Wyniki wyszukiwania dla frazy:

15.01.2021 Dominik Więcek

AUTOPORTRET: Ilona Gumowska

Z Iloną Gumowską pierwszy raz spotkaliśmy się ponad siedem lat temu podczas przesłuchań kandydatów na Wydział Tańca w Folkwang Universität der Künste w Essen. Częścią audycji była solowa, jednominutowa prezentacja. Pamiętam, że po zobaczeniu tego, co zrobiła Ilona, było mi wstyd na myśl o tym, co sam przygotowałem. Tym większym zaskoczeniem był dla mnie fakt, że Ilona nie została przyjęta. Teraz, z perspektywy czasu, wiem, że, wbrew pozorom, byłby to dla niej zmarnowany czas. Ilona jest jedną z najskromniejszych i najciężej pracujących tancerek, jakie znam, a możliwości jej ciała są nieograniczone. Potrafi spędzić mnóstwo czasu i energii nad szlifowaniem pojedynczego...

14.06.2017 Hanna Raszewska

Audycja V – 2016 – z Kayą Kołodziejczyk rozmawia Hanna Raszewska

Partytura Audycji IV zawiera głównie muzykę Andrzeja Krzanowskiego i tekst literacki Zbigniewa Doleckiego. W tym utworze nie ma aż tylu warstw, co w Audycji V, gdzie znajdują się dyspozycje dotyczące wizualizacji, reżyserii światła, organizacji przestrzeni, rekwizytów, gry aktorskiej i działań tancerzy. Tak, Audycja IV jest utworem tylko muzycznym, zostawiającym mi duży zakres wolności w interpretacji. W Audycji V zapisano wiele różnych oczekiwań kompozytora, w rodzaju: „wchodzi para tancerzy i w sekwencji skoków przemieszcza się w kierunku estrady”. To jest bardzo konkretna wskazówka.

03.12.2018 Katarzyna Rochowicz

Więcej więzi, więcej wolności – relacja z jesiennej odsłony XIV Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Tańca Zawirowania

Tegoroczny XIV Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca Zawirowania miał dwie odsłony, letnią i jesienną, odbywające się pod wspólnym hasłem „From Dance with Love”. Druga z nich zorganizowana została w dniach 25-30 września 2018 roku w Ośrodku Zawirowania w Warszawie. Jesienna odsłona zgromadziła spektakle przesycone symbolami charakterystycznymi dla kultur, z jakich wywodzą się twórcy, dając widzom okazję do refleksji nad uniwersalnością tańca jako środka ekspresji. Podczas festiwalu organizatorzy postanowili przypomnieć dwa spektakle powstałe we współpracy z Teatrem Tańca Zawirowania i prezentowane już wcześniej w Warszawie: Black Out Bartosza Woszczyńskiego oraz Real Love w choreografii Daniela Abreu. Pozostałe propozycje pojawiły się w Polsce...

07.01.2019 Luiza Nowak

Wieczór tradycji i nowoczesności, czyli „Młoda Polska” na XXII Międzynarodowych Spotkaniach Teatrów Tańca

Postanowiliśmy przyjrzeć się, czy nie pojawiły się jakieś młode talenty – mówi Ryszard Kalinowski. – Pomyśleliśmy, że niektórzy ludzie i ich prace są warci wsparcia i zaprezentowania kolejnym widzom. To także w pewien sposób jeden z etapów wprowadzenia ich na profesjonalny rynek. W tym roku wieczór pod szyldem „Młoda Polska” pojawił się w programie w nieco zmienionej formule.W tym roku po raz pierwszy dołączyliśmy do tego grona osoby, które jeszcze studiują. Poprosiliśmy więc przedstawicieli czterech różnych uczelni: Jacka Łumińskiego, Witolda Jurewicza, Paulinę Wycichowską i Aleksandrę Dziurosz o wskazanie osób, które ich zdaniem są rokujące, a ich prace mogą być ciekawe...

