Wyniki wyszukiwania dla frazy:

28.08.2017 Joanna Sarnecka

Remedium na samotność – o spektaklu Atushiego Takenouchiego „Objęcie”

Spektakl Atsushiego Takenouchiego zatytułowany Embrance (Objęcie),  choć dostarczył wyjątkowych,  zmysłowych wrażeń, niósł ze sobą także całe bogactwo znaczeń. Przypominał o pewnej zasadniczej prawdzie – kultura, cywilizacja dzieli, a doświadczenie natury, również własnej, daje wyjątkową okazję,  by doświadczyć jedności ze światem, innymi istotami i w końcu – z samym sobą.

21.07.2021 Hanna Raszewska-Kursa

Taneczny off w międzymiastowej sieci – relacja ze Sfery Ruchu Toruń_2021

Sfera Ruchu to dość nietypowa formuła organizacyjna, oparta na międzymiastowym sojuszu, którego pomysł opracowali Joanna Miś-Fudali, Gabriela Keller-Janus i Marek Zadłużny. Od 2016 roku Festiwal odbywa się pod tą samą nazwą, w różnych odstępach czasu, w Toruniu, Słupsku i Zielonej Górze (którą raz zastąpiła Nowa Sól). W dniach 2-4 lipca 2021 kolejna odsłona Sfery Ruchu została zrealizowana przez toruński Młodzieżowy Dom Kultury i Fundację Kult Kultury. Spośród zgłoszeń nadesłanych w otwartym naborze wyłoniono i umieszczono w programie łącznie czternaście prac, reprezentujących offowe produkcje Teatrów Tańca: AKRO, Enza, Gliwickiego, EGO VU, Nieznanego; studenckiej Kompanii Tańca AWF Poznań; twórczyń indywidualnych: Katarzyny Leszek,...

20.11.2015 Joanna Sarnecka

Butoh – droga życia: relacja ze spektaklu Yoshito Ohno

Ptak i kwiat. Butoh – droga życia to tytuł spektaklu, który zaprezentował polskiej publiczności Yoshito Ohno, japoński mistrz butoh. Na zaproszenie Fundacji Pompka odwiedził  właśnie Warszawę, Kraków i Poznań, by pokazać spektakl i poprowadzić warsztaty bowiem butoh w Polsce zyskuje coraz liczniejszą grupę sympatyków. Yoshito Ohno to syn jednego z twórców butoh, Kazuo Ohno i zarazem wieloletni współpracownik także drugiego z założycieli ruchu – Tatsumiego Hijikaty. W swojej koncepcji butoh stara się znaleźć równowagę między doświadczeniami i filozofiami obydwu prekursorów. Integruje te dwa światy, kreując własny, autorski styl. Nie przekreśla w swojej drodze artystycznego rozwoju także innych technik, które poznawał:...

11.09.2020 Joanna Sarnecka

Butoh – oswajanie nie-miejsc

Mimo ograniczeń związanych z pandemią, w ramach „Butohpolis” miało miejsce wiele ważnych, inspirujących wydarzeń. Można powiedzieć, że wspólnym mianownikiem wielu z nich była przestrzeń. Centrum miasta, schody prowadzące do opuszczonych fortów, dziki ogród okalający naruszone zębem czasu budynki, a w końcu także teatr mieszczący się w tej nieoczywistej przestrzeni. Milcząca opowieść nie-miejsca towarzyszyła działaniom artystów i poruszała publiczność, pozwalając na całościowe doświadczanie tego, czym jest lub może być butoh.

14.10.2020 Joanna Sarnecka

BLIŻEJ do …

W monumentalnej przestrzeni rzeszowskiej synagogi, w której obecnie mieści się BWA, pomiędzy kolumnami bimy, stoi sześć kobiet. Prosty biały strój przypomina bieliznę, ale tkanina jest sztywniejsza, jak papier. Rozbrzmiewa muzyka grana na gitarze elektrycznej przez Raphaela Rogińskiego, pojawia się rytm. Natychmiast podchwytują go ciała, które zaczyna poruszać wspólny puls. Tak zaczyna się spektakl Bliżej zainicjowany przez Karinę Mińkowską-Pado, która stworzyła serię sukienek inspirowanych naturą. Ponieważ od pewnego czasu artystka eksperymentuje z tańcem współczesnym, poszukuje w ruchu kontaktu ze sobą i ciałem, postanowiła do swojego projektu zaprosić choreografkę Martę Bury oraz zespół w składzie: Olga Bury, Ewelina Cieśla, Agnieszka Kramarz, Aleksandra...

