Wyniki wyszukiwania dla frazy:

19.03.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

„Edukacja taneczna to nie wszystko…” – z Moniką Myśliwiec rozmawia Agnieszka Narewska-Siejda

Agnieszka Narewska-Siejda: W jaki sposób rozwinęła się u Pani pasja do tańca? Monika Myśliwiec: To zabawna historia. Zaczęłam tak, jak chyba większość dzieci – to rodzice zaprowadzili mnie na pierwsze zajęcia baletowe. Moja mama uprawiała z sukcesami łyżwiarstwo figurowe i uważała, że balet będzie dla mnie dobrym przygotowaniem. Miałam wtedy cztery lata i początkowo zajęcia te traktowałam jako rodzaj rozrywki i przyjemności, ale stopniowo balet zaczął mnie niebezpiecznie wciągać (śmiech). Równocześnie do dziesiątego roku życia jeździłam również na łyżwach i właśnie wtedy rodzice zdecydowali, abym wybrała pomiędzy łyżwiarstwem a tańcem. Byli przekonani, że wybiorę łyżwy, jednak opowiedziałam się zdecydowanie za...

13.08.2021 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz. 10: Z miłości do tańca. Moja autobiografia – wspomnienia Beryl Grey

Wydana w 2017 roku autobiografia angielskiej baleriny Beryl Grey (ur. 1927) For the Love of Dance. My Autobiography, to książka o monumentalnych rozmiarach wersja papierowa liczy prawie 500 stron. Obejmuje ona okres od czasu narodzin małej Beryl Groom (nazwisko Grey przyjęła później, u progu kariery artystycznej), aż do 1988 roku, kiedy to w uznaniu zasług dla rozwoju sztuki tańca zarówno w kraju, jak i za granicą, otrzymała Order Imperium Brytyjskiego (Order of the British Empire), przyznający jej tytuł Damy (Dame). Książka For the Love of Dance przedstawia zatem całą epokę w dziejach tańca, skupiając się przede wszystkim na opisie rozwoju...

09.04.2021 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.8: Bez powrotu. Podróż tancerza z ulic Hawany na sceny świata autobiografia Carlosa Acosty

Carlos Acosta (ur. 1973) brytyjski tancerz kubańskiego pochodzenia, uważany jest za jednego z najlepszych artystów baletowych swojego pokolenia. Świat usłyszał o nim po raz pierwszy w 1990 roku, kiedy siedemnastoletni Kubańczyk zdobył Grand Prix w jednym z najsłynniejszych konkursów baletowych, odbywającym się w Lozannie i porównywanym pod względem prestiżu do sportowej olimpiady. Pokonał wówczas 126 kandydatów z 20 krajów świata. Talent młodego Acosty potwierdzały kolejne wygrane konkursy oraz otrzymane nagrody i wyróżnienia (m.in. Grand Prix 4. Concours International de Danse de Paris, 1990; Vignale Danza Prize, Włochy 1990). Wkrótce potem Acosta zaczął dostawać propozycje pracy od najlepszych zespołów baletowych. Nie...

18.12.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.5: Tańcząc na moim grobie – autobiografia Gelsey Kirkland

Tańcząc na moim grobie – chyba trudno o bardziej kontrowersyjny tytuł dla tanecznej autobiografii. Jej autorką jest Gelsey Kirkland (ur. 1952), w latach 70. i 80. XX wieku primabalerina dwóch najsłynniejszych amerykańskich zespołów baletowych – New York City Ballet oraz American Ballet Theatre. Książka ta jest zapisem życia Kirkland. W zadaniu tym pomógł jej Greg Lawrence, amerykański publicysta, a prywatnie pierwszy mąż Kirkland. Autobiografia artystki poprzedzona jest dedykacją dla Josepha Duella (1956-1986) amerykańskiego tancerza i choreografa, związanego z zespołem New York City Ballet, który popełnił samobójstwo, wyskakując z okna swojego mieszkania, dzień po udanym występie w balecie Symfonia C-dur Balanchine’a....

21.08.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.1: Ulica Teatralna – autobiografia Tamary Karsawiny

W historii baletu Tamara Karsawina (1885-1978) była postacią pod każdym względem wyjątkową. Zachwycała zarówno urodą, talentem, jak i czarującą osobowością, kulturą i klasą, trzymając się z dala od skandali i zakulisowych intryg. Matylda Krzesińska opisała ją w trzech słowach: „[…] piękna, utalentowana i nad wyraz sympatyczna”[1]. Arnold Haskell zaś fenomen Karsawiny streścił następująco: „[…] była kobietą o wyjątkowej inteligencji, sympatyzowała z postępowym ruchem, a jako tancerka dysponowała niezwykle rozległą skalą możliwości, dzięki czemu mogła wykonywać każdego typu rolę”[2]. Urodziła się i dorastała w Petersburgu, drugą część życia spędziła natomiast w Londynie. To właśnie w języku angielskim spisała swoją biografię, którą...

