Wyniki wyszukiwania dla frazy:

17.11.2016 Anna Banach

Współczesny polski balet wobec tradycji – po premierze „Stabat Mater” i „Harnasiów” Roberta Bondary

22 października 2016 roku w Operze Nova w Bydgoszczy odbyła się premiera dyptyku baletowego Roberta Bondary Stabat Mater/Harnasie. Spotkanie bydgoskich artystów, orkiestry, chóru i zespołu baletowego, z choreografem związanym na stałe z Polskim Baletem Narodowym miało wyjątkową oprawę. Zostało bowiem zaplanowane z okazji jubileuszu 60-lecia lokalnej sceny operowej. Kanwą dla choreografii stały się utwory wybitnego kompozytora  XX-wiecznej muzyki klasycznej – Karola Szymanowskiego. Motyw maryjno-pasyjny oraz traumatyczne przeżycia związane ze śmiercią ukochanej siostrzenicy skłoniły Szymanowskiego do pracy nad  religijną partyturą Stabat Mater, fascynacja kulturą Podhala zaś, do skomponowania baletu góralskiego Harnasie. Obie kompozycje powstały w trzecim, późnym okresie twórczości Szymanowskiego, zwanym...

02.04.2021 Joanna Szymajda

Polski balet międzynarodowy

Nasz ci on! Dzisiejsza obecność polskich twórców na scenach europejskich i światowych to z jednej strony kontynuacja długiej, choć nie zawsze dobrze znanej tradycji, a z drugiej efekt synergii talentu, umiejętności menedżerskich i inicjatywy własnej, bez czego nie sposób przebić się na międzynarodowej, profesjonalnej scenie. Gdyby sięgnąć do historii tańca, znajdziemy w niej wiele przykładów uczestnictwa polskich twórców w najbardziej awangardowych przedsięwzięciach, poczynając od legendarnych Baletów Rosyjskich. Nie tylko pochodzący z Polski Wacław Niżyński, ale i ostatnio odkrywana na nowo Bronisława Niżyńska przyczynili się, często wysokim kosztem osobistym, do rewolucyjnego, estetycznego skoku w choreografii baletowej. Wielu polskich tancerzy tego zespołu...

28.02.2020 Stefan Drajewski

Don Juan XXI wieku – o spektaklu Roberta Bondary

Kolejny raz Robert Bondara potwierdził, że jest świetnym opowiadaczem historii. Kolejny raz w starym motywie, mocno już wyeksploatowanym, dostrzegł problem aktualny także dzisiaj. Biorąc na warsztat choreograficzny postać molierowskiego Don Juana, choreograf próbuje w nim zobaczyć nie tyle uwodziciela, ile człowieka uzależnionego od seksu, a może nawet cierpiącego na kompulsywne zachowania seksualne. Bondara swobodnie posługuje się komedią Moliera, miesza wątki, wprowadza postacie i sytuacje zaczerpnięte z libretta Lorenzo da Ponte, przestawiając sceny i przepisują biografie bohaterów. Historia Don Juana, którą opowiada na nowo i po swojemu, jest szalenie interesująca i wydaje się niemalże idealnym dowodem, że molierowski bohater cierpiał na...

14.06.2019 Stefan Drajewski

Wieczór polski na Zamku w Szczecinie

Muzyka polska w balecie nie musi przekładać się na rodzimą tematykę. Udowodnili to Paolo Mangiola w nowym odczytaniu Pieśni o ziemi Romana Palestra, i Robert Bondara, który zmierzył się z baletem Na kwaterunku Stanisława Moniuszki.Paolo Mangiola zrezygnował z odczytywania polskości. Dostrzegł w trudnej muzyce Palestra bogactwo struktur dźwiękowych, które chciał przenieść na struktury ruchowe. Nie interesowała go fabuła, nawet w szczątkowej formie. Zaproponował czysty ruch w postaci serii abstrakcyjnych sekwencji choreograficznych, które modyfikowane w kolejnych odsłonach, budują napięcia dramaturgiczne. eszcze w innym kierunku poszedł Robert Bondara, który za pośrednictwem Na kwaterunku rozwinął swoje antywojenne myślenie o świecie współczesnym, zapoczątkowane w spektaklu...

21.10.2019 Maciej Krawiec

Szerokie spojrzenie – z Robertem Bondarą, choreografem i kierownikiem Baletu Teatru Wielkiego w Poznaniu, rozmawia Maciej Krawiec

Na czym polegają wyzwania, które przed Tobą stoją? Ta funkcja wymaga bardzo szerokiego spojrzenia na funkcjonowanie zespołu. Do moich głównych obowiązków należą inicjatywy artystyczne, ale zajmuję się również kwestiami administracyjnymi, kadrowymi czy promocyjnymi. Staram się tak zarządzać zespołem, by maksymalnie wykorzystać czas i umiejętności tancerzy, konstruując przy tym repertuar, który będzie interesujący zarówno dla nich, jak i dla widowni. Spektakle natomiast muszą być wykonywane na jak najwyższym poziomie, co z kolei wiąże się z doborem artystów o odpowiednim potencjale. Do tego dochodzą kontakty z choreografami i pedagogami gościnnymi, sprawy marketingu i komunikacji z widzami…