19.12.2015 Joanna Sarnecka

NOMAN – kosmiczne spotkanie. O projekcie Tomasza Bazana, Daisuke Yoshimoto i Patrycji Płanik

Działanie, zarówno przedstawione w filmie, jak i w samej akcji na scenie, oparte jest na opozycjach: stary – młody, azjatycki – europejski, organiczny – sztuczny i ustrukturyzowany, czarny – biały. Różnicę podkreślają użyte w filmie i na scenie realistyczne maski: ptaka i borsuka. Odrębność kulturowych, a może również indywidualnych, egzystencjalnych światów jest więc tak głęboka jak różnica międzygatunkowa. Film natomiast przenosi tę różnicę na poziom wręcz kosmiczny. „Istnieją tylko dwie możliwości – komentuje filmowe obrazy syntezator głosu. – Albo jesteśmy sami we wszechświecie, albo nie. Obie są równie przerażające. Lecz całkowita samotność wydaje mi się stokroć straszniejsza”.

08.03.2016 Joanna Sarnecka

Życie, śmierć, kwiat – Jinen Butoh Atsushiego Takenouchiego

W lutym, na zaproszenie Fundacji POMPKA, po raz kolejny odwiedził Polskę znany japoński tancerz butoh, Atsushi Takenouchi. Pobyt obejmował kilka dni intensywnychwarsztatów, pokaz  performansu oraz filmu i stał się prawdziwym świętem dla pasjonatów butoh. Po raz pierwszy Takenouchi przyjechał do Polski 17 lat temu na zaproszenie Teatru Kana. Od tamtego czasu wracał wielokrotnie. Droga, czy szkoła butoh, którą stworzył tzw. Jinen butoh, ma tu wielu miłośników zarówno wśród tancerzy, czy aktorów, jak i ludzi szukających bliskiego kontaktu ze sobą, swoim ciałem i Naturą. Opiera się bowiem na poszukiwaniu naturalnego ruchu, ekspresji emocji, podejmowaniu dialogu z uniwersum.

12.04.2016 Joanna Sarnecka

Intuitywnie o Beksińskim – recenzja ze spektaklu butoh Sylwii Hanff, Joan Laage i Roberta Jędrzejewskiego

Twórczość Zdzisława Beksińskiego wciąż stanowi ważne źródło inspiracji. Intuitywny performans dwóch artystek: Sylwii Hanff (Teatr Limen, Polska), Joan Laage (Kogut Butoh, USA) i Roberta Jędzrejewskiego (Polska), zaprezentowany w marcu w Warszawie, Krakowie i Wrocławiu to dowód na to, że potencjał tej twórczości jest ogromny, a z obrazami Beksińskiego można obcować wciąż od nowa, niekoniecznie poprzestając przy tym na pozycji odbiorcy. Dlaczego nie odważyć się zostać uczestnikiem dzieła? Performans stawia nas w nowej relacji wobec  obrazów, zapraszając do ich wnętrza.

28.10.2016 Joanna Sarnecka

„Stół ciszy”, czyli o czym milczymy razem – o spektaklu Mai Dunsky

We wrześniu, na zaproszenie Fundacji POMPKA, gościła w Polsce kolejna artystka międzynarodowej sceny butoh, izraelska artystka Maya Dunsky.  To jej pierwsza wizyta w Warszawie, chociaż stąd właśnie pochodzi jej rodzina. Pierwsze lata życia Dunsky spędziła w Nigerii. Wiele lat mieszkała w Japonii, gdzie studiowała i tworzyła. Tam też  miała okazję praktykować butoh u Kazuo Ohno, jednego z twórców tego kontrkulturowego ruchu. Tworzy spektakle solo, duety, realizuje także projekty wideo.  Zdobyła wykształcenie plastyczne, graficzne, taneczne i choreograficzne, co znajduje odzwierciedlenie w jej multidyscyplinarnej pracy twórczej.

11.01.2018 Joanna Sarnecka

Zatańczyć czas – recenzja spektaklu „Archipelag” Macieja Kuźmińskiego i Teatru Tańca Caro

 Archipelag w choreografii Macieja Kuźmińskiego i wykonaniu Teatru Tańca Caro z Siedlec w listopadzie 2017 zakończył swoje tournée, które realizowane było we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach programu Scena dla Tańca. Ostatni pokaz odbył się 8 listopada 2017 roku w Regionalnym Centrum Kultur Pogranicza w Krośnie.Archipelag to próba zmierzenia się z tematyką czasu. Choreograf spektaklu głęboko zanurzył się w tę problematykę, czerpiąc z filozofii, historii kultury i filmu. Tytuł spektaklu mógłby brzmieć: archipelag wspomnień, bo przecież pamięć nie jest linearna, przypomina raczej wyspy, na których zatrzymały się drobiny wspomnień, obrazy, okruchy tego, co minione. Choć wyobraźnia próbuje spajać je w jednolitą narrację, faktycznie pamiętamy...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close