03.03.2021 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.7: Syn marnotrawny. Tańcząc dla Balanchinea w świecie bólu i magii autobiografia Edwarda Villelli

George Balanchine był wybitnym, nieprzeciętnym twórcą, o czym świadczą nie tylko stworzone przez niego choreografie. Swoją charyzmatyczną osobowością wywierał również ogromny wpływ na życie swoich tancerzy, z których bardzo wielu w swoich autobiografiach dało ujście wrażeniom i wspomnieniom z pracy z artystą. Pisały przede wszystkim kobiety, jako że to one pełniły w zespole Balanchinea szczególną rolę były najdoskonalszymi narzędziami twórczości choreografa, muzami, czasem wręcz stawały się jego obsesją. Sdla nich kreował taneczne partie, odkrywając cały potencjał i wachlarz ich artystycznych możliwości. Często wzbudzał ambiwalentne uczucia, czego dowód można znaleźć na kartach ich wspomnień. Wiele z nich porównywało rolę, jaką pełnił...

17.06.2021 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz. 9: Praca ciałem. Tańcząc do granic możliwości – autobiografia Davida Hallberga

Pamiętam, jak to jest tańczyć. Poruszać się tak swobodnie, że moje ciało się uwalnia, a kontrolę przejmuje twórcza intuicja, która prowadzi mnie poza zmartwienia związane z techniką tańca, do miejsca, w którym nie istnieje nic poza ruchem, muzyką, emocjami. Brakuje mi tych wspomnień o wolności, lecz są one zakorzenione w moim umyśle i ciele. Mogę odtworzyć je, kiedy tylko zechcę[1]. Tymi słowami rozpoczyna się autobiografia Davida Hallberga (ur. 1982), jednego z najzdolniejszych tancerzy XXI wieku, który niezwykle mocno doświadczył zarówno blasków, jak i cieni zawodu tancerza baletowego. Jego błyskotliwa, międzynarodowa kariera została przerwana w jej szczytowym momencie przez poważną kontuzję,...

28.01.2021 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.6: Raz tancerka autobiografia Allegry Kent

W oryginale tytuł autobiografii Allegry Kent (ur. 1937) brzmi Once a dancer i jest częścią angielskiego idiomu Once a dancer, always a dancer, który przetłumaczyć można jako Raz tancerka, zawsze tancerka, co oznacza dosłownie, że jeżeli ktoś raz zostanie tancerzem, będzie nim przez całe życie. Wyrażenie to bardzo dobrze określa jej karierę w zespole New York City Ballet, trwającą ponad trzydzieści lat, lecz przerywaną systematycznie przez osobiste problemy baleriny, o których obszernie pisze w swojej książce. Jednak mimo najróżniejszych przeciwności losu,  jej życie, jak sama pisze, było i wciąż jest kształtowane i wypełnione [] oddaniem tańcowi sztuce i zawodowi[1]. Drugą,...

02.12.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.4: Trzymając się powietrza – autobiografia Suzanne Farrell

„Balet jest kobietą” – tymi słowami wybitny dwudziestowieczny choreograf George Balanchine scharakteryzował sztukę baletową, odnosząc się zarówno do jej feminizacji, jak i swojego osobistego przekonania, że technika i interpretacja ruchu w żeńskim tańcu są znacznie bardziej bogate i interesujące niż w męskim. O jego fascynacji tancerkami świadczą nie tylko balety, które stworzył, lecz również życie osobiste – był pięciokrotnie żonaty (każda z jego żon była baleriną), a oprócz tego do swojej pracy nieustannie potrzebował młodych, zdolnych i pięknych balerin – muz. Jedną z nich była Suzanne Farrell (ur. 1945), amerykańska tancerka, która trafiła do New York City Ballet pod kierownictwem...

29.10.2020 Agnieszka Narewska-Siejda

Taneczne autobiografie cz.3: Sezon zimowy. Dziennik tancerki – autobiografia Toni Bentley

Zawód tancerza, a szczególnie tancerza klasycznego, wymaga szeregu umiejętności, kompetencji i zdolności, zarówno wrodzonych, jak i wypracowywanych latami. Oprócz predyspozycji fizycznych potrzebna jest m.in. koordynacja ruchowa, wrażliwość muzyczna, inteligencja, całkowite oddanie oraz codzienna, ciężka praca. Wszystkie te przymioty posiadała Toni Bentley (ur. 1958) australijsko-amerykańska tancerka, która oprócz tego miała jeszcze jeden, szczególny dla tancerzy talent – umiejętność nie tylko przekuwania myśli i emocji w ruchy ciała, lecz również przelewania ich na papier. Przez dziesięć lat była tancerką New York City Ballet, gdzie miała szczęście pracować z George’em Balanchine’em, genialnym choreografem, współtwórcą amerykańskiego baletu, reprezentantem stylu neoklasycznego w tańcu. Bentley jest...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close