyjski Hamlet, Czerwona Giselle, Rodin).

19.01.2018 Agnieszka Narewska

„Poskromienie złośnicy” według Jeana-Christophe’a Maillota – o spektaklu Teatru Bolszoj

W 2014 roku z inicjatywy dyrektora artystycznego Teatru Bolszoj w Moskwie, Siergieja Filina, po Poskromienie złośnicy sięgnął francuski artysta Jean-Christophe Maillot. Tym samym stał się pierwszym zagranicznym choreografem, który stworzył dla artystów Teatru Bolszoj pełny, całowieczorowy spektakl. Namówić Maillota na tę współpracę nie było łatwo – od 1993 roku związany jest on bowiem z zespołem Les Ballets de Monte Carlo, dla którego tworzy wszystkie swoje premierowe spektakle. Filin zagwarantował mu jednak wszystko, co konieczne do pracy: znakomitych, światowej sławy tancerzy oraz czas potrzebny na poznanie ich charakterów i osobowości, co jest w procesie twórczym niezwykle istotne dla Maillota, dlatego artysta...

28.01.2021 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.6: Raz tancerka autobiografia Allegry Kent

W oryginale tytuł autobiografii Allegry Kent (ur. 1937) brzmi Once a dancer i jest częścią angielskiego idiomu Once a dancer, always a dancer, który przetłumaczyć można jako Raz tancerka, zawsze tancerka, co oznacza dosłownie, że jeżeli ktoś raz zostanie tancerzem, będzie nim przez całe życie. Wyrażenie to bardzo dobrze określa jej karierę w zespole New York City Ballet, trwającą ponad trzydzieści lat, lecz przerywaną systematycznie przez osobiste problemy baleriny, o których obszernie pisze w swojej książce. Jednak mimo najróżniejszych przeciwności losu,  jej życie, jak sama pisze, było i wciąż jest kształtowane i wypełnione [] oddaniem tańcowi sztuce i zawodowi[1]. Drugą,...

02.10.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.2: Tańcząc dla Diagilewa – autobiografia Lidii Sokołowej

Hilda Munnings (1896–1974) przyszła na świat w brytyjskiej rodzinie, która była daleka od idealnej. Jej ojciec, Frederick Tansley Munnings, przeszedł do historii jako włamywacz i oszust – wyłudzał pieniądze od naiwnych klientów, podając się za medium spirytystyczne (twierdził, że potrafi mówić głosami słynnych zmarłych osób, m.in. Juliusza Cezara, czy Henryka VIII). Dodatkowo nadużywał alkoholu, co nieraz skutkowało przemocą wobec najbliższych członków rodziny. Matka Hildy była surowa i wymagająca. Trzeba jednak przyznać, że obydwoje popierali taneczny talent córki i nie sprzeciwiali się, kiedy zdecydowała się obrać karierę artystyczną. Z Hildy Munnings szybko wyrosła zdolna i charyzmatyczna tancerka, pierwsza Brytyjka, która została...

29.10.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.3: Sezon zimowy. Dziennik tancerki – autobiografia Toni Bentley

Zawód tancerza, a szczególnie tancerza klasycznego, wymaga szeregu umiejętności, kompetencji i zdolności, zarówno wrodzonych, jak i wypracowywanych latami. Oprócz predyspozycji fizycznych potrzebna jest m.in. koordynacja ruchowa, wrażliwość muzyczna, inteligencja, całkowite oddanie oraz codzienna, ciężka praca. Wszystkie te przymioty posiadała Toni Bentley (ur. 1958) australijsko-amerykańska tancerka, która oprócz tego miała jeszcze jeden, szczególny dla tancerzy talent – umiejętność nie tylko przekuwania myśli i emocji w ruchy ciała, lecz również przelewania ich na papier. Przez dziesięć lat była tancerką New York City Ballet, gdzie miała szczęście pracować z George’em Balanchine’em, genialnym choreografem, współtwórcą amerykańskiego baletu, reprezentantem stylu neoklasycznego w tańcu. Bentley jest...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close