Wyniki wyszukiwania dla frazy:

21.09.2016 Anna Koczorowska

Uwodzenie widza – z Ewą Wycichowską i Jagodą Ignaczak rozmawia Anna Koczorowska

Anna Koczorowska: Jako dyrektor Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego kontynuowała Pani artystyczny program stworzony przez Drzewieckiego? Ewa Wycichowska: Przejmując Polski Teatr Tańca, chciałam zrealizować credo Conrada – tworzyć teatr, który dotyczy współczesności, pamiętając o tym, że współczesność wciąż się zmienia, że trzeba być ciągle aktualnym. Podjęłam decyzję o tym, że Polski Teatr Tańca będzie teatrem autorskim,  ale w inny sposób, to znaczy, że to ja będę decydowała, kogo zapraszamy, kto oprócz mnie będzie kształtował zespół. Opierało się to jednocześnie na założeniu, że inny choreograf będzie dawał tancerzom to, czym ja nie jestem zainteresowana. Dzięki temu w którymś momencie tancerze...

25.01.2012 Katarzyna Rączka Bartłomiej Miernik

Czy ja jestem Piną Bausch, czy nie? Z Joanną Warszą, Ewą Wycichowską, Rafałem Dziemidokiem i Jarosławem Kilianem rozmawiają Katarzyna Rączka i Bartłomiej Miernik

KATARZYNA RĄCZKA: Na świecie od wielu lat zaciera się granica między teatrem dramatycznym, a teatrem tańca. Coraz rzadziej na scenie współczesnej pojawiają się aktorskie „kukły”, nieruchomo dialogujące na skraju rampy. Ruch na scenie staje się kodem równie ważnym jak słowo, a przedstawienia teatrów tańca są ważnym elementem kultury. Tymczasem choreografowie, a więc artyści odpowiedzialni za ruch w spektaklu, nadal spotykają się u nas z pewną nieufnością, a ich autorskie projekty rzadko znajdują przychylność instytucji teatralnych. Problem, w naszym przekonaniu, zaczyna się już w szkołach kształcących przyszłych aktorów i reżyserów. Czy w Akademii Teatralnej w Warszawie studenci pracują z choreografami? JAROSŁAW...

29.11.2011 Małgorzata Komorowska

Skrzypek opętany – czyli Jak oceniać utwór baletowy

O ile Janina Jarzynówna pragnęła swymi baletami wyrażać ważkie przesłania i formułowała je w programach swych przedstawień – chcąc się niejako upewnić, że będzie dobrze rozumiana – Drzewieckiemu zależało raczej na wywieraniu wrażenia: emocjonalnego i estetycznego. Zamierzeń artystycznych, ani rezultatów nie ubierał w słowa. Niechętny był wywiadom. Wypowiadał się na scenie. Był człowiekiem teatru, nierzadko również scenografem swoich baletów. Niektóre jego efekty sceniczne, osiągane światłami, ruchem, kostiumem (przepyszna Pawana na śmierć infantkiRavela z 1968 roku), zapierały dech w piersiach. Jednocześnie zespół tancerzy Opery Poznańskiej pod jego wodzą osiągnął wysoki poziom. Uprawiał styl klasyczny, modern, nowoczesny i jazzowy, zarówno w konwencji...

17.05.2021 Stefan Drajewski

Rekonstrukcja czy reinterpretacja

Ewa Wycichowska po raz trzeci zmierzyła się ze Świętem wiosny. Dwie poprzednie realizacje odbyły się w krótkim odstępnie czasu[1]. Od drugiego podejścia do dzieła Strawińskiego minęło 28 lat. Wycichowska jako choreografka jest kimś zupełnie innym. Świat dookoła się zmienił. Od tamtej pory powstało też bardzo wiele interpretacji i reinterpretacji Święta wiosny. Czy można znaleźć jeszcze jakiś klucz W oczekiwaniu na transmisję on-line próbowałem zwizualizować sobie choreografię Ewy Wycichowskiej z 1993 roku. Zastanawiałem się nad poszczególnymi scenami i co chwila napotykałem dziury w pamięci. Chyba najlepiej zapamiętałem scenografię i kostiumy Ryszarda Kai. Tymczasem w Operze Bałtyckiej akcja sceniczna rozpoczyna się inaczej: na...

29.06.2011 Paweł Janica

Brama – wywiad z Ewa Wycichowską

Przed wakacjami Polski Teatr Tańca na swe dwudziestopięciolecie przygotował premierę, na którą składały się trzy spektakle: Pieśń Roksany, Śmierć Izoldy w choreografii Conrada Drzewieckiego i ± skończoność w Pani choreogra­fii. Wieczór wyraźnie rozpadał się na dwie części: na balet wyrastający z tradycji klasycznej i na choreografię, która szła w nowym kierunku. Czy to zderzenie było świadome? Według mnie wieczór jubileuszowy nie rozpadał się, tylko scalał tradycję Polskiego Teatru Tańca, pokazywał jego źródła, czyli sens powstania i sens jego istnienia dzisiaj. Od początku zespół Conrada Drzewieckiego był teatrem tańca, teatrem choreograficznym, a nie baletem klasycznym. W jego pracy współgrają sfera plastyczna...