17.11.2017 Katarzyna Gardzina

Trzy polskie temperamenty – recenzja „Baletów polskich”

Wieczór choreograficzny Balety polskie, którego premiera odbyła się 10 listopada w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej okazał się skrywać pod mało interesującym tytułem potężną dawkę zaskoczeń i wrażeń muzycznych, estetycznych i emocjonalnych. Przygotowując się do setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, Polski Balet Narodowy postanowił zinterpretować tanecznie trzy dzieła trzech kompozytorów Dwudziestolecia międzywojennego, dwa zresztą skomponowane pierwotnie dla baletu. Dzięki temu uniknięto patriotycznej „akademii ku czci”, przypominając ciekawe muzycznie dzieła Eugeniusza Morawskiego (Świtezianka), Aleksandra Tansmana (Sextuor, tu pod tytułem Na pięciolinii) i Karola Szymanowskiego (II Koncert skrzypcowy) i dając im nowe sceniczne życie. We wszystkich trzech przypadkach – z dobrym...

30.04.2021 Stefan Drajewski

Tryptyk baletowy BER w Teatrze Wielkim w Poznaniu

BER  od tymi trzema literami kryją się nazwiska choreografów: Bondara, Ekman, Rimeikis. Na scenie (on-line) oglądamy ich choreografie w innym porządku: najpierw Take Me with You gospodarza wieczoru Roberta Bondary, potem Blinds Words Martynasa Rimeikisa. Wieczór zamyka Episode 31 Alexandra Ekmana. Gdyby to ode mnie zależało, zacząłbym od Ekmana, przez Rimeikisa i zakończył Bondarą. W Poznaniu to już było Choreografia Ekmana powstała w 2011 roku. Następnie realizowana była w różnych zakątkach świata i wreszcie dotarła do Polski. I dobrze, bo to znakomity spektakl, który na pewno wzbogaca tancerzy (powstał dla klasy kończącej Juilliard School), otwiera ich horyzonty Najpierw oglądamy film z...

25.07.2016 Agnieszka Rutkowska

(Re)kreacje Polskiego Baletu Narodowego – VII edycja „Kreacji”

Kreacje VIII składają się z miniatur choreograficznych zarówno uczestników kilku już edycji: Roberta Bondary Take Me with You, Anny Hop Muv, Jacka Tyskiego Just a Thought, Pauliny Jurkowskiej Trans, Lachlana Phillipsa Corp Us, Viktora Banki Wings & Walls, Kurusza Wojeńskiego Fate recycling, jak i tegorocznych debiutantów: Lorenza Albertiego Facets of Freedom, Łukasza Tużnika 2 Be One i Bartosza Zyśka Equilibrium. U wszystkich artystów można było zauważyć dużą staranność w reżyserii świateł, które rysowały scenę i wyznaczały zakres ruchu tancerzy. Widoczna była tendencja do dobierania muzyki współczesnej, w tym również tej popularnej czy elektronicznej.

30.09.2016 Izabela Stańdo

Wieczór z Kieleckim Teatrem Tańca – recenzja z Dancing Poznań 2016

Kielecki Teatr Tańca przygotował dla poznańskiej publiczności długi roztańczony wieczór. Wśród propozycji znalazły się cztery choreografie. Każda w nieco innym charakterze i stylu. Wieczór rozpoczęła Stymulacja ciała. Dwuczęściowa choreografia Elżbiety Pańtak stanowiła artystyczne przedstawienie techniki jazzowej: ćwiczeń przy drążku i kompozycji choreograficznej. Po scenie przy drążku następują  popisy solowe, duety i sceny grupowe. Celem tak rozpisanej choreografii, jest przybliżenie charakteru techniki, jak najlepsze pokazanie jej policentryczności i polirytmiczności. Wyraźnie wyczuwa się przepływ pozytywnej energii, a Stymulacja ciała staje się znakomitą wizytówką kieleckiego zespołu.

11.07.2011 Elżbieta Pastecka

Lek na choreograficzną niemoc?

Finał I Konkursu Choreograficznego im. Bronisławy Niżyńskiej – niezwykle cennej dla zaniedbywanej w naszym kraju sztuki tańca inicjatywy, która ma być jednocześnie lekiem na swoistą niemoc i stagnację, jaka opanowała polską choreografię w okresie przemian ustrojowych – miał miejsce W dniach 23 –24 lutego br. w sali im. Młynarskiego w Teatrze Wielkim w Warszawie.   Mówi Jolanta Rybarska, obecna dyrektor baletu Opery Narodowej, przewodnicząca jury Konkursu: „Postanowiliśmy zorganizować konkurs choreograficzny, aby młodzi artyści zainteresowani sztuką choreografii, mieli szansę wykazania się talentem i umiejętnościami w tworzeniu układów w różnych technikach tanecznych.  Innym, nie mniej ważnym celem jest propagowanie muzyki polskiej.  Zgodnie...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close