Wyniki wyszukiwania dla frazy:

23.09.2015 Joanna Leśnierowska

O stypendium badawczym Grażyny Kulczyk na rok 2016 z Joanną Leśnierowską rozmawia Julia Hoczyk

Redakcja taniecPOLSKA.pl (Julia Hoczyk): Art Stations Foundation poprzez programy i cykle w ramach projektu „Stary Browar Nowy Taniec” od ponad dziesięciu lat wspiera rozwój współczesnej choreografii. Powstają nowe produkcje polskich artystów (m.in. Solo Projekt, Solo Projekt +, a także poza nimi), młodzi tancerze i choreografowie mogą również zdobywać przydatną wiedzę na temat współczesnych metod choreograficznych w ramach Alternatywnej Akademii Tańca, otrzymują szansę wymiany własnych praktyk artystycznych. Jednak stypendium badawcze Grażyny Kluczyk z zakresu współczesnej choreografii to nowa inicjatywa – odmienna, choć niewątpliwie stanowiąca kontynuację dotychczasowych przedsięwzięć?   Czy mogłabyś przybliżyć tę nowa ideę wspierania rozwoju już nie tylko artystów, ale...

28.05.2020 Anna Królica

Komu potrzebna jest autonomia?

Czas kwarantanny okazał się łaskawy dla nadrabiania zaległości czytelniczych, sięgnęłam więc po drugą część antologii Choreografia pod redakcją Marty Keil, zatytułowaną Autonomie. Pierwsza rozpatrywała taniec w kontekście polityczności, druga została natomiast zadedykowana szeroko rozumianym autonomiom w świecie tańca, czyli prawu do samostanowienia, do bycia niezależnym. Domyślam się, że celowo użyta w tytule liczba mnoga ma na celu ukazanie wielości możliwych form autonomii. Zasady tworzenia i projektowania książki są w przypadku obu części podobne. Wyróżnia je elegancki biały layout z czarnym liternictwem. Publikacja jest dwujęzyczna. Ponownie na książkę składają się wcześniej publikowane, ale po raz pierwszy zebrane razem, teksty autorów i...

20.01.2012 Julia Hoczyk

Teatr Tańca AD 2008. Nadzieje i kontuacje (część druga)

W jakiej sytuacji jest dziś polski teatr tańca? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie, z perspektywy krytyka teatralnego, który od kilku lat z uwagą przygląda się temu zjawisku, chce je zrozumieć i docenić. Nie roszczę sobie prawa do obiektywizmu, lecz podejmuję próbę na wskroś subiektywnej syntezy.   Geneza tanecznego poruszenia w Trójmieście jest dość skomplikowana, dlatego pozwolę sobie na uogólnienia i uproszczenia[1]. Są trzy zasadnicze źródła, z jakich wywodzą się artyści współtworzący dzisiaj nadmorski pejzaż tańca współczesnego: Teatr Ekspresji Wojciecha Misiury (istniejący w latach 1987-2000), Gdański Teatr Tańca oraz Dada von Bzdülöw. Artyści, którzy wiele lat spędzili w Teatrze Ekspresji...

30.06.2011 Julia Hoczyk

Międzykulturowe, międzynarodowe, międzygatunkowe…

Mottem czerwcowego Ciała/Umysłu było przenikanie się kultur i współpraca międzynarodowa, dlatego zaprezentowano zarówno twórców z Europy, jak i z Azji. Zaproszono także polskie tancerki, które tworzą i pracują zagranicą: Helenę Gołąb (Hiszpania), Magdalenę Chowaniec (Austria) oraz Magdalenę Reiter (Słowenia). Różnorodność pokazów okazała się zaletą i tworzyła wrażenie w pełni świadomego wyboru. Tancerz z Tajlandii (Pichet Klunchun), dziennikarz z Hong-Kongu, który porzucił swój zawód na rzecz tańca (Dick Wong), zadziwiająca mieszanka Bollywoodu i popkultury europejskiej (Big in Bombay), spektakl odwołujący się jednocześnie do stylu country i estetyki niewysublimowanego striptizu (Hold your horses Magdaleny Chowaniec); zaskakująca wizja świata, w którym rzeczy, słowa...

20.01.2012 Julia Hoczyk

Teatr tańca AD 2008. Nadzieje i kontynuacje (część pierwsza)

W jakiej sytuacji jest dziś polski teatr tańca? Postaram się odpowiedzieć na to pytanie, z perspektywy krytyka teatralnego, który od kilku lat z uwagą przygląda się temu zjawisku, chce je zrozumieć i docenić. Nie roszczę sobie prawa do obiektywizmu, lecz podejmuję próbę na wskroś subiektywnej syntezy.   Tytułem wstępu   Na dzisiejszy stan teatru tańca w Polsce wpływa wiele czynników, tworzących bardzo złożoną sieć powiązań. Oczywiście w jednym artykule nie da się wyczerpać tak rozległego tematu, postaram się jednak zarysować obecną sytuację tańca współczesnego. Tekst piszę z perspektywy krytyka teatralnego, który od kilku lat z uwagą przygląda się temu zjawisku,...