20.06.2016 Hanna Raszewska

W działaniu i w bezradności – różne oblicza tańca. V odsłona Sceny Tańca Studio 2016

W kobiecie jest siła – tak brzmiało hasło przewodnie V odsłony Sceny Tańca Studio 2016, która odbyła się w dniach 23-25 maja. Zgodnie z tą ideą zaprezentowano spektakle przede wszystkim kobiecego autorstwa. Przedstawienia Karoliny Garbacik, Małgorzaty Haduch, Koriny Kordovej, Aurory Lubos, Marii Stokłosy, Katarzyny Pastuszak, Isabelle Schad i prof. Ewy Wycichowskiej różniły się od siebie w co najmniej takim stopniu, jak odmienne są drogi twórcze choreografek, ich wybory artystyczne czy preferowane środki wyrazu. Przekrój form wypowiedzi był bardzo szeroki: od kameralnych prac solowych przez prezentacje dwu- i trzyosobowe po pełne rozmachu wielkoobsadowe widowiska.

12.09.2013 Jagoda Ignaczak

Wierzę w tradycję romantyczną – tekst jubileuszowy o Ewie Wycichowskiej

Biografia artystyczna Ewy Wycichowskiej obejmuje okres 45 lat, przedzielony formalnymi cezurami, w postaci dyplomu tancerki uzyskanego w 1968 roku w poznańskiej szkole baletowej i angażu do Teatru Wielkiego w Łodzi oraz powrotu do Poznania w 1988 roku i objęcia funkcji dyrektora PTT. To ostatnie wydarzenie jest nie tylko faktem w życiorysie Ewy Wycichowskiej, ale także początkiem nowej ery w historii Polskiego Teatru Tańca i sztuki tańca w Polsce.

01.08.2012 Małgorzata Komorowska

Polski balet na muzycznej scenie XX wieku. Między partyturą a tańcem, cz. 3 – okres powojenny II. Krok szósty: ku wizjom choreografa. 2. Conrad Drzewiecki i następcy

Drzewiecki w pierwszych latach po wojnie tańczył w Operze Poznańskiej i stworzył tam kilka dobrych ról[1]. Zdobył nagrody na trzech międzynarodowych konkursach tańca; po laurach w Vercelli (1956) nastąpiły „lata nauki” i „lata wędrówek”. Tańczył w Neapolu, przebywał w Paryżu; jako solista renomowanych francuskich grup baletowych objechał wszystkie kontynenty, tańcząc w choreografiach m.in. Fokina, Balanchine’a, Limóna, Lifara i Rolanda Petit.  Jednocześnie poznawał metodykę i teorię tańca klasycznego, współczesnego, jazzowego oraz etnicznego. Zdobywał również wiedzę w zakresie kompozycji choreograficznej i technik pantomimy. W 1963 roku wrócił do Poznania z artystycznym bagażem, jakiego wówczas w Polsce nie posiadał nikt. 

27.02.2018 Stanisław Godlewski

„Polka” bez Polski – o spektaklu Polskiego Teatru Tańca

Polka Iwony Pasińskiej i Igora Gorzkowskiego opiera się na pomyśle, który był już kiedyś zrealizowany w podobnej formie. Historia kobiety opowiedziana przez siedem tancerek to główny temat krótkometrażowego dokumentu Krzysztofa Kieślowskiego Siedem kobiet w różnym wieku (1978), w którym wystąpiła m.in. Ewa Wycichowska. Przypominam film Kieślowskiego głównie z tego powodu, że mimo wielu różnic, jest on bardzo bliski Polce Igora Gorzkowskiego (reżyseria i dramaturgia) i Iwony Pasińskiej (choreografia), zrealizowanej w Polskim Teatrze Tańca. Tyle tylko, że u Kieślowskiego chodziło o balet i o poświęcenie, jakiego wymaga uprawianie tej formy sztuki: bohaterki (a właściwie bohaterka, bo wszystkie sceny tego dokumentu składają...

20.01.2012 Julia Hoczyk

Teatr tańca AD 2008. Nadzieje i kontynuacje (część pierwsza)

W jakiej sytuacji jest dziś polski teatr tańca? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie, z perspektywy krytyka teatralnego, który od kilku lat z uwagą przygląda się temu zjawisku, chce je zrozumieć i docenić. Nie roszczę sobie prawa do obiektywizmu, lecz podejmuję próbę na wskroś subiektywnej syntezy.   Tytułem wstępu   Na dzisiejszy stan teatru tańca w Polsce wpływa wiele czynników, tworzących bardzo złożoną sieć powiązań. Oczywiście w jednym artykule nie da się wyczerpać tak rozległego tematu, postaram się jednak zarysować obecną sytuację tańca współczesnego. Tekst piszę z perspektywy krytyka teatralnego, który od kilku lat z uwagą przygląda się temu zjawisku,...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close