26.10.2018 Marcin Miętus

Uwaga widza – o spektaklach „Uważnie się przyglądam”, „Zdarzenia”, „Melancholia” i „Czekając trawnika” na wrześniowej Scenie Tańca Studio 2018

Hasło przewodnie wrześniowej odsłony Sceny Tańca Studio – Ruch w samym centrum uwagi – poza przesunięciem optyki w kierunku tancerza i tancerki oraz języka ruchu, którym się posługują, wbrew pozorom zwraca się również ku pozycji widza. W perspektywie zaproponowanej przez kuratorki STS, Joannę Chitruszko i Sonię Nieśpiałowską-Owczarek, widz/widzka staje się nieodłączoną częścią spektaklu, bowiem to do niego/niej należy funkcja patrzenia i – jak pisał Jacques Rancière – produkowanie znaczeń. To w jego/jej spojrzeniu koncentruje się uwaga, dystansująca go/ją od roli biernego obserwatora. W zależności od spektaklu widz/widzka może stać się wyemancypowanym uczestnikiem zdarzenia teatralnego, obserwatorem, a nawet podglądaczem.

22.06.2021 Dominik Więcek

AUTOPORTRET: Kaya Kołodziejczyk

Kaya Kołodziejczyk (ona/jej). Tancerka i choreografka. Karierę artystyczna rozpoczęła od występów w rolach dziecięcych w spektaklach w Teatrze Wielkim Operze Narodowej, po ukończeniu szkoły baletowej studiowała w P.A.R.T.S. w Belgii, a następnie zawodowo związana była z zespołem Rosas prowadzonym przez Anne Teresę De Keersmaeker. Obecnie działa jako artystka niezależna, realizuje autorskie prace i bierze udział w spektaklach innych twórców w Polsce i na świecie. Naszą rozmowę zaczęliśmy od zaktualizowania wywiadu sprzed prawie dekady dla culture.pl[1], w którym artystka stwierdziła, że nieustannie fascynuje ją taniec i ruch. Teraz, lata później, pole jej działań jest znacznie szersze, a w naszej rozmowie opowiedziała...

01.08.2018 Paulina Trzeciak

Ucieleśniając konteksty – relacja z czerwcowej Sceny Tańca Studio 2018

Nasze ciała funkcjonują w obrębie różnych kontekstów, płynnie pomiędzy nimi przechodząc i reagując na nie w określony sposób. Głównym zamierzeniem czerwcowej odsłony Sceny Tańca Studio, pod hasłem Eksploracja i ekspresja, było przyjrzenie się relacjom, napięciom oraz afektom, jakie generuje ciało w styczności z rozmaitymi uwarunkowaniami i zjawiskami. Ich błyskawiczny rozwój stawia sporo pytań o kształt przyszłego świata oraz odkrywa przed nami nowe, nieznane aspekty funkcjonowania w obecnej rzeczywistości. Prezentowane choreografie badały współzależność tych dwóch, bardzo intensywnie oddziałujących na siebie obszarów życia, eksplorując związek między codzienną rzeczywistością oraz intensywną i nieprzewidywalną naturą bodźców.

30.08.2017 Anna Koczorowska

Odblaski mitu – o spektaklu „Gorycz” z twórczyniami rozmawia Anna Koczorowska

A.K.: Zastanawiałam się, jak to się stało, że „gorycz” stała się głównym tematem? Czy ta problematyka  nurtowała Panią wcześniej i inspirowała do artystycznej wypowiedzi, czy wypłynęła z lektury tekstu Dziadów Adama Mickiewicza? K.K.: Będąc zaproszoną do współpracy, miałam niesamowitą wolność w potraktowaniu tematu Dziadów. Z lektury dobrze pamiętałam jedynie cytat z części drugiej, w której dziecko, niewinna istota mówi o goryczy – jeśli nie zaznamy jej w życiu doczesnym,  nie zakosztujemy szczęścia po śmierci. Zaczęłam szukać, zastanawiać się nad tym tematem na poziomie wszystkiego, czego doświadczamy w ciągu życia. Tyle goryczy istnieje codziennie wokół nas, czy jest to gorycz związana...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close