30.06.2011 Adela Prochyra

Nowe zjawiska w polskim tańcu teatralnym

Zmianę, która cały czas dokonuje się w polskim tańcu teatralnym pokażę na przykładzie spektaklu Marysi Stokłosy Vacuum (2008), będącym jej dyplomem w amsterdamskiej Hogeschool voor de Kunsten.[…] Mój wybór może być uzasadniony chęcią wpisania go w dyskurs wokół tańca.

24.05.2019 Karolina Wycisk

Swoje we współpracy z innymi – 6 lat Centrum w Ruchu

Urodzinowe Show and Tell w Centrum w Ruchu (CwR) zostało pomyślane w formule showcase’u – prezentacji rozpoczętych lub planowanych projektów oraz wybranych metod pracy choreografek (Izabela Chlewińska, Karolina Kraczkowska, Agnieszka Kryst, Ramona Nagabczyńska-de Barbaro, Aleksandra Osowicz, Weronika Pelczyńska, Renata Piotrowska-Auffret, Magda Ptasznik, Iza Szostak) i choreografa (Karol Tymiński) należących do tego artystycznego kolektywu. Od momentu swojego powstania w 2013 roku, Centrum w Ruchu to niewątpliwie istotne miejsce na artystycznej mapie Polski. „Nowy Jork ma Movement Research, Berlin ma Ufer Studios, a Warszawa ma Centrum w Ruchu” – można przeczytać w zapowiedzi wydarzenia na stronie internetowej CwR. Trudno się z tym...

12.09.2019 Aleksandra Kleinrok Zuzanna Kupidura Hanna Raszewska-Kursa

Brnąc przez archiwa. Bibliografia zagadnień tańca 1967-2017. Część II

Niniejszy tekst powstał na podstawie komunikatu wygłoszonego przez autorki 14 września 2018 roku podczas konferencji Polskiego Forum Choreologicznego. Skrócona wersja artykułu ukaże się w XX tomie rocznika „Studia Choreologica”. Niniejszą, pełną wersję, publikowaną na taniecPOLSKA.pl, podzielono na dwie części. Część II jest kontynuacją, dlatego dla pełnego obrazu omówionego procesu badawczego sugerujemy zapoznanie się z I częścią artykułu.

07.07.2011 Julia Hoczyk

Jedno arcydzieło, wiele poszukiwań

Mimo że Gdański Festiwal Tańca w 2009 roku odbył się po raz pierwszy, sama inicjatywa nie jest nowa, łączy w sobie zarówno idee Bałtyckiego Uniwersytetu Tańca (przede wszystkim konkurs Baltic Movement Contest i włączenie do udziału uczestników z krajów nadbałtyckich), Gdańskiej Korporacji Tańca (inicjatywa Leszka Bzdyla i jego wieloletnie kierownictwo artystyczne) – która od 2002 raz lub dwa razy w roku prezentowała spektakle artystów trójmiejskich i zaproszonych gośc – oraz projektów Gdańskiego Teatru Tańca. Kuratorką nowej odsłony festiwalu została Katarzyna Julia Pastuszak, koordynatorka działań teatralnych w klubie „Żak” i ostatnich edycji GKT. Rozmach festiwalu imponuje, lecz i budzi wątpliwości – w ciągu dwóch tygodni odbyły się: konkurs, konferencja naukowa, warsztaty taneczne...

14.02.2018 Julia Hoczyk

Wspólnotowy rytuał przejścia – o spektaklu „Requiem pour L.” Alaina Platela i Fabrizia Cassola

Platelowi i Cassolowi wraz ze wszystkimi współpracownikami udała się sztuka niezwykła – sięgnęli do największego kulturowego tabu w sposób bezpośredni, a zarazem niesłychanie subtelny. Ten paradoks łatwiej zrozumieć, gdy uważniej przyjrzy się warstwie muzyczno-tanecznej przedstawienia – twórcy kreują w Requiem pour L. rodzaj metakulturowego rytuału o katartycznym potencjale. Ciała zastygające w bezruchu, wibrujące od przenikających je dźwięków lub spazmatycznie drżące w geście ofiarowania, zdają się – niezależnie od wykonawcy – niemal świetliste, lekkie, poprzez muzykę i ruch dokonujące sublimacji. Lamentacyjne tradycje świata Zachodu i (nie tylko) Afryki tworzą w spektaklu zróżnicowane, a razem przejmująco wspólne, uniwersum.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close