Wyniki wyszukiwania dla frazy:

23.10.2017

IMiT/Program wydawniczy 2017: Stefan Drajewski „Ekfraza dzieła muzycznego w choreografiach Conrada Drzewieckiego”

Z przyjemnością informujemy, że nakładem Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu, we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2017, ukazała się książka Ekfraza dzieła muzycznego w choreografiach Conrada Drzewieckiego. Autor publikacji, Stefan Drajewski, omawia dzieła jednego z najwybitniejszych polskich tancerzy i choreografów, reformatora polskiego baletu, wybitnego twórcy, będącego fenomenem na skalę polską i światową. Oryginalne prace Drzewieckiego rozpatrzone zostały w nowatorskim ujęciu – Drajewski stawia tezę dotyczącą relacji między dziełem muzycznym a układem choreograficznym i opisuje je za pomocą pojęcia ekfrazy. Przejmuje tym samym termin odnoszony pierwotnie do zjawisk z obszaru literatury, filmoznawstwa, stosowany...

04.10.2019

IMiT/Program wydawniczy 2019: Ukazała się książka Stefana Drajewskiego „Zatańczyć. Studia nad polskim baletem i teatrem tańca”

Z przyjemnością informujemy, że nakładem Wydawnictwa Akademii Muzycznej w Poznaniu, we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach Programu wydawniczego 2019, ukazała się książka Stefana Drajewskiego Zatańczyć. Studia nad polskim baletem i teatrem tańca. Polski balet oraz polska muzyka baletowa ciągle czekają na swojego dziejopisa. Książka Zatańczyć nie jest próbą pisania historii polskiego baletu i teatru tańca. To zbiór osobnych studiów, które się wzajemnie oświetlają, tworząc interdyscyplinarną monografię muzyki i tańca.   Książka składa się z sześciu części: Zatańczyć folklor, Zatańczyć jazz, Zatańczyć słowa, Zatańczyć antyk, Zatańczyć Biblię, Zatańczyć politykę. Każdą z nich tworzą samodzielne artykuły. Pierwszy blok nosi...

Poznań/VII Festiwal Atelier PTT: Promocja książki Stefana Drajewskiego „Conrad Drzewiecki. Reformator polskiego baletu”

Pierwszego dnia VII Festiwalu Atelier Polskiego Teatru Tańca spektakle odbędzie się promocja książki Stefana Drajewskiego Conrad Drzewiecki. Reformator polskiego baletu oraz spotkanie z autorem, prowadzone przez Jagodę Ignaczak. Conrad Drzewiecki budził podziw, uznanie i kontrowersje. Nie pozostawiał nikogo obojętnym wobec swoich propozycji artystycznych. Przyciągał do współpracy wybitnych twórców. Tworzył choreografie do muzyki, która – wydawało się – nie nadawała się do tańca. Tancerze byli w niego zapatrzeni, ufali mu, chociaż czasami nienawidzili. Autor książki, Stefan Drajewski, „lepi” portret artysty z okruchów recenzji, wypowiedzi Drzewieckiego, wspomnień tancerzy i współpracowników, usuwając w cień siebie. Opisuje a nie osądza. Wzorem profesora Zbigniewa Raszewskiego...

Poznań/Dancing Poznań 2014: Spotkanie z autorem i promocja książki Stefana Drajewskiego „Conrad Drzewiecki. Reformator polskiego baletu”

Podczas XI Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca „Znaki czasu” odbędzie się spotkanie z autorem i promocja książki Stefana Drajewskiego Conrad Drzewiecki. Reformator polskiego baletu. Conrad Drzewiecki budził podziw, uznanie i kontrowersje. Nie pozostawiał nikogo obojętnym wobec swoich propozycji artystycznych. Przyciągał do współpracy wybitnych twórców. Tworzył choreografie do muzyki, która – wydawało się – nie nadawała się do tańca. Tancerze byli w niego zapatrzeni, ufali mu, chociaż czasami nienawidzili. Autor książki, Stefan Drajewski, „lepi” portret artysty z okruchów recenzji, wypowiedzi Drzewieckiego, wspomnień tancerzy i współpracowników, usuwając w cień siebie. Opisuje a nie osądza. Wzorem profesora Zbigniewa Raszewskiego autor nie gardzi anegdotami, opowieściami,...

10.05.2019 Stefan Drajewski

Fredro do tańca – o wieczorze baletowym „Fredriana”

Wszystko można zatańczyć, chociaż najtrudniej chyba komedię. Kiedy w 1975 roku Conrad Drzewiecki wystawił Przypowieść sarmacką, wszyscy zastanawiali się, dlaczego sięgnął po Uwerturę Bajka Stanisława Moniuszki[1]? Nikt wcześniej nie kojarzył tej kompozycji z komizmem. A jednak. Okazała się zabawna, a co więcej, zrymowała się z Zemstą Aleksandra Fredry. Zdziwiło mnie trochę, że Anna Hop postanowiła użyć do choreografii Męża i żony gotowej muzyki baletowej. Dopiero w dniu premiery przypomniałem sobie, że wcześniej muzykę z baletu Na kwaterze [Na kwaterunku] wykorzystał Paweł Chynowski do uzupełnienia ilustracji muzycznej baletu Hrabia Monte Christo, który również nie miał nic wspólnego z oryginalnym librettem. Taneczne...

28.05.2020 Anna Królica

Komu potrzebna jest autonomia?

Czas kwarantanny okazał się łaskawy dla nadrabiania zaległości czytelniczych, sięgnęłam więc po drugą część antologii Choreografia pod redakcją Marty Keil, zatytułowaną Autonomie. Pierwsza rozpatrywała taniec w kontekście polityczności, druga została natomiast zadedykowana szeroko rozumianym autonomiom w świecie tańca, czyli prawu do samostanowienia, do bycia niezależnym. Domyślam się, że celowo użyta w tytule liczba mnoga ma na celu ukazanie wielości możliwych form autonomii. Zasady tworzenia i projektowania książki są w przypadku obu części podobne. Wyróżnia je elegancki biały layout z czarnym liternictwem. Publikacja jest dwujęzyczna. Ponownie na książkę składają się wcześniej publikowane, ale po raz pierwszy zebrane razem, teksty autorów i...

02.04.2020 Stefan Drajewski

„Książki najgorsze”

Podczas lektury Tańca na gruzach z tyłu głowy kołatała mi myśl, że ta pozycja niechybnie trafiłaby na łamy czasopisma „Student” do rubryki Książki najgorsze, którą pod pseudonimami Feliks Trzymałko i Szczęsny Dzierżankiewicz prowadził Stanisław Barańczak. We wstępie do wydania książkowego swoich felietonów Barańczak wyjaśnił istotę działalności krytycznej dwóch młodych autorów – Feliksa Trzymałko oraz Szczęsnego Dzierżankiewicza, którzy zdecydowali się reaktywować rubrykę Antoniego Słonimskiego z „Wiadomości Literackich”: „myślę […], że zbyt łatwo rezygnujemy z tego obowiązku krytyka literackiego, jakim jest również piętnowanie zjawisk, które zagrażają samemu bytowi i sensowi literatury”, słusznie zauważając, że „o obliczu literatury decydują utwory ambitne i wybitne;...

10.03.2021 Stefan Drajewski

Blask i dyskretny cień remake’ów

Nie ma piękniejszego gestu, jaki może wykonać artystka wobec drugiej artystki, która odeszła już na zawsze. Zdobyła się na to Zofia Rudnicka, wystawiając 14 lutego 2021 w Operze Na Zamku w Szczecinie dwuczęściowy  wieczór baletowy, na który złożyły się Wizje miłości[1]i Mity[2]. Pierwszy balet stworzyła przed laty dla Ewy Głowackiej[3], kiedy ta zaczęła się żegnać ze sceną jako tancerka. Drugi powstał w tym samym roku jako film telewizyjny. Primabalerina Teatru Wielkiego w Warszawie zmarła 19 października 2020 roku. Śmierć Ewy Głowackiej zabolała nie tylko środowisko baletowe, ale przede wszystkim publiczność, która długie lata oklaskiwała primabalerinę na deskach Teatru Wielkiego w...

Poznań: Wieczór choreografii DanceLab „Anonymous”, „Sababa”, „We Bleed the Same Color”

Podczas wieczoru odbędzie premiera spektaklu Anonymous. Na wieczór złożą się  również dwa przedstawienia DanceLab, których premiera odbyła się w czerwcu 2013 roku: Sababa choreografia (chor. Małgorzata Mielech/Zofia Jakubiec) oraz We Bleed the Same Color w choreografii Shi Pratt. O spektaklach: Anonymous Street art to dziedzina balansująca na granicy sztuki i wandalizmu. Jest nieskrępowaną formą wypowiedzi, w której anonimowy twórca może wyrazić siebie nie zważając na komercyjne trendy, czy polityczną poprawność. Anonymous odzwierciedla subtelne połączenie pomiędzy rzeczywistością a surrealizmem, pomiędzy codziennością a eterycznością, scalając je w jedno. Spektakl, który podobnie jak sztuka ulicy jest niemożliwy do zdefiniowania. Koncepcja/ wykonanie: Małgorzata Mielech...

13.01.2021 Hanna Raszewska-Kursa

Spotkania współczesności z tradycją relacja z XL odsłony Sceny Tańca Studio

W świetle niestabilności funkcjonowania tańca w Polsce i opiekowania się nim głównie przez organizacje pozarządowe, w obliczu efemerycznych projektów, często planowanych jako długofalowe, ale zależnych od nieprzewidywalnych wyników konkursów dotacyjnych wobec tych i wielu innych trudności, tym bardziej istotne są programy regularne, perspektywiczne, osłaniane parasolem instytucji. Dają one szanse nie tylko na eksploatację istniejącego repertuaru choreograficznego, ale także na rozwój widowni, na przyzwyczajenie się do obecności tańca w danym miejscu. Taką funkcję pełni m.in. Scena Tańca Studio, organizowana od 2015 roku przez Instytut Muzyki i Tańca i STUDIO_teatrgalerię. Mój stosunek do STS jest osobisty, bo miałam przywilej od samego początku...

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.